قرائت اول - سال زوج دوم سموئيل 24/ 2 و9-17
بخشي از كتاب دوم سموئيل
پادشاه به سردار لشكر خود يوآب كه همراهش بود، گفت: «الان در تمامی اسباط اسرائيل از دان تا بئرشبع گردش كرده، قوم را بشمار تا عدد قوم را بدانم.» و يوآب عدد شمردهشدگان قوم را به پادشاه داد: از اسرائيل هشتصـد هزار مـرد جنگـی شمشيرزن و از يهودا پانصد هزار مرد بودند. و داود بعد از آنكه قوم را شمرده بود، در دل خود پشيمان گشت. پس داود به خداوند فت: «در اين كاری كه كردم، گناه عظيمی ورزيدم و حال ای خداوند گناه بنده خود را عفو فرما زيرا كه بسيار احمقانه رفتار نمودم.» و بامدادان چون داود برخاست، كلام خداوند به جاد نبی كه رايی داود بود، نازل شده، گفت: «برو داود را بگو خداوند چنين میگويد: سه چيز پيش تو میگذارم پس يكی از آنها را برای خود اختيار كن تا برايت به عمل آورم.» پس جاد نزد داود آمده، او را مخبر ساخت و گفت: «آيا هفت سال قحط در زمينت برتو عارض شود، يا سه ماه از حضور دشمنان خود فرار نمايی و ايشان تو را تعاقب كنند، يا وبا سه روز در زمين تو واقع شود. پس الا´ن تشخيص نموده، ببين كه نزد فرستنده خود چه جواب ببرم.» داود به جاد گفت: «در شدّت تنگی هستم. تمنّا اينكه به دست خداوند بيفتيم زيرا كه رحمتهای او عظيم است و به دست انسان نيفتم.» پس خداوند وبا براسرائيل از آن صبح تا وقت معيّن فرستاد و هفتاد هزار نفر از قوم، از دان تا بئرشَبَع مُردند. و چون فرشته، دست خود را بر اورشليم دراز كرد تا آن را هلاك سازد، خداوند از آن بلا پشيمان شد و به فرشتهای كه قوم را هلاك میساخت گفت: «كافی است! حال دست خود را باز دار.» و فرشته خداوند نزد خرمنگاه اَرُونه يَبُوسی بود. و چون داود، فرشتهای را كه قوم را هلاك میساخت ديد، به خداوند عرض كرده، گفت: «اينك من گناه كردهام و من عصيان ورزيدهام امّا اين گوسفندان چه كردهاند؟ تمنّا اينكه دست تو بر من و برخاندان پدرم باشد.»
مزمور برگردان مزمور 32
خوشا به حال كسی كه عصيان او آمرزيده شد
و گناه وی مستور گرديد.
خوشابحال كسی كه خداوند به وی جرمی در حساب نياورد.
و در روح او حيلهای نمیباشد.
به گناه خود نزد تو اعتراف كردم
و جرم خود را مخفی نداشتـم.
گفتـم: عصيـان خـود را نـزد خداوند اقـرار میكنم.
پس تو آلايش گناهم را عفو كردي
از اين رو هر مقدّسی در وقت اجابت نزد تـو دعـا خواهـد كـرد.
وقتـی كه آبهای بسيار به سيلان آيد،
هرگز بدو نخواهد رسيد
تو ملجـای من هستی مرا از تنگی حفظ خواهی كرد.
مرا به سرودهای نجات احاطه خواهی نمود
سرود قبل از انجيل متي 11/ 25
هللويا- تو را ستايش میكنم، ای پدر، خداوند آسمان و زمين كه اين چيزها را از حكيمان و خردمندان پنهان ساخته، به كودكان آشكارنمودهای - هللويا.
انجيل مرقس 6/ 1-6
بخشي از انجيل مرقس - درود بر تو اي خداوند.
عيسی آنجا را ترك نموده به شهر خود رفت و شاگردانش بدنبال او رفتند. چون روز سبت فرا رسيد در كنيسه به تعليم پرداخت. انبوه مردم با شنيدن سخنانش متحير شده میگفتند: "اين چيزها از كجا به اين مرد میرسد؟ و اين حكمتی كه به او داده شده چيست و اين معجزاتی كه بدستهای او انجام میگيرند؟ آيا او همان نجار، پسر مريم و برادر يعقوب، يوشا، يهودا و شمعون نيست؟ آيا خواهرانش اينجا نزد ما نيستند؟ و او باعث لغزش ايشان شد. عيسی به ايشان گفت: "يك نبی فقط در شهر خود، در ميان خانواده و خانه خود بیحرمت است". و او نمیتوانست در آنجا هيچ معجزهای كند، جز اينكه با دست نهادن بر چند بيمار ايشان را شفا بخشد. و از بیايمانی ايشان در حيرت بود. در دهات اطراف گشته تعليم میداد.
اين است سخن خدا. - ستايش بر تو، اي مسيح.
تعمق
عيسی شگفتيهای نجات خود را به اشخاصی كه او را به درستی نمیشناختند، ولی با ايمان به او نزديك میشدند، آشكار میساخت. امّا برای هموطنان خود كه بخاطر شناخت سطحیای كه از وی و خانوادهاش داشتند او را شخصی مهم و صاحب قدرت الهی نمیدانستند، معجزة زيادی انجام نداد و "از بیايمانی ايشان متعجب شد". آنانی كه بدون ايمان و صرفاً از روی شناخت و منطق انسانی خود به عيسی مینگرند همچون هموطنان او در مورد وی لغزش میخورند و حال آنكه كسانيكه همچون يائيروس و زن مبتلا به خونريزی (انجيل امروز)، با ايمان به مسيح نزديك میشوند، قدرت نجات او را لمس میكنند.
* برای آنكه شناخت شما از مسيح همچون هموطنان وی سطحی و عاری از ايمان نباشد، بلكه همواره با شناخت بيشتر وی ايمانتان رشد نموده تجديد گردد، چه كار میكنيد؟
