قرائت اول - سال زوج اول سموئيل 24/ 3-21
(دست خود را بر آقاي خويش دراز نكن، زيرا كه مسيح خداوند است.)
بخشي از كتاب اول سموئيل
به سر راه به آغل¬هاي گوسفندان كه در آنجا مغارهاي بود، رسيد. و شاؤل داخل آن شد تا پايهاي خود را بپوشاند. و داود و كسان او در جانب¬هاي مغاره نشسته بودند. و كسان داود وي را گفتند: «اينك روزي كه خداوند به تو وعده داده است كه همانا دشمن تو را به دستت تسليم خواهم نمود تا هر چه در نظرت پسند آيد به او عمل نمايي.» و داود برخاسته، دامن رداي شاؤل را آهسته بريد. و بعد از آن دل داود مضطرب شد از اين جهت كه دامن شاؤل را بريده بود. و به كسان خود گفت: «حاشا بر من از جانب خداوند كه اين امر را به آقاي خود مسيح خداوند بكنم، و دست خود را بر او دراز نمايم چونكه او مسيح خداوند است.» پس داود كسان خود را به اين سخنان توبيخ نموده، ايشان را نگذاشت كه بر شاؤل برخيزند، و شاؤل از مغاره برخاسته، راه خود را پيش گرفت. و بعد از آن، داود برخاسته، از مغاره بيرون رفت و در عقب شاؤل صدا زده، گفت: «اي آقايم پادشاه.» و چون شاؤل به عقب خود نگريست داود رو به زمين خم شده، تعظيم كرد. و داود به شاؤل گفت: «چرا سخنان مردم را ميشنوي كه ميگويند اينك داود قصد اذيّت تو را دارد. اينك امروز چشمانت ديده است كه چگونه خداوند و را در مغاره امروز به دست من تسليم نمود، و بعضي گفتند كه تو را بكشم، اما چشمم بر تو شفقت نموده، گفتم دست خود را بر آقاي خويش دراز نكنم، زيرا كه مسيح خداوند است. و اي پدرم ملاحظه كن و دامن رداي خود را در دست من ببين، زيرا از اينكه جامه تو را بريدم و تو را نكشتم بدان و ببين كه بدي و خيانت در دست من نيست، و به تو گناه نكردهام، اما تو جان مرا شكار ميكني تا آن را گرفتار سازي. خداوند در ميان من و تو حكم نمايد، و خداوند انتقام مرا از تو بكشد اما دست من بر تو نخواهد شد. چنانكه مَثَل قديمان ميگويد كه شرارت از شريران صادر ميشود اما دست من بر تو نخواهد شد. و در عقب كيست كه پادشاه اسرائيل بيرون ميآيد و كيست كه او را تعاقب مينمايي، در عقب سگ مُردهاي بلكه در عقب يك كَپك! پس خداوند داور باشد و ميان من و تو حكم نمايد و ملاحظه كرده دعوي مرا با تو فيصل كند و مرا از دست تو برهاند.» و چون داود از گفتن اين سخنان به شاؤل فارغ شد، شاؤل گفت: «آيا اين آواز توست اي پسر من داود.» و شاؤل آواز خود را بلند كرده، گريست. و به داود گفت: «تو از من نيكوتر هستي زيرا كه تو جزاي نيكو به من رسانيدي و من جزاي بد به تو رسانيدم. و تو امروز ظاهر كردي كه چگونه به من احسان نمودي چونكه خداوند مرا به دست تو تسليم كرده، و مرا نكشتي. و اگر كسي دشمن خويش را بيابد، آيا او را به نيكويي رها نمايد؟ پس خداوند تو را به نيكويي جزا دهد به سبب آنچه امروز به من كردي. و حال اينك ميدانم كه البته پادشاه خواهي شد و سلطنت اسرائيل در دست تو ثابت خواهد گرديد. پس الان براي من قسم به خداوند بخور كه بعد از من ذريه مرا منقطع نسازي، و اسم مرا از خاندان پدرم محو نكني.»
