قرائت اول اول پادشاهان 5:3 و 7-12
(تو براي خود حكمت خواستي)
بخشي از كتاب اول پادشاهان
خداوند شبانگاه به سليمان در خواب ظاهر شد و گفت:" آنچه را بايد به تو عطا كنم، از من بخواه." سليمان گفت: "اي خداوند، خداي من، تو بنده خود را بجاي پدرم داود، پادشاه ساختي و من طفلي صغير هستم و نميدانم كه چطور رفتار كنم. بندهات در ميان قوم برگزيده تو قرار دارد، قومي آنچنان پرجمعيت كه نتوان آن را شمرد و حساب كرد. پس به بنده خود دلي فهيم عطا فرما تا قومت را با عدالت داوري نمايم و بين نيك و بد تشخيص دهم، زيرا كيست كه بتواند قوم عظيم تو را داوري كند؟"
و خداوند از اين كه سليمان اين درخواست را نمود، خشنود گرديد و خدا به او گفت: "چون كه اين را خواستي و درازي عمر و ثروت براي خود و مرگ دشمنانت را نطلبيدي ولي براي خود حكمت خواستي تا با عدالت حكومت كني، اينك بر حسب كلام تو عمل خواهم نمود: دلي حكيم و فهيم به تو ميدهم، به طوري كه نظيرت نه قبل از تو بود و نه بعد از تو خواهد بود."
اين است سخن خدا. - خدا را سپاس باد.
مزمور برگردان مزمور 57:119 و 72 و 76-77 و 127-130
- شريعت تو، اي خداوند، شادي من است.
من ميگويم: نصيب من اي خداوند, اين است كه كلام تو را نگاه دارم
شريعت دهان تو براي من بهتر است از هزاران سكه طلا و نقره.
- شريعت تو، اي خداوند، شادي من است.
امانت تو تسلي من باشد, برحسب وعدهاي كه به بنده خود دادهاي
رحمت تو نزد من آيد تا زنده شوم, زيرا كه شريعت تو شادي من است.
- شريعت تو، اي خداوند، شادي من است.
بنابراين فرامين تو را بيش از طلا و زر خالص دوست ميدارم
از اين رو برحسب تمام فرمان هايت در راستي راه ميروم
و هر راه دروغ را مكروه ميدارم.
- شريعت تو، اي خداوند، شادي من است.
دستورات تو شگفت است , از اين رو جان من آنها را نگاه ميدارد
كلام تو روشنايي ميبخشد و سادهدلان را فهيم ميگرداند.
- شريعت تو، اي خداوند، شادي من است.
قرائت دوم روميان 28:8-30
(خدا ما را از پيش مقرر فرمود كه بصورت پسرش متشكل شويم)
بخشي از رساله پولس رسول به روميان
اي برادران، براي آناني كه خدا را دوست ميدارند و طبق نقشه او فراخوانده شدهاند، همه چيز براي خوبي آنها در كار است. زيرا آناني را كه از پيش شناخت، آنان را نيز مقرر فرمود كه به صورت پسرش متشكل شوند تا او از ميان برادران بسيار نخستزاده باشد، آناني را كه از پيش مقرر فرمود، ايشان را نيز فراخواند و آناني را كه فراخواند، ايشان را عادل نيز گرداند و آناني را كه عادل گرداند، ايشان را جلال نيز داد.
اين است سخن خدا. - خدا را سپاس باد.
سرود قبل از انجيل متي 25:11
هللويا - تو را ستايش ميكنم، اي پدر، خداوند آسمان و زمين
چون رازهاي ملكوت آسمان را به كودكان آشكار نمودهاي. - هللويا.
انجيل متي 44:13-52
(او هر آنچه را كه دارد ميفروشد و مزرعه را ميخرد)
بخشي از انجيل متي - درود بر تو اي خداوند.
در آن هنگام عيسي به شاگردان خود گفت:" ملكوت آسمان همچون گنجي است پنهان در مزرعه كه مردي آن را يافته است و دوباره پنهان ميسازد. آنگاه درشادي خود ميرود، هر آنچه دارد ميفروشد و مزرعه را ميخرد.
باز ملكوت آسمان همچون دامي است كه به دريا افكنده ميشود و صيدي از هر نوع ماهي جمع ميكند. چون پر شود آن را به ساحل ميكشند، بعد مي نشينند، خوب ها را در سبد جمع ميكنند و بدها را به دور مياندازند.
