🔴 خوان کلام
🍂هویتِ یک شاگرد
✝️بر اساس انجیل متی ۵: ۱۳–۱۶
شما نمک جهانید... شما نور جهانید.
این یک فرمان نیست، بلکه بیانِ یک واقعیتِ وجودی است. نمک، برای آنکه طعم بخشد، باید از خود بگذرد، در غذا حل شود و ناپدید گردد. و نور، برای آنکه تاریکی را بشکافد، باید بسوزد. این است رازِ شاگردی:
حضورِ مؤثر اما ایثارگرانه.
عیسی هشدار میدهد که نمکِ بیخاصیت، تنها لایقِ سنگفرشِ خیابان است و چراغِ پنهان در زیرِ کاسه، نقضِ غرضِ نور است.
شهری را که بر فراز کوهی بنا شده، نتوان پنهان کرد.
مسیحیت، آیینی برای انزوا و گریز از دنیا نیست. نمک در نمکدان هیچ کاری نمیکند؛ باید بر زخمها و بیمزهگیهای دنیا پاشیده شود. نور در خلوتگاه فایدهای ندارد؛ باید در دلِ تاریکی بتابد.
رسالت ما این است که به زندگیِ بیروحی که ما را احاطه کرده، طعمِ خدا بدهیم و در کورهراههای یأس، چراغِ امید باشیم. اما به یاد داشته باشیم، هدف از این درخشش، خودنمایی نیست. هدف، همان است که عیسی فرمود:
تا کارهای نیک شما را ببینند و پدر شما را که در آسمان است، بستایند.