قرائت اول - سال زوج ارمياء نبي ۱۳/ ۱-11
(اين قوم همچون كمربندي گردد كه لايق هيچ كار نيست.)
بخشي از كتاب ارمياء نبي
خداوند به من چنين گفت كه «برو وكمربند كتاني براي خود بخر و آن را به كمر خود ببند و آن را در آب فرو مبر.» پس كمربند را موافق كلام خداوند خريدم و به كمر خود بستم. و كلام خداوند بار ديگر به من نازل شده، گفت: «اين كمربند را كه خريدي و به كمر خود بستي بگير و به فرات رفته، آن را در شكاف صخره پنهان كن.» پس رفتم و آن را در فرات برحسب آنچه خداوند به من فرموده بود پنهان كردم. و بعد از مرور ايام بسيار خداوند مرا گفت: «برخاسته، به فرات برو و كمربندي را كه تو را امر فرمودم كه در آنجا پنهان كني از آنجا بگير.» پس به فرات رفتم و كنده كمربند را از جايي كه آن را پنهان كرده بودم گرفتم و اينك كمربند پوسيده و لايق هيچ كار نبود. و كلام خداوند به من نازل شده، گفت: «خداوند چنين ميفرمايد: تكبر يهودا و تكبر عظيم اورشليم را همچنين تباه خواهم ساخت. و اين قوم شريري كه از شنيدن قول من ابا نموده، سركشي دل خود را پيروي مينمايند و در عقب خدايان غير رفته، آنها را عبادت و سجده ميكنند، مثل اين كمربندي كه لايق هيچ كار نيست خواهند شد. زيرا خداوند ميگويد: چنانكه كمربند به كمر آدمي ميچسبد، همچنان تمامي خاندان اسرائيل و تمامي خاندان يهودا را به خويشتن چسبانيدم تا براي من قوم و اسم و فخر و زينت باشند اما نشنيدند.
اين است سخن خدا. - خدا را سپاس باد.
مزمور برگردان تثنيه ۳۲/ ۱۸-21
- نور چهره¬ات را بر ما بتابان، ای پدر.
و به صخرهاي كه تو را توليد نمود، اعتنا ننمودي.
و خداي آفريننده خود را فراموش كردي.
چون يهوه اين را ديد ايشان را مكروه داشت.
چونكه پسران و دخترانش خشم او را به هيجان آوردند.
- نور چهره¬ات را بر ما بتابان، ای پدر.
پس گفت روي خود را از ايشان خواهم پوشيد.
تا ببينم كه عاقبت ايشان چه خواهد بود.
زيرا طبقه بسيار گردنكشند و فرزنداني كه امانتي در ايشان نيست.
- نور چهره¬ات را بر ما بتابان، ای پدر.
ايشان مرا به آنچه خدا نيست به غيرت آوردند.
و به اباطيل خود مرا خشمناك گردانيدند.
و من ايشان را به آنچه قوم نيست به غيرت خواهم آورد.
و به امت باطل، ايشان را خشمناك خواهم ساخت.
- نور چهره¬ات را بر ما بتابان، ای پدر.
سرود قبل از انجيل اول قرنتيان ۳/ ۹و7
هللويا- ما مزرعه خدا هستیم. نه آنكه مي¬كارد چيزي است
و نه آنكه آبياري مي¬كند اما خداست كه مي¬روياند - هللويا.
انجيل متي ۱۳/ ۳۱-35
(دانه خردل، درختي ميگردد به حدي كه پرندگان آسمان آمده در شاخههايش آشيانه ميكنند.)
بخشي از انجيل متي - درود بر تو اي خداوند.
در آن ایام، عیسی براي جماعت مثل ديگري آورده گفت: "ملكوت آسمان مانند دانه خردل است كه مردي آن راگرفت و در مزرعه خويش كاشت، هرچند كوچك¬ترين همه دانهها است ولي هنگاميكه رشد كند بزرگ¬ترين گياهان ميباشد و درختي ميگردد به حدي كه پرندگان آسمان آمده، در شاخههايش آشيانه ميكنند". مثلي ديگر به ايشان گفت: "ملكوت آسمان همچون خمير مايهاي است كه زني گرفت و در سه پيمانه آرد پنهان كرد تا تمام مخمر گردد". عيسي تمام اين چيزها را به جمعيت با امثال گفت و چيزي به ايشان نميگفت مگر با امثال تا اين گفته نبي تحقق يابد كه: "دهان خود را به امثال خواهم گشود، آنچه را كه از بناي عالم مخفي بوده اعلام خواهم داشت".
اين است سخن خدا. - ستايش بر تو، اي مسيح.
تعمق
بعضي اوقات ميشنويم كه شخصي ميگويد: "اگر من جاي خدا بودم، فلان كار را ميكردم"، يا: "اگر من جاي خدا بودم، نميگذاشتم فلان اتفاِ بيافتد" و غيره. گوئي هر يك از ما اگر جاي خدا بوديم، خلقت را بهتر اداره ميكرديم و وضعيت دنيا را بهبود ميبخشيديم...! در چنين مواردي، ما روي ظاهر قضايا و اتفاقات قضاوت ميكنيم و آنچه را كه در نظر نميگيريم رازهاي الهي است كه "از بناي عالم مخفي بوده است" (انجيل امروز) و اينكه راهها و افكار خداوند با ما متفاوت است.
عيسي توسط مثل¬ها و تعاليم خود اين رازها را تا آنجا كه براي ادراك انساني ما ميسر و براي شناخت ايمان ما ضروري است، آشكار ميكند. بعنوان مثال اگر ما جاي خدا بوديم شايد ملكوت خود را با شكوه و جلال و در صورت لزوم بوسيله زور و قدرت بر سايرين تحميل ميكرديم. حال آنكه مسيح ملكوت خدا را به يك دانه خردل كه يكي از كوچكترين دانههاست تشبيه ميكند. شايد ظاهر آن كوچك و ناتوان باشد و هيچگونه قدرت و شكوهي نداشته باشد، اما آهسته آهسته رشد ميكند و به درخت عظيمي تبديل ميشود كه همه جا را فراميگيرد و پرندگان در آن آشيانه ميسازند. ملكوت آسمان همچنين مانند خميرمايهاي است كه بدون سر و صدا وارد خمير اين جهان ميشود و آنرا دگرگون ساخته حالت و خواص نويني به آن ميبخشد.
* از روح القدس بخواهيم كه چشمان دل ما را به نشانههاي حضور ملكوت خدا در قلب و اطرافمان باز كند تا ما كه بعنوان پيروان مسيح فراخوانده شدهايم كه فرزندان ملكوت باشيم، در رشد و پيشرفت آن همكاري كنيم.
* اگر با صداقت به زندگي روحاني خود در چند ماه و يا چند سال اخير نگاه كنيم، آيا ميتوانيم بگوئيم رشدي در جهت ملكوت آسمان در ما صورت گرفته است؟ چگونه ميتوانيم به خميرمايه ملكوت بهتر اجازه دهيم كه تغييرات لازم را براي دگرگوني قلب و زندگيمان در ما بوجود آورد؟
