قرائت اول دانيال نبي 9 / 4-10
بخشي از كتاب دانيال نبي
نزد يهوه خداي خود دعا كردم و اعتراف نموده، گفتم: «اي خداوند خداي عظيم و مهيب كه عهد و رحمت را با محبّان خويش و آناني كه فرايض تو را حفظ مينمايند نگاه ميداري! ما گناه و عِصيان و شرارت ورزيده و تمرّد نموده و از اوامر و احكام تو تجاوز كردهايم. و به بندگانت انبيايي كه به اسم تو به پادشاهان و سروران و پدران ما و به تمامي قوم زمين سخن گفتند گوش نگرفتهايم. اي خداوند عدالت از آن تو است و رسوايي از آن ما است. چنانكه امروز شده است از مردان يهودا و ساكنان اورشليم و همه اسرائيليان چه نزديك و چه دور در همه زمينهايي كه ايشان را به سبب خيانتي كه به تو ورزيدهاند در آنها پراكنده ساختهاي. اي خداوند رسوايي از آن ما و پادشاهان و سروران و پدران ما است زيرا كه به تو گناه ورزيدهايم. خداوند خداي ما را رحمتها و مغفرتها است هر چند بدو گناه ورزيدهايم. و كلام يهوه خداي خود را نشنيدهايم تا در شريعت او كه به وسيلهبندگانش انبيا پيـش ما گـذارد سلوك نماييم.
اين است سخن خدا. - خدا را سپاس باد.
مزمور برگردان مزمور 79
گناهان اجداد ما را بر ما بياد مياور.
رحمتهاي تو بزودي پيش روي ما آيد
زيرا كه بسيار ذليل شدهايم.
اي خدا، اي نجاتدهنده ما،
به خاطر جلال نام خود ما را ياري فرما
و ما را نجات ده و بخاطر نام خود گناهان ما را بيامرز.
ناله اسيران به حضور تو برسد.
به حسب عظمت بازوي خود
آناني را كه به موت سپرده شدهاند، برهان.
پس ما كه قوم تو و گوسفندان مرتع تو هستيم،
تو را تا به ابد شكر خواهيم گفت
و تسبيح تو را نسلاً بعد نسل ذكر خواهيم نمود.
سرود قبل از انجيل حزقيال 33/ 11
هللويا- به حيات خودم قسم كه من از مردن مرد شرير خوش نيستم
بلكه (خوش هستم) كه شرير از طريق خود بازگشت نموده، زنده ماند. - هللويا.
انجيل لوقا 6/ 36-38
بخشي از انجيل لوقا - درود بر تو اي خداوند.
رحيم باشيد همانگونه كه پدرتان رحيم است. داوري نكنيد تا بر شما داوري نگردد. و محكوم نكنيد تا محكوم نشويد، ببخشاييد و بخشوده خواهيد شد. بدهيد و به شما داده خواهد شد: پيمانهاي نيكو، فشرده، مخلوط و لبريز شده در دامن شما گذارده خواهد شد. چرا كه به همان پيمانه كه بپيماييد براي شما پيموده خواهد شد.
اين است سخن خدا. - ستايش بر تو، اي مسيح.
تعمق
دعا و اعتراف دانيال نبي در قرائت اول، به ما ياد ميدهد كه به خصوص در اين ايام چگونه بايد با صداقت به گناهان خود و ساير برادران و خواهرانمان بيانديشيم و با فروتني از خداي سرشار از رحمت، طلب بخشش نماييم: "اي خداوند... كه عهد و رحمت را با محبان خويش و آناني كه فرايض تو را حفظ مينمايند، نگاه ميداري. ما گناه و عصيان و شرارت ورزيده و تمرد نموده و از اوامر و احكام تو تجاوز كردهايم... اي خداوند، عدالت از آن تو است و رسوايي از آن ما است."
از آنجايي كه "خداوند رحمان و كريم است، دير غضب و بسيار رحيم... و با ما موافق گناهان ما عمل ننموده و به ما به حسب خطاياي ما جزا نداده است" (ر. ك. به مزمور 103/ 8-9)، مسيح در قرائت انجيل امروز از ما چنين دعوت ميكند: "پس رحيم باشيد، چنانكه پدر شما نيز رحيم است. داوري مكنيد تا بر شما داوري نشود و حكم مكنيد تا بر شما حكم نشود و عفو كنيد تا آمرزيده شويد." با همان پيمانهاي كه از روي تفاهم، به برادران خود، گذشت و محبت نشان دهيم، خداوند رحمت و بخشايش خود را به ما نشان خواهد داد.
٭ در اين ايام كه بيش از هميشه به نياز خود به بخشش خداوند پي ميبريم و از او براي خطاها و گناهانمان طلب رحمت ميكنيم، تا چه حد تلاش مينماييم در روابطمان با ديگران، گذشت و محبت بيشتري نشان دهيم؟ آيا اين گفته مسيح را كه شرط دريافت بخشايش خدا، بخشيدن ديگران است، جدي ميگيريم؟
٭ تلاش كنيم كه در اين ايام مثل حضرت دانيال، "با دعا و تضرعات و روزه و پلاس و خاكستر" (ر. ك. به دانيال 9/ 3) براي گناهان خود و همنوعانمان از خدا طلب بخشايش نماييم.
