قرائت اول - سال زوج ارمياء نبي ۳/ ۱۴-17
(به شما شبانان موافق دل خود خواهم داد و تمامي امتها به اورشليم جمع خواهند شد.)
بخشي از كتاب ارمياء نبي
خداوند ميگويد: اي پسران مرتد، رجوع نماييد زيرا كه من شوهر شما هستم و از شما يك نفر از شهري و دو نفر از قبيلهاي گرفته، شما را به صهيون خواهم آورد. و به شما شبانان موافق دل خود خواهم داد كه شما را به معرفت و حكمت خواهند چرانيد. «و خداوند ميگويد كه چون در زمين افزوده و بارور شويد، در آن ايام بار ديگر تابوت عهد يهوه را به زبان نخواهند آورد و آن به خاطر ايشان نخواهد آمد و آن را ذكر نخواهند كرد و آن را زيارت نخواهند نمود و بار ديگر ساخته نخواهد شد. زيرا در آن زمان اورشليم را كرسي يهوه خواهند ناميد و تمامي امتها به آنجا به جهت اسم يهوه به اورشليم جمع خواهند شد و ايشان بار ديگر پيروي سركشي دل¬هاي شرير خود را نخواهند نمود.
اين است سخن خدا. - خدا را سپاس باد.
مزمور برگردان ارمياء نبي ۳۱/ ۱۰-13
- خداوند ما را گرد هم می¬آورد، اوست شبان ما.
اي امتها كلام خداوند را بشنويد
و در ميان جزاير بعيده اخبار نماييد
و بگوييد آنكه اسرائيل را پراكنده ساخت
ايشان را جمع خواهد نمود
و چنانكه شبان، گله خود را نگاه دارد،
ايشان را محافظت خواهد نمود.
- خداوند ما را گرد هم می¬آورد، اوست شبان ما.
زيرا خداوند يعقوب را فديه داده
و او را از دست كسي كه از او قوي¬تر بود رهانيده است.
و ايشان آمده، بر بلندي صهيون خواهند سراييد
و نزد احسان خداوند
يعني نزد غله و شيره و روغن
و نتاج گله و رمه روان خواهند شد
- خداوند ما را گرد هم می¬آورد، اوست شبان ما.
آنگاه باكرهها به رقص شادي خواهند كرد
و جوانان و پيران با يكديگر.
زيرا كه من ماتم ايشان را به شادماني مبدل خواهم كرد
و ايشان را از اَلمي كه كشيدهاند تسلي داده، شادمان خواهم گردانيد.
- خداوند ما را گرد هم می¬آورد، اوست شبان ما.
سرود قبل از انجيل يعقوب ۱/ ۲۱
هللويا- كلامي را كه در شما كاشته شده
و قادر است جانهاي شما را نجات بخشد، با ملايمت بپذيريد - هللويا.
انجيل متي ۱۳/ ۱۸-23
(آنكه كلام را ميشنود و ميفهمد، ثمر ميدهد)
بخشي از انجيل متي - درود بر تو اي خداوند.
در آن ایام، عیسی به شاگردانش گفت: "مثل برزگر را بشنويد. هر كه كلام ملكوت را ميشنود و آن را نميفهمد، شرير آمده آنچه را كه در دل كاشته شده ميربايد: اين بذري است كه كناره راه كاشته شد. آنكه بر سنگلاخ كاشته شد، آن است كه كلام را ميشنود و آن را بيدرنگ با شادي ميپذيرد. ولي او در خود ريشهاي ندارد، بلكه بي¬ثبات است و هرگاه به سبب كلام سختي يا جفایي بر او وارد آيد، همان دم لغزش ميخورد. آنكه در ميان خارها كاشته شد، آن است كه كلام را ميشنود، اما نگراني اين جهان و فريب ثروت كلام را خفه ميكند و آن بي¬ثمر ميگردد. و آنكه در خاك خوب كاشته شد، آن است كه كلام را ميشنود و ميفهمد و بارور شده برخي صد برابر، برخي شصت برابر و برخي سي برابر ثمر ميدهد".
اين است سخن خدا. - ستايش بر تو، اي مسيح.
تعمق
با اينكه برزگر، بذر كلام را صرفنظر از نوع زمين يكسان ميپاشد، بارآوري آن يكسان نيست، زيرا خاك قلب ما و در نتيجه نحوه دريافت آن متفاوت است. كسي كه زمين قلب خود را دائماً با برداشتن سنگلاخ¬ها و خارها، مرغوب و نيكو نگاه ميدارد، ثمر ميآورد و مهم نيست كه اين ثمر صد برابر، شصت برابر يا سي برابر باشد. آنچه مهم است آنست كه در وفاداري به خداوند ثبات داشته باشيم و نگذاريم سختي يا انديشه اين جهان يا غرور دولت، كلام او را خفه كند.
* آيا قلب ما براي دريافت كلام خدا آزاد است يا آنقدر از چيزهاي ديگر اشباع شده كه راهي براي نفوذ فيض خداوند در آن باقي نگذاشتهايم؟
* از عيساي خداوند، برزگر كلام حيات بخواهيم كه هر روز قلب ما را براي دريافت بذر كلامش آزادتر سازد و هر مانعي را از دل ما بردارد تا روز به روز بيشتر ثمر آوريم.
