قرائت اول - تيطس 3 /1-7
بخشي از رساله پولس رسول به تيطس
به آنان يادآوري نما كه بايد تحت فرمان مقامات و قدرتها باشند، اطاعت نمايند و براي هر عمل نيكو آماده باشند، به هيچكش توهين نكنند، ستيزه جو نباشند، بلكه معتدل و نسبت به همه انسانها از خود ملايمت نشان دهند. زيرا ما نيز در گذشته بيخرد، نافرمان، گمراه و بنده اميال و لذتهاي گوناگون بوديم و در جناثت و حسادت زندگي ميكرديم، تنفر انگيز و متنفر از يكديگر. اما هنگامي كه مهر خدا نجات دهنده ما و محبت او نسبت به انسانها آشكار گرديد، نه به واسطه اعمالي كه ما در عدالت بجا آورده باشيم، بلكه بر حسب رحمت اوست كه ما را نجات بخشيد، از طريق نسل تولد نوين و تازگي روح القدس، كه او را از طريق عيساي مسيح منجي ما به وفور بر ما افشانده است، تا توسط فيض او عادل شمرده شده، در اميد وارثان حيات جاويدان گرديم.
اين است سخن خدا. - خدا را سپاس باد.
مزمور برگردان مزمور 23
خداوند شبان من است.
محتاج به هيچ چيز نخواهم بود.
در مرتع¬هاي سبز مرا ميخواباند.
نزد آبهاي راحت مرا رهبري ميكند.
جان مرا برميگرداند.
و به خاطر نام خود
به راههاي عدالت هدايتم مينمايد.
چون در وادي سايه موت نيز راه روم
از بدي نخواهم ترسيد زيرا تو با من هستي.
عصا و چوبدستي تو مرا تسلي خواهد داد.
سفرهاي براي من
به حضور دشمنانم ميگستراني.
سر مرا به روغن تدهين كردهاي
و كاسهام لبريز شده است.
هرآينه نيكويي و رحمت
تمام ايام عمرم در پي من خواهد بود.
و در خانه خداوند ساكن خواهم بود
تا ابدالاباد.
سرود قبل از انجيل افسسيان 5/ 18 و20
هللويا- از روح القدس پر شويد
و هميشه براي هر چيز خدا و پدر را به نام خداوند ما عيسي سپاس گوئيد - هللويا.
انجيل لوقا 17/ 11-19
بخشي از انجيل لوقا - درود بر تو اي خداوند.
عيسي در سفر به سوي اورشليم از مرز بين سامره و جليل ميگذشت. چون به دهكدهاي وارد گشت، ده جذامي به استقبال وي آمدند. آنان دور ايستاده، به آواي بلند گفتند: "عيسي، اي استاد، بر ما رحم نما!" چون اين را ديد به ايشان گفت: "برويد و خود را به كاهنان نشان دهيد". و واقع شد كه چون ميرفتند، پاك گرديدند. يكي از ايشان، چون ديد كه شفا يافته است، در حالي كه خدا را به صداي بلند جلال ميداد، بازگشت و پيش پاي عيسي به روي در افتاده، وي را سپاس گفت. آن مرد يكي سامري بود. عيسي در جواب گفت: "مگر هر ده تن پاك نشدند؟ پس آن نه تن ديگر كجايند؟ آيا هيچكس غير از اين غريبه يافت نشد كه برگشته خدا را جلال دهد؟" و به او گفت: "برخيز و برو! ايمانت ترا نجات داده است".
اين است سخن خدا. - ستايش بر تو، اي مسيح.
تعمق
هدف عيسي از شفا دادن ده جذامي، شنيدن سپاسگزاري و حمد آنان نبود. در واقع او به آنان ميگويد "برويد و خود را به كاهن بنمائيد" و در طول راه است كه جذاميان شفا مييابند. فقط يكي از آنان كه يك سامري بود "چون ديد كه شفا يافته است، برگشته به صداي بلند خدا را تمجيد ميكرد و پيش قدم او به روي در افتاده، وي را شكر كرد." در پاسخ به اين حقشناسي كه نمايانگر ايمان اوست، عيسي علاوه بر شفاي جسم، دگرگوني روح را نيز به وي عطا نموده ميگويد: "برخاسته برو، ايمانت تو را نجات داده است." اگر ما عطاياي خدا را با ايمان و حقشناسي بپذيريم، او ما را هر چه بيشتر از يكتا عطيه راستين كه نجات در مسيح ميباشد برخوردار خواهد ساخت.
* سپاسگزاري چه جائي را در دعاي روزانه شما دارد؟ آيا حقشناسي خود را براي عطايائي كه خداوند هر روز به شما ميبخشد، ابراز ميداريد؟
* سعي كنيم با بي¬تفاوتي از كنار عطاياي بي¬شمار خداوند نگذريم، بلكه با قلبي مملو از حقشناسي، هميشه او را سپاس گوئيم.