قرائت اول حزقيال ۴۷/ ۱-9 و12
( آب را ديدم که از معبد خارج می¬شد، و جايی که آب¬ها به هم می¬رسيد، همه چيز شکوفا می¬شد)
بخشي از كتاب حزقيال نبي
در آن روز، فرشته مرا نزد دروازه خانه آورد و اينك آبها از زير آستانه خانه به سوي مشرق جاري بود، زيرا كه روي خانه به سمت مشرق بود وآن آبها از زير جانب راست خانه از طرف جنوب مذبح جاري بود. پس مرا از راه دروازه شمالي بيرون برده، از راه خارج به دروازه بيروني به راهي كه به سمت مشرق متوجه استگردانيد و اينك آبها از جانب راست جاري بود. و چون آن مرد به سوي مشرق بيرون رفت، ريسمانكاري در دست داشت و هزار ذراع پيموده، مرا از آب عبور داد و آبها به قوزك ميرسيد. پس هزار ذراع پيمود و مرا از آبها عبور داد و آب به زانو ميرسيد و باز هزار ذراع پيموده، مرا عبور داد و آب به كمر ميرسيد. پس هزار ذراع پيمود و نهري بود كه از آن نتوان عبور كرد زيرا كه آب زياده شده بود، آبي كه در آن ميشود شنا كرد نهري كه از آن عبور نتوان كرد. و مرا گفت: «اي پسر انسان آيا اين را ديدي؟» پس مرا از آنجا برده، به كنار نهر برگردانيد. و چون برگشتم اينك بر كنار نهر از اين طرف و از آن طرف درختان بينهايت بسيار بود. و مرا گفت: «اين آبها به سوي ولايت شرقي جاري ميشود و به عَرَبَه فرود شده، به دريا ميرود و چون به دريا داخل ميشود آبهايش شفا مييابد. و واقع خواهد شد كه هر ذيحيات خزندهاي در هر جايي كه آن نهر داخل شود، زنده خواهد گشت و ماهيان از حد زياده پيدا خواهد شد، زيرا چون اين آبها به آنجا ميرسد، آن شفا خواهد يافت و هر جايي كه نهر جاري ميشود، همه چيز زنده ميگردد. و بر كنار نهر به اين طرف و آن طرف هر قسم درخت خوراكي خواهد روييد كه برگ¬هايآنها پژمرده نشود و ميوههاي آنها لاينقطع خواهد بود و هر ماه ميوه تازه خواهد آورد زيرا كه آبش از مقدس جاري ميشود و ميوه آنها براي خوراك و برگ¬هاي آنها به جهت علاج خواهد بود.»
اين است سخن خدا. - خدا را سپاس باد.
مزمور برگردان مزمور 46
- خداوندا، ما را با حضورت رهایی بخش.
خدا ملجا و قوت ماست،
و مددكاري كه در تنگي¬ها فوراً يافت ميشود.
پس نخواهيم ترسيد، اگر چه جهان مبدل گردد
و كوه¬ها در قعر دريا به لرزش آيد.
- خداوندا، ما را با حضورت رهایی بخش.
نهري است كه شعبههايش شهر خدا را فرحناك ميسازد
و مسكن قدوس حضرت اعلي را.
خدا در وسط اوست پس لغزش نخواهد خورد.
خدا او را اعانت خواهد كرد در طلوع صبح.
- خداوندا، ما را با حضورت رهایی بخش.
يهوه صبايوت با ماست.
و خداي يعقوب قلعه بلند ما،
بياييد كارهاي خداوند را نظاره كنيد،
كه چه خرابي¬ها در جهان پيدا نمود.
- خداوندا، ما را با حضورت رهایی بخش.
سرود قبل از انجيل حزقيال ۳۳/ ۱۱
- جلال بر تو ای مسیح، کلمه خدا!
من مرگ مرد شرير را نمی¬خواهم
بلكه شرير از طريق خود بازگشت نموده، زنده ماند.
- جلال بر تو ای مسیح، کلمه خدا!
انجيل يوحنا ۵/ ۱-3 و5-16
( مرد بي¬درنگ شفا يافت)
بخشي از انجيل يوحنا - درود بر تو اي خداوند.
