🔴 خوان کلام
🍂چشمانی که در طوفان به نور دوخته شد
✝️بر اساس انجیل متی ۱۴: ۲۲–۳۳
خاطرجمع دارید! من هستم، مترسید.
در این میان، پطرس با جسارتی آمیخته به اشتیاق میگوید:
خداوندا، اگر تو هستی، بفرما تا بر روی آب نزد تو بیایم.
عیسی تنها یک کلمه میگوید: بیا.
پطرس از قایقِ امن بیرون میآید و تا زمانی که نگاهش به مسیح دوخته شده، بر روی امواجِ غیرممکن گام برمیدارد. اما لحظهای که چشم از خداوند برمیگیرد و به وزشِ باد و بلندیِ امواج خیره میشود، ترس بر او غلبه کرده و در آب فرو میرود. با این حال، فریادِ استمدادِ او بیپاسخ نمیماند و عیسی بیدرنگ دستِ مهربانش را دراز کرده، او را بیرون میکشد و میفرماید:
ای کمایمان، چرا شک کردی؟
قایقِ لرزان در میانهی دریا، تصویرِ روشنی از زندگیِ پرفراز و نشیبِ ماست. طوفانها، بیماریها، نگرانیهای روزمره و بحرانهای روحی، بادهای مخالفی هستند که مدام قایقِ وجودِ ما را تهدید میکنند.
