قرائت اول - جامعه 11، 9-12، 8
اي جوان در وقت شباب خود شادمان باش و در روزهاي جوانيات دلت تو را خوش سازد و در راه¬هاي قلبت و بر وفق رؤيت چشمانت سلوك نما، ليكن بدان كه به سبب اين همه خدا تو را به محاكمه خواهد آورد. پس غم را از دل خود بيرون كن و بدي را از جسد خويش دور نما زيرا كه جواني و شباب باطل است. پس آفريننده خود را در روزهاي جوانيات به ياد آور قبل از آنكه روزهاي بلا برسد و سال¬ها برسد كه بگويي مرا از اينها خوشي نيست. قبل از آنكه آفتاب و نور و ماه و ستارگان تاريك شود و ابرها بعد از باران برگردد؛ در روزي كه محافظان خانه بلرزند و صاحبان قوت، خويشتن را خم نمايند و دستاسكنندگان چونكه كماند باز ايستند و آناني كه از پنجرهها مينگرند تاريك شوند. و درها در كوچه بسته شود و آواز آسياب پست گردد و از صداي گنجشك برخيزد و جميع سرودها ذليل شوند. و از هر بلندي بترسند و خوف¬ها در راه باشد و درخت بادام شكوفه آورد و ملخي بار سنگين باشد و اشتها بريده شود. چونكه انسان به خانه جاوداني خود ميرود و نوحهگران در كوچه گردش ميكنند. قبل از آنكه مفتول نقره گسيخته شود و كاسه طلا شكسته گردد و سبو نزد چشمه خرد شود و چرخ بر چاه منكسر گردد، و خاك به زمين برگردد به طوري كه بود. و روح نزد خدا كه آن را بخشيده بود رجوع نمايد. باطلاباطيل، جامعه ميگويد همه چيز بطالت است.
اين است سخن خدا. - خدا را سپاس باد.
مزمور برگردان مزمور 90
انسان را به غبار برميگرداني،
و ميگويي اي بنيآدم رجوع نماييد.
زيرا كه هزار سال در نظر تو مثل ديروز است كه گذشته باشد
و مثل پاسي از شب.
مثل سيلاب ايشان را رُفتْهاي و مثل خواب شدهاند.
بامدادان مثل گياهي كه ميرويد.
بامدادان ميشكُفَدْ و ميرويد.
شامگاهان بريده و پژمرده ميشود.
ما را تعليم ده تا ايام خود را بشماريم
تا دل خردمندي را حاصل نماييم.
رجوع كن اي خداوند تا به كي
و بر بندگان خود شفقت فرما.
صبحگاهان ما را از رحمت خود سير كن
تا تمامي عمر خود ترنم و شادي نماييم.
جمال خداوند خداي ما بر ما باد
و عمل دستهاي ما را بر ما استوار ساز.
سرود قبل از انجيل رساله دوم پولس رسول به تيموتاؤس ۱/ ۱۰
هللويا- اكنون با ظهور منجي ما مسيح عيسي آشكار گرديده است، كه مرگ را نابود نموده و حيات و جاودانگي را توسط انجيل درخشان ساخته است - هللويا.
انجيل لوقا ۹/ ۴۳-45
بخشي از انجيل لوقا - درود بر تو اي خداوند.
هنگامي كه همه از اعمال وي متعجب بودند، به شاگردانش گفت: "اين سخنان را همواره به خاطر داشته باشيد: پسر انسان به دست آدميان تسليم خواهد گشت". ولي آنان اين سخن را درك نكردند، از آنان پوشيده شده بود تا آن را نفهمند و ترسيدند كه آن را از او بپرسند.
اين است سخن خدا. - ستايش بر تو، اي مسيح.
تعمق
در اوج موفقيت رسالت عيسي، درحاليكه "همه از بزرگي خدا متحير شدند و وقتي كه همه ازتمام اعمال عيسي متعجب گشتند"، او كه نميخواهد عظمت اعمال پرقدرتش باعث شود شاگردانش فراموش كنند كه نجات از طريق رنج و مرگ و رستاخيز او صورت خواهد گرفت، به آنان ميگويد: "اين سخنان را در گوشهاي خود فرا گيريد كه پسرانسان به دستهاي مردم تسليم خواهد شد" (انجيل امروز).
او كه پسر خداست و هيچ چيز برايش محال نيست، راز محبت خدا را نسبت به ما انسانها در اين نمايان ميسازد كه او به دست يهودا، نگهبانان، سانهدرين، پيلاطس و سرانجام به دست جلادان تسليم ميشود تا با مرگ و رستاخيز خود ما رانجات بخشد.
* آگاهي از اينكه مسيح براي يكايك ما متحمل رنج و مرگ گرديد، چگونه ما را ملزم ميسازد كه مسيحيان متعهدتري باشيم و تا حدي كه برايمان ممكن است، محبت او را پاسخ گوئيم؟
* حتي اگر مثل شاگردان مسيح مفهوم راز رنج و مرگ او را بخوبي درك نميكنيم، براي عظمت محبت خدا سپاسگزار باشيم و هرگز فراموش نكنيم نجات خود را به چه قيمت گزافي كسب نمودهايم.