در آخر زمان نيز چنين خواهد بود، فرشتگان خواهند آمد و بدكاران را از عادلان جدا خواهند كرد و ايشان را در تنور آتش خواهند انداخت، جايي كه گريه و دندان بر دندان ساييدن خواهد بود. آيا تمام اين چيزها را فهميديد؟ "
آنان به او گفتند: "آري." پس به ايشان گفت: از اين رو هر كاتبي كه شاگرد ملكوت آسمان گردد همچون صاحبخانهاي است كه از گنج خود چيزهاي نو و كهنه بيرون ميآورد."
اين است سخن خداوند. - ستايش بر تو، اي مسيح.
تعمق
برگزيدن ملكوت آسمان و ترجيح دادن آن به آنچه كه در اين جهان است، مستلزم حكمتي است كه عطيه خود خداست. در قرائت اول ميخوانيم كه سليمان با فروتني به خداوند ميگويد: "من طفلي صغير هستم و نميدانم كه چطور رفتار كنم... پس به بنده خود دلي فهيم عطا فرما... تا بين نيك و بد تشخيص دهم." خداوند از اينكه سليمان چنين درخواستي ميكند و از او "درازي عمر و ثروت براي خود و مرگ دشمنان" را نميطلبد، خوشنود ميگردد و دلي حكيم و فهيم به او ميدهد. حكمت يكي از عطاياي روح¬القدس است و همانگونه كه مسيح ميگويد: "پدر آسماني شما روحالقدس را خواهد داد به هر كه از او سئوال كند" (لوقا ۱۱/ ۱۳).
تنها توسط اين حكمت و نيروي تشخيص بين نيك و بد است كه انسان طبق مثل مسيح، ملكوت آسمان را چون گنجي مييابد، "آنگاه در شادي خود ميرود، هر آنچه دارد ميفروشد و مزرعه را ميخرد." هر انساني همچون بازرگان مثل مسيح، جوياي "مرواريدهاي خوب" ميباشد. يكي دنبال ثروت است، يكي علم، ديگري مقام و قدرت و يا خيلي چيزهاي ديگر. انسان ميتواند با تلاش خود به خيلي از چيزهاي اين جهان دست يابد، اما هيچ يك از اينها گنجي ابدي نيست و دير يا زود، شخص بايد همه چيز را ترك كند. فقط كساني كه مثل سليمان با فروتني تام در هر سني كه باشند بدانند بدون حكمت خداوند طفل صغيري بيش نيستند و از خدا حكمت روح¬القدس را بطلبند، قادرند همچون بازرگان مثل مسيح با يافتن مراوريد گرانبهاي ملكوت خدا، هر آنچه را كه دارند بفروشند و آنرا بخرند.
اگر ما در طول زندگي خود اين حكمت را از خدا نخواهيم كه ضمن استفاده و لذت بردن از چيزهاي نيكوي اين جهان، ملكوت او را در رأس همه چيز بعنوان هدف زندگي خود انتخاب كنيم، در آخر زمان، ملكوت آسمان همچون دامي بر درياي اين جهان افكنده ميشود. آنگاه فرشتگان، آناني را كه اجازه داده بودند خدا ايشان را عادل گرداند و بصورت پسرش متشكل سازد (قرائت دوم)، به جلال ملكوت خواهند برد و بدكاران را كه به دعوت خداوند پاسخ رد داده ثروت¬هاي ناپايدار و گنج¬هاي پوچ اين جهان رابه ملكوت خدا ترجيح دادهاند، "در جائي كه گريه و دندان بر دندان سائيدن" ميباشد، خواهند انداخت.
* آيا دعاي ما مثل دعاي حضرت سليمان خدا را خوشنود ميسازد يا صرفاً فهرستي از نيازهاي مادي و زودگذر دنيوي است؟
* حضرت پولس در قرائت دوم به ما ميگويد: "براي آناني كه خدا را دوست ميدارند و طبق نقشه او فراخوانده شدهاند، همه چيز براي خوبي آنها در كار است." آيا به اين واقعيت ايمان داريم كه نقشه خدا براي ما چيزي جز اين نيست كه ما را در مسيح عادل گرداند و به جلال ملكوت او برساند؟ اين ايمان چگونه در لحظات سخت و تجربيات ناگوار زندگي به ما تسلي ميدهد؟
* ميدانيم كه حكم رفتن به بهشت يا جهنم چيزي جز مهرتأييد خدا بر انتخاب خود ما نيست. چگونه سعي ميكنيم با نحوه زندگي و انتخابهاي اساسي خود و با اجازه دادن به فيض خدا كه ما را به صورت پسرش متشكل سازد، نشان دهيم كه خواهان ملكوت او هستيم و نه جائي كه گريه و دندان بر دندان سائيدن خواهد بود؟
