قرائت اول - سال زوج رساله اول پطرس رسول 2/2-5 و 9-12
(شما قبيله برگزيده و كهانت ملوكانه و امت مقدس هستید، تا فضايل کسی كه شما را فرا خوانده است، اعلام نماييد.)
بخشي از رساله اول پطرس رسول
ای عزیزان، چون اطفالِ نوزاد، مشتاق شير روحاني و بيغش باشيد تا از آن براي نجات نمو كنيد، اگر فيالواقع چشيدهايد كه خداوند مهربان است.
به او تقرب جویید، يعني به آن سنگ زنده رد شده از مردم، که لكن نزد خدا برگزيده و مكرم است. شما نيز مثل سنگ¬هاي زنده بناكرده ميشويد به عمارت روحاني و كهانت مقدس تا قربانيهاي روحاني و مقبول خدا را به واسطه عيسي مسيح بگذرانيد. لكن شما قبيله برگزيده و كهانت ملوكانه و امت مقدس و قومي كه مِلك خاصِ خدا باشد هستيد تا فضايل او را كه شما را از ظلمت، به نور عجيب خود خوانده است، اعلام نماييد. كه سابقاً قومي نبوديد و الآن قوم خدا هستيد. آن وقت از رحمت محروم، اما الحال رحمت كرده شدهايد. اي محبوبان، استدعا دارم كه چون غريبان و بيگانگان از شهوات جسمي كه با نفس در نزاع هستند، اجتناب نماييد؛ و سيرت خود را در ميان امتها نيكو داريد تا در همان امري كه شما را مثل بدكاران بد ميگويند، از كارهاي نيكوي شما كه ببينند، در روز تفقد، خدا را تمجيد نمايند.
اين است سخن خدا. - خدا را سپاس باد.
مزمور برگردان مزمور 100
- خداوند را در شادی خدمت خواهیم نمود.
اي تمامي روي زمين خداوند را آواز شادماني دهيد.
خداوند را با شادي عبادت نماييد
و به حضور او با ترنم بيايد.
- خداوند را در شادی خدمت خواهیم نمود.
بدانيد كه يهوه خداست،
او ما را آفريد.
ما قوم او هستيم و گوسفندان مرتع او.
- خداوند را در شادی خدمت خواهیم نمود.
به دروازههاي او با حمد بياييد
و به صحن¬هاي او با تسبيح!
او را حمد گوييد و نام او را متبارك خوانيد!
- خداوند را در شادی خدمت خواهیم نمود.
زيرا كه خداوند نيكوست
و رحمت او ابدي
و امانت وي تا ابدالآباد.
- خداوند را در شادی خدمت خواهیم نمود.
سرود قبل از انجيل يوحنا ۸/ ۱۲
هللويا- من نور جهانم، آنكه از من پيروي كند، در ظلمت راه نخواهد رفت. - هللويا.
انجيل مرقس ۱۰/ ۴۶-52
(ربوني، ای استاد! عطا کن كه بينا گردم.)
بخشي از انجيل مرقس - درود بر تو اي خداوند.
در آن ایام، چون عیسی با شاگردانش و جمعيت كثيري اريحا را ترك ميگفت، پسر تيماوس، بارتيماوس كه كور بود، كنار جاده نشسته، گدایي ميكرد. چون شنيد كه عيساي ناصري است، فرياد كنان ميگفت: "پسر داود، اي عيسي، بر من رحم نما!" و بسياري وي را نهيب ميزدند كه خاموش گردد، ولي او بيشتر فرياد ميكرد: "پسر داود، بر من رحم نما!" آنگاه عيسي ايستاد و گفت: "وي را فرا خوانيد". پس كور را خوانده به او گفتند: "دل قوي دار، برخيز، تو را ميخواند". او رداي خود را انداخته برخاست و نزد عيسي رفت. آنگاه عيسي خطاب به او گفت: "چه ميخواهي برايت انجام دهم؟" مرد كور به او گفت: "ربوني، كه بينا گردم". عيسي به او گفت: "برو، ايمانت تو را نجات داده است" و همان دم بينا گرديد و از پي عيسي در راه روانه شد.
اين است سخن خدا. - ستايش بر تو، اي مسيح.
تعمق
ايمان كور اريحا سر مشق بسيار خوبي براي ايمان يكايك ماست. اين ايمان آنقدر قوي است كه باعث ميشود وي با اعتماد كامل فرياد برآورد: "اي عيسي، پسر داود، بر من ترحم كن!" او با فروتني، عجز و نياز خود را به شفاي عيسي در حضور سايرين با صداي بلند ابراز ميدارد، در حالي كه بسياري از ما چنان بر اثر غرور و تكبر و احساس كمال و بينيازي كور شدهايم كه حتي ضرورت متوسل شدن به مسيح و طلبيدن شفاي او را احساس نميكنيم. مرد كور عليرغم نهيبهاي سرزنشآميز ديگران كه ميخواستند او را وادار سازند ساكت شود، با پشتكار به دعاي خود ادامه ميدهد و "زيادتر فرياد برميآورد كه اي پسر داود، بر من ترحم فرما!" در حالي كه خيلي از ما حتي اگر گاهي تصميم بگيريم بيشتر به مسيح نزديك شويم و بيشتر در دعا وفادار باشيم، بر اثر كوچكترين مشكل يا آزمايش سختي دلسرد ميشويم و از تلاش خود دست برداشته، خاموش ميگرديم و به يك زندگي روحاني ولرم و عاري از زحمت و جنب و جوش قانع ميشويم.
ايمان مرد كور درس مهم ديگري براي ما دارد و آن اين است كه با دريافت فيض شفاي عيسي، او به دنبال وي روانه ميشود، در حالي كه ما خيلي از اوقات عليرغم تمام فيضها و بركت¬هايي كه از خدا دريافت ميداريم، سعي نميكنيم با حق¬شناسي و تعهد بيشتري از او پيروي نمائيم. ايمان، فروتني، پشتكار و حقشناسي و وفاداري مرد كور را نمونه و سرمشق خود قرار دهيم و از لحظات گذر عيسي از زندگي خود استفاده نموده، فرياد برآوريم: "اي عيسي، پسر داود، بر من رحم فرما...!"
٭ چگونه ميتوانيم از ايمان مرد كور و پشتكار او در دعا الهام بگيريم و در اين راه رشد نماييم؟
٭ سعي كنيم بر كوري ناشي از غرور و تكبر خود غلبه كنيم و به نيازمان به شفا و نجات عيسي پي برده، با فروتني و پشتكار آن را طلب نماييم.
٭ در زندگي ما چه عواملي به ما "نهيب" ميزنند تا ما را از دعا كردن و پيروي وفادارانهتر از مسيح دلسرد سازند؟ چگونه با اين وسوسهها مبارزه ميكنيم؟