در آن ایام، جشن يكي از اعياد يهوديان بود و عيسي به اورشليم رفت. حال كنار "دروازه گوسفند" در اورشليم استخري است كه به عبري "بيت حسدا" ناميده ميشود كه پنج ايوان دارد. در آنجا جمعيتي از مردمان بيمار، كور، لنگ و افليج در انتظار حركت آب، دراز كشيده بودند. در آنجا مردي بود كه براي مدت سي و هشت سال بيمار بود و چون عيسي او را خوابيده ديد و دانست كه وي مدت مديدي در اين حال بوده است، به او گفت: "آيا ميخواهي شفا يابي؟" مرد بيمار به او جواب داد: "اي آقا، من كسي را ندارم تا هنگامي كه آب به حركت در ميآيد، مرا در استخر بياندازد و هنگامي كه هنوز در راه هستم، كسي ديگر قبل از من فرو ميرود". عيسي به او گفت: "برخيز، بسترت را بردار و راه برو". مرد بي¬درنگ شفا يافت، بستر خود را برداشت و به راه افتاد. ولي آن روز سبت بود. پس يهوديان به مردي كه شفا يافته بود گفتند: "سبت است و بر تو جايز نيست كه بسترت را حمل نمايي". وي به ايشان پاسخ داد: "آنكه مرا شفا داد به من گفت: بسترت را بردار و راه برو". آنان از او پرسيدند: "كيست آنكه به تو گفت: بسترت را بردار و راه برو؟" ولي آنكه شفا يافته بود نميدانست او كيست، زيرا عيسي به سبب جمعيت از آنجا ناپديد شده بود. پس از آن عيسي وي را در معبد يافته به او گفت: "اينك شفا يافتهاي ديگر گناه مكن مبادا بدتر از اين بر تو واقع شود". آن مرد رفت و به يهوديان گفت عيسي است كه او را شفا داده است. از اين رو يهوديان به عيسي جفا ميكردند كه در روز سبت چنين كارهايي ميكرد.
اين است سخن خدا. - خدا را سپاس باد.
تعمق
همانگونه كه ميدانيم، ايام توبه و روزه، زماني است كه تعميدخواستگان آخرين مراحل آموزش پيش از دريافت راز تعميد را طي ميكنند و تعميديافتگان نيز دعوت شدهاند كه ايمان خود را به مسيح، آب زندهاي كه در تعميد به آنان حياتي نوين بخشيده و قادر است آنان را از گناهانشان تطهير نمايد، تجديد كنند.
در قرائت اول، حزقيال نبي از آبي سخن ميگويد كه از معبد سرچشمه گرفته، به وفور جاري ميگردد و به نهر عظيمي تبديل ميشود كه همه جا را شفا ميدهد و باعث وفور حيات ميگردد. "بر كنار نهر به اين طرف و آن طرف، هر قسم درخت خوراكي خواهد روئيد كه برگ¬هاي آن پژمرده نشود و ميوههاي آن لاينقطع خواهد بود و هر ماه ميوه تازه خواهد آورد، زيرا كه آبش از مقدس جاري ميشود و ميوه آنها براي خوراك و برگ-هاي آنها به جهت علاج خواهد بود." اين آب اعلامگر آب تعميد است كه از پهلوي نيزه خورده مسيح، قدس نوين، سرچشمه ميگيرد و انسان¬ها را از گناه و نتيجه آن يعني مرگ شفا داده، حيات جاويدان را به وفور عطا ميكند.
همه ما انسان¬ها مثل مرد بيمار قرائت انجيل امروز، بر اثر گناهانمان، بيمار هستيم و با نيروي خود قادر به نجات خود نميباشيم و اگر مسيح به سوي ما نيايد و ما را از فيض نجات برخوردار نسازد، از بستر مرگ برنخواهيم خاست. توسط اين آيت، عيسي نشان ميدهد كه سرچشمه نوين نجات است. او با اقتدار الهي به مرد بيمار ميگويد: "برخيز، بسترت را بردار و راه برو... اينك شفا يافتهاي، ديگر گناه مكن". از طريق راز تعميد، مسيح ما را نيز از گناه شفا ميدهد و ما را متعهد ميگرداند كه از بدي دوري كنيم و در تازگي حيات گام برداريم. اما با اينكه بر اثر سرشت ضعيف و خطاكار خود، باز مرتكب گناه ميشويم، نبايد از نجات او مأيوس گرديم، زيرا او هنوز از طريق رازهاي كليسا ما را شفا ميدهد و به حيات باز ميگرداند. او امروز ميتواند از طريق راز توبه و اعتراف ما را از اسارت گناهانمان آزاد سازد و با راز قربان مقدس، ما را از نان حيات تغذيه نمايد تا همانگونه كه به هنگام تعميد خود متعهد گشتيم و در شب رستاخيز اين عهد را تجديد ميكنيم، گناه و فريفتگي شرير را از خود دور سازيم و ايمان خود را به خدايي كه سرچشمه نجات ما است، تجديد نماييم و طبق اين ايمان زندگي كنيم.
٭ در اين روزهايي كه از ايام چله روزه و توبه باقي مانده، تلاش نماييم كه به تعهدات تعميد خودعمل كنيم: گناه را از خود دور سازيم تا در آزادي فرزندان خدا زندگي كنيم. در اين صورت، تجديد عهدهاي تعميدمان در شب رستاخيز، يك رسم و سنت تكراري و بيمفهوم نخواهد بود، بلكه تعهدي جدي تا با وفاداري بيشتري طبق رسالت مسيحي خود زندگي كنيم.
براي تعميد خواستگان دعا كنيم تا خود را به بهترين نحو براي دريافت راز تعميد آماده سازند. با روزه و تلاش خود براي دوري از گناه، آنان را در مبارزه با نيروي شرير و پذيرفتن نور مسيح ياري دهيم. دعا كنيم كه همه انسانها از شفاي حياتبخش آب تعميد برخوردار گردند و به مسيح، يكتا سرچشمه حيات، ايمان آورند.
