قرائت اول - غلاطيان ۵/ ۱-6
بخشي از رساله پولس رسول به غلاطيان
به خاطر آزادي است كه مسيح ما را آزاد نمود، پس استوار بايستيد و دوباره خود را زير يوغ بردگي قرار ندهيد. حال، من، پولس به شما مي¬گويم: اگر ختنه شويد، مسيح براي شما هيچ سودي نخواهد داشت. باز به هر شخصي كه ختنه مي¬شود اعلام مي¬دارم: او مجبور است تمام شريعت را نگاه دارد. همه شما كه ميخواهيد توسط شريعت عادل شمرده شويد، خود را از مسيح جدا ساخته ايد، و از فيض ساقط شده¬¬ايد و اما ما از طريق روح است كه توسط ايمان در انتظار عدالتي مي¬باشيم كه به آن اميد داريم. زيرا در مسيح عيسي نه ختنه ارزشي دارد و نه مختوني، بلكه فقط ايماني كه توسط محبت عمل مي¬كند.
اين است سخن خدا. - خدا را سپاس باد.
مزمور برگردان مزمور 119
اي خداوند رحمهاي تو به من برسد
و نجات تو به حسب كلام تو.
و كلام راستي را از دهانم بالّكل مگير
زيرا كه به داوريهاي تو اميدوارم
و شريعت تو را دائماً نگاه خواهم داشت
تا ابدالا´باد.
و به آزادي راه خواهم رفت
زيرا كه وصاياي تو را طلبيده‌ام.
و از وصاياي تو تلذّذ خواهم يافت
كه آنها را دوست مي‌دارم.
و دستهاي خود را به اوامر تو كه دوست مي‌دارم بر خواهم افراشت
و در فرايض تو تفكّر خواهم نمود.
سرود قبل از انجيل يعقوب ۱/ ۲۷
هللويا- دينداري پاك و عاري از آلودگي در نظر خداي پدر اين است كه يتيمان و بيوه زنان را در نجشان تفقد نمائي و خود را از آلودگي جهان محفوظ نگاه داري - هللويا.
انجيل لوقا ۱۱/ ۳۷-41
بخشي از انجيل لوقا - درود بر تو اي خداوند.
چون سخن مي‌گفت يكي از فريسيان وي را دعوت نمود تا در خانه¬اش غذا بخورد. وي داخل شد و بر سر سفره نشست. فريسي كه اين را ديد، تعجب نمود، زيرا وي قبل از غذا خود را تطهير نكرده بود. ولي خداوند به او گفت: "حال شما اي فريسيان، شما بيرون پياله و بشقاب را پاك مي‌سازيد، درحاليكه درون خودتان پر از غارت و شرارت است. اي نادانان، مگر آنكه برون را ساخت، درون را نيز نساخت؟ حال آنچه را در درون است صدقه بدهيد و آنگاه همه چيز برايتان پاك خواهد بود.
اين است سخن خدا. - ستايش بر تو، اي مسيح.
تعمق
عيسي با پذيرفتن دعوت يك فريسي به صرف غذا، فرصت مناسبي مي‌يابد كه اولويت و برتري محبت را بر اعمال ظاهري شريعت نشان دهد. آداب تطهير شرعي كه جنبه بيروني و جسماني دارد، براي آنست كه نياز پاكي قلبي يعني دروني را به انسان يادآوري كند. تنها محبت مي‌تواند اين پاكي دروني را ممكن سازد و نه بجا آوردن آداب تطهير شرعي. عيسي به اين فريسي و همه كساني كه حتي تا به امروز، به بجا آوردن قوانين ظاهري شريعت و آداب و رسوم ديني اكتفا مي‌كنند، ولي تلاشي در جهت پيشبرد پاكي دروني خود از طريق محبت به همنوعان به عمل نمي‌آورند، اخطار مي‌كند: "اي احمقان، آيا او كه بيرون را آفريد، درون را نيز نيافريد؟ بلكه از آنچه داريد صدقه دهيد كه اينك همه چيز براي شما طاهر خواهد گشت" (انجيل امروز).
* انتقاد عيسي از فريسي ميزبان خود در مورد كداميك از آداب و رسومي كه ما براي آنها اهميتي بيش از فرمان محبت به خدا و همنوع قائل هستيم، صادق است؟
* چگونه مي‌توانيم با بجا آوردن اعمال محبت، در راه پاكي دروني خود بكوشيم و صرفاً به اعمال بيروني و آداب و رسوم مذهبي كه جنبه ظاهري دارند، اكتفا نكنيم؟
