قرائت اول - اول قرنتيان ۲/ ۱۰-16
(انسان غيرروحاني آنچه را كه از روح خداست دريافت نمي¬دارد: براي او احمقانه است.)
بخشي از رساله اول پولس رسول به قرنتيان
ای برادران، روح همه چيز را و حتي اعماق وجود خدا را تفحص مي¬كند. زيرا در ميان انسان¬ها چه كسي امور يك شخص را مي¬داند به جز روح آن شخص كه در درون اوست؟ همچنين هيچكس امور خدا را نمي¬داند به جز روح خدا. حال ما روح اين جهان را دريافت نداشتهايم، بلكه روحي كه از خدا ميآيد، تا عطايایي را كه خدا به ما عطا كرده است، بشناسيم و ما از آن سخن مي¬گویيم نه با كلماتي كه توسط حكمت انساني تعليم داده شده است، بلكه با كلماتي كه روح تعليم مي¬دهد، حقايق روحاني را با كلمات روحاني بيان مي¬كنيم. انسان غيرروحاني آنچه را كه از روح خداست دريافت نمي¬دارد: براي او احمقانه است و نمي¬تواند آن را درك كند زيرا از طريق روحاني مي¬توان آنها را تشخيص داد. اما شخص روحاني در مورد همه چيز داوري مي¬كند، اما هيچكس نبايد او را داوري كند. زيرا در واقع چه كسي افكار خداوند را مي¬داند تا او را تعليم دهد؟ و ما افكار مسيح را داريم.
اين است سخن خدا. - خدا را سپاس باد.
مزمور برگردان مزمور 145
- خداوند نیکوست و محبتش عظیم است.
خداوند كريم و رحيم است و دير غضب و كثيرالاحسان.
خداوند براي همگان نيكو است.
و رحمتهاي وي بر همه اعمال وي است.
- خداوند نیکوست و محبتش عظیم است.
اي خداوند جميع كارهاي تو، تو را حمد ميگويند.
و مقدسان تو، تو را متبارك ميخوانند.
درباره جلال ملكوت تو سخن ميگويند و توانايي تو را حكايت ميكنند.
- خداوند نیکوست و محبتش عظیم است.
تا كارهاي عظيم تو را به بنيآدم تعليم دهند
و كبريايي مجيد ملكوت تو را.
ملكوت تو، ملكوتي است تا جميع دهرها
و سلطنت تو باقي تا تمام دورها.
- خداوند نیکوست و محبتش عظیم است.
خداوند عادل است در جميع طريقهاي خود
و رحيم در كل اعمال خويش.
خداوند جميع افتادگان را تأييد ميكند و خمشدگان را برميخيزاند.
- خداوند نیکوست و محبتش عظیم است.
سرود قبل از انجيل لوقا ۴/ ۱۸
هللويا- خداوند مرا مسح نموده تا مسكينان را بشارت دهم
و به اسيران آزادي را.- هللويا.
انجيل لوقا ۴/ ۳۱-37
(ميدانم تو كه هستي: قدوس خدا.)
بخشي از انجيل لوقا - درود بر تو اي خداوند.
در آن ایام، عیسی به كفرناحوم، شهري در جليل، رفت و در روزهاي شنبه مردم را تعليم ميداد و ایشان از تعليم وی متحير شدند چرا كه كلام وي با اقتدار بود. حال در كنيسه مردي بود كه روح شيطاني ناپاك در او بود، و فرياد كرده، ميگفت: آه، اي عيسي ناصري از ما چه ميخواهي؟ آمدهاي تا ما را هلاك گرداني؟ ميدانم تو كه هستي: قدوس خدا. ولي عيسي نهيب زده گفت: خاموش شو و از او بدرآي و شيطان او را به ميان جمعيت انداخته، از او خارج شد و هيچ آسيبي بدو نرسانيد. آنان همه متحير شده، يكديگر را ميگفتند: اين چه سخني است، وي با اختيار و اقتدار، شياطين را امر ميكند و آنان بيرون ميآيند و شهرت او در تمام آن نواحي پخش شد.
اين است سخن خدا. - ستايش بر تو، اي مسيح.
تعمق
اين گفته عيسي كه آمده است تا اسيران را به رستگاري موعظه كند و مظلومان را آزاد سازد، صرفاً يك وعده پوچ نيست، بلكه كلام اين "قدوس خدا"، با قدرت تمام شخصي راكه در سلطه نيروي شرير بود آزاد ميسازد. عيسي همه تعاليم و سخنان خود را با عمل ثابت نمود و با اين معجزه خود نشان داد كه روح خدا كه بر وي قرار دارد، از آن روح شرير كه انسان را اسير گناه ميسازد، بس قدرتمندتر است.
* آيا به عيسي اين امكان را ميدهيم كه قلب ما را از سلطه نيروي شرير آزاد سازد؟
* چگونه سعي ميكنيم با مطالعه كلام مسيح و بخصوص دعا و تعمق در آن و پياده كردنش در زندگيخود، قدرت كلام او را تجربه نمائيم؟
