قرائت اول - سال زوج اول سموئيل 15 / 16-23
(چونكه كلام خداوند را ترك كردي او نيز تو را از سلطنت رد نمود.)
بخشي از كتاب اول سموئيل
سموئيل به شاؤل گفت: «تأمل نما تا آنچه خداوند ديشب به من گفت به تو بگويم.» او وي را گفت: «بگو.» و سموئيل گفت: «هنگامي كه تو در نظر خود كوچك بودي، آيا رئيس اسباط اسرائيل نشدي و آيا خداوند تو را مسح نكرد تا بر اسرائيل پادشاه شوي؟ و خداوند تو را به راهي فرستاده، گفت: اين عَمالَقَه گناهكار را بالكل هلاك ساز و با ايشان جنگ كن تا نابود شوند. پس چرا قول خداوند را نشنيدي بلكه بر غنيمت هجوم آورده، آنچه را كه در نظر خداوند بد است عمل نمودي؟» شاؤل به سموئيل گفت: «قول خداوند را استماع نمودم و به راهي كه خداوند مرا فرستاد، رفتم و اَجاج، پادشاه عَمالَقَه را آوردم و عَمالَقَه را بالكل هلاك ساختم. اما قوم از غنيمت، گوسفندان و گاوان، يعني بهترين آنچه حرام شده بود، گرفتند تا براي يَهُوَه خدايت در جِلْجال قرباني بگذرانند.» سموئيل گفت: «آيا خداوند به قربانيهاي سوختني و ذبايح خشنود است يا به اطاعت فرمان خداوند؟ اينك اطاعت از قربانيها و گوش گرفتن از پيه قوچ¬ها نيكوتر است. زيرا كه تمرّد مثل گناه جادوگري است و گردنكشي مثل بتپرستي و ترافيم است. چونكه كلام خداوند را ترك كردي او نيز تو را از سلطنت رد نمود.»
مزمور برگردان مزمور 50
- خداوندا! قربانی ستایش ما را پذیرا باش.
درباره قربانيهايت تو را توبيخ نميكنم
قربانيهاي سوختنيِ تو دائماً در نظر من است.
گوسالهاي از خانه تو نميگيرم، نه بزي از آغل تو.
- خداوندا! قربانی ستایش ما را پذیرا باش.
تو را چه كار است كه فرايض مرا بيان كني
عهد مرا به زبان خود بياوري؟
چونكه تو از تأديب نفرت داشتهاي
كلام مرا پشت سر خود انداختهاي.
- خداوندا! قربانی ستایش ما را پذیرا باش.
اين را كردي و من سكوت نمودم
پس گمان بردي كه من مثل تو هستم
ليكن تو را توبيخ خواهم كرد
و اين را پيش نظر تو به ترتيب خواهم نهاد
هر كه قرباني تشكر را گذراند مرا تمجيد ميكند
آنكه طريق خود را راست سازد
نجات خدا را به وي نشان خواهم داد.
- خداوندا! قربانی ستایش ما را پذیرا باش.
سرود قبل از انجيل مرقس 1/ 15
هللويا- وقت تمام شده و ملكوت خدا نزديك است:
"توبه كنيد و به انجيل ايمان آوريد".- هللويا.
انجيل مرقس2/ 18-22
(تا زماني كه آنان داماد را با خود دارند نميتوانند روزه بگيرند.)
بخشي از انجيل مرقس
شاگردان يوحنا و فريسيان روزهدار بودند. عدهاي آمده به او گفتند: "چرا شاگردان يوحنا و شاگردان فريسيان روزه ميدارند و شاگردان تو روزه نميدارند؟" عيسي به ايشان گفت: "آيا دعوت شدگان به جشن عروسي تا هنگامي كه داماد نزد ايشان است ميتوانند روزه بگيرند؟ تا زماني كه آنان داماد را با خود دارند نميتوانند روزه بگيرند. ولي ايامي خواهد آمد كه داماد از ايشان گرفته خواهد شد و آنگاه در آن روز، روزه خواهند گرفت. هيچكس تكهاي از پارچه نو را بر يك جامه كهنه نميدوزد و گرنه تكه نو، كهنه را پاره كرده دريدگي بدتر ميشود. هيچكس شراب تازه را در مشكي كهنه نميريزد و گرنه شراب مشك را ميتركاند و هم شراب و هم مشك از بين ميروند، بلكه شراب تازه در مشك¬هاي تازه!"
تعمق
از آنجايي كه عيسي راستي است (يوحنا 14/ 6) و آمده است تا با شناساندن راستي به انسانها، آنان را آزاد سازد (ر. ك. به يوحنا8/ 32)، مخالفانش سعي ميكند از طريق دروغ و تهمت زدن به وي با او مبارزه كنند. آنان در مورد عيسي ميگويند: "بعلزبول دارد و به ياري رئيس ديوها، ديوها را اخراج ميكند" (انجيل امروز). عيسي اين تهمت آنان را رد كرده از ايشان ميپرسد: "چطور شيطان ميتواند شيطان را بيرون كند؟" او غير منطقي بودن تهمت مخالفانش را اثبات نموده، اخطار ميكند كه همه گناهان انسان قابل بخشايش ميباشند، جز گناه عليه روح¬القدس كه روح راستي است. چنانچه انسان آگاهانه و به خواسته خود قلب خويش را به روي حقيقت روح¬القدس ببندد، خود را از حقيقت كه ميتواند او را از اسارت جهل و گناه آزاد سازد، محروم مينمايد و در نتيجه به دست خود درب بخشايش و نجات را به روي خود ميبندد.
ما نيز چنانچه آگاهانه قلب خود را به روي حقيقت تعاليم مسيح ببنديم و نگذاريم كه روحالقدس در قلب ما كار بكند، در اين خطر جدي قرار ميگيريم كه عليه روح¬القدس كفر گوييم و به خاطر احترامي كه خدا براي انتخاب آزادانه ما قائل است، خويشتن را از بخشايش و نجات او محروم كنيم.
٭ چگونه سعي ميكنيم قلب خود را به روي حقيقت خداوند بگشاييم و به خاطر خودخواهي و لجاجت مانع فعاليت روح¬القدس در زندگي خود شويم؟
٭ از خداوند بخواهيم كه قلب ما را هر چه بيشتر انعطاف¬پذير گرداند تا در شناخت حقيقت رشد كنيم و به راستي آزاد گرديم.
