قرائت اول - سال زوج حبقوق نبي ۱/ ۱۲-۲/ ۴
بخشي از كتاب حبقوق نبي
اي يهوه خداي من! اي قدّوس من! آيا تو از ازل نيستي؟ پس نخواهيم مرد. اي خداوند ايشان را براي داوري معيّن كردهاي و اي صخره، ايشان را براي تأديب تأسيس نمودهاي. چشمان تو پاكتر است از اينكه به بدي بنگري و به بيانصافي نظر نميتواني كرد. پس چرا خيانتكاران را ملاحظه مينمايي و حيني كه شرير كسي را كه از خودش عادل تر است ميبلعد، خاموش ميماني؟ و مردمان را مثل ماهيان دريا و مانند حشراتي كه حاكمي ندارند ميگرداني؟ او همگي ايشان را به قّلاب برميكشد و ايشان را به دام خود ميگيرد و در تور خويش آنها را جمع مينمايد. از اينجهت، مسرور و شادمان ميشود. بنابراين، براي دام خود قرباني ميگذراند و براي تور خويش بخور ميسوزاند. چونكه نصيب او از آنها فربه و خوراك وي لذيذ ميشود. آيا از اينجهت دام خود را خالـي خواهـد كـرد و از پيوسته كشتن امّتها دريغ نخواهد نمود؟ بر ديدهبانگاه خود ميايستم و بر برج برپا ميشوم. و مراقب خواهم شد تا ببينم كه او به من چه خواهد گفت و درباره شكايتم چه جواب خواهد داد. پس خداوند مرا جواب داد و گفت: رؤيا را بنويس و آن را بر لوحها چنان نقش نما كه دونده آن را بتواند خواند. زيرا كه رؤيا هنوز براي وقت معيّن است و به مقصد ميشتابد و دروغ نميگويد. اگر چه تأخير نمايد برايش منتظر باش زيرا كه البتّه خواهد آمد و درنگ نخواهد نمود. اينك جان مرد متكبّر در او راست نميباشد، امّا مرد عادل به ايمان خود زيست خواهد نمود.
اين است سخن خدا. - خدا را سپاس باد.
مزمور برگردان مزمور 9
ليكن خداوند نشسته است تا ابدالاباد،
و تخت خويش را براي داوري برپا داشته است.
و او ربع مسكون را به عدالت داوري خواهد كرد،
و امّتها را به راستي داد خواهد داد.
و خداوند قلعه بلند براي كوفتهشدگان خواهد بود،
قلعه بلند در زمانهاي تنگي.
و آناني كه نام تو را ميشناسند بر تو توكل خواهند داشت،
زيرا اي خداوند تو طالبان خود را هرگز ترك نكردهاي.
خداوند را كه بر صهيون نشسته است بسراييد؛
كارهاي او را در ميان قومها اعلان نماييد،
زيرا او كه انتقام گيرنده خون است، ايشان را به ياد آورده،
و فرياد مساكين را فراموش نكرده است.
سرود قبل از انجيل متي 21/21-22
هللويا- "به راستي به شما ميگويم، اگر ايمان ميداشتيد و شك نميكرديد، نه تنها اين را كه به درخت انجير كردم انجام ميداديد، بلكه هرگاه به اين كوه بگوييد: كنده شو و خود را به دريا افكن، چنين ميشد و هر آنچه با ايمان به هنگام دعا طلب كنيد، خواهيد يافت" - هللويا.
انجيل متي ۱۷/ ۱۴-20
بخشي از انجيل متي - درود بر تو اي خداوند.
چون نزد جماعت رسيدند، مردي نزد او آمده به زانو درافتاده گفت: "خداوندا، بر پسر من رحم كن. زيرا كه مصروع است و سخت رنج ميبرد، و مدام يا در آب يا در آتش ميافتد. او را نزد شاگردانت بردم و آنان نتوانستند شفايش دهند". عيسي در جواب گفت: "اي نسل بيايمان و منحرف! تا به كس ميبايست با شما باشم؟ تا به كي ميبايست شما را تحمل كنم؟ او را اينجا نزد من آورید". پس عيسي او را نهيب زده، شيطان از وي بيرون شد و پسر همان دم شفا يافت. آنگاه شاگردان در خلوت نزد او آمده، پرسيدند: "چرا ما نتوانستيم آن را بيرون رانيم؟" وي جواب داد: "زيرا ايمانتان كم است. براستي به شما ميگويم، اگر ايمانتان به قدر يك دانه خردل ميبود، ميتوانستيد به اين كوه بگوئيد: از اينجا به آنجا منتقل شو و منتقل ميگشت، و هيچ امري بر شما محال نميبود".
اين است سخن خدا. - ستايش بر تو، اي مسيح.
تعمق
عكس العمل عيسي در مقابل دردمندان، خدائي را به ما معرفي ميكند كه رنج و بيماري انسان¬ها را فاجعه تلقي مينمايد. اين خدا نيست كه به زندگي ما بدبختي ميفرستد، بلكه او ميخواهد ما را ياري دهد تا مشكلات خود را حل كنيم و با پشتكار در محبت، تاب مقاومت آوريم. اما كليد اين پشتكار، ايمان است كه هرگز نبايد از طلبيدن آن باز ايستيم، زيرا كداميك از ما ميتواند ادعا كند ايمانش حتي به اندازه يك دانه خردل است؟