مزمور برگردان مزمور 57
- به تو پناه می¬برم، ای خداوند، مرا نجات ده.
اي خدا بر من رحم فرما، بر من رحم فرما!
زيرا جانم در تو پناه ميبرد،
در سايه بال¬هاي تو پناه ميبرم
تا اين بلايا بگذرد.
- به تو پناه می¬برم، ای خداوند، مرا نجات ده.
نزد خداي تعالي آواز خواهم داد،
نزد خدايي كه همه چيز را برايم تمام ميكند.
از آسمان فرستاده، مرا خواهد رهانيد.
زيرا تعاقب كننده سخت من ملامت ميكند
خدا رحمت و راستيِ خود را خواهد فرستاد.
- به تو پناه می¬برم، ای خداوند، مرا نجات ده.
اي خدا بر آسمان¬ها متعال شو
و جلال تو بر تماميِ جهان.
زيرا رحمت تو تا آسمان¬ها عظيم است
و راستيِ تو تا افلاك.
- به تو پناه می¬برم، ای خداوند، مرا نجات ده.
سرود قبل از انجيل دوم قرنتيان 5/ 19
هللويا- زيرا خدا بود كه در مسيح جهان را با خود آشتي مي¬داد
و خطاهاي انسانها را به حسابشان نگذاشت و كلام آشتي را در ما نهاد - هللويا.
انجيل مرقس 3/ 13-19
(آناني را كه ارده نمود نزد خود خواند و آنان به نزدش آمدند.)
بخشي از انجيل مرقس
او به بالاي كوه رفته و آناني را كه ارده نمود نزد خود خواند و آنان به نزدش آمدند و او دوازده تن را منصوب كرد تا همراه او باشند و تا ايشان را براي بشارت فرستد، و تا قدرت بيرون راندن ديوها را داشته باشند". پس دوازده تن را انتخاب نمود: شمعون كه او را پطرس نام نهاد و يعقوب پسر زبدي و يوحنا برادر يعقوب كه ايشان را "بوانرجس" يعني پسران رعد ناميد. و آندرياس، فيليپس، برتولما، متي، توما، يعقوب پسر حلفي، تدي، شمعون فدايي و يهوداي اسخريوطي، همان كه او را تسليم نمود.
تعمق
عيسي توسط دو مَثَل به ما اطمينان ميدهد كه رشد و پيروزي ملكوت خدا حتمي است. هر قدر هم كه نقش انسان در افشاندن بذر كلام خدا ناچيز و آسيب¬پذير باشد، چه او بداند و چه نداند، ملكوت خدا رشد ميكند و ثمر ميآورد. همانگونه كه دانه خردل كه كوچكترين دانه¬هاست وقتي كاشته شد و روئيد بزرگترين درخت ميگردد، بذر ملكوت خدا نيز اينچنين است. ما ايمانداران كه آن را هنوز در مرحله رشد ميبينيم و گاهي به نظرمان ضعيف و بسيار آسيب¬پذير ميآيد، هرگز نبايد ترديد داشته باشيم كه در نهايت هنگاميكه به كمال رشد خود رسيد، همه جا را فراخواهد گرفت و همگان در زير سايهاش آشيانه خواهند يافت.
٭ آيا به پيروزي ملكوت خدا ايمان داريد يا به خاطر وجود نيروي بدي و گناه در جهان در مورد پيروزي آن شك ميكنيد؟ اين ايمان يا شك چه تأثيري بر زندگي و شهادت شما به عنوان يك مسيحي ميگذارد؟
٭ از مسيح بخواهيد تا ايمان شما را به اين واقعيت كه او بر جهان پيروز شده است قوي گرداند (ر. ك. به يوحنا 16/ 33) تا با اميد و شهامت بيشتري از او پيروي نموده، در راه برقراري ملكوتش با او همكاري نمائيد.
