خدا از آن همه است
قرائت اول اشعياء 1:56 و 6-7
(غريبان را به كوه مقدس خود هدايت خواهم نمود)
بخشي از كتاب اشعياء نبي
خداوند اينچنين ميگويد:" حق را نگاه داريد و عدالت را اجرا نماييد زيرا نجات من نزديك و عدالت من در شرف آشكار شدن است. غريباني كه به خداوند ميپيوندند تا او را خدمت نمايند، تا نام خداوند را دوست بدارند و بندگان او شوند و همه آناني كه سبت را نگاه ميدارند و آن را بيحرمت نميسازند و به عهد من وفادار ميمانند، من ايشان را به سوي كوه مقدس خود خواهم آورد و آنان را در خانه عبادت خود شادمان خواهم گردانيد. قربانيهاي سوختني و هداياي ايشان بر قربانگاه من پسنديده خواهد بود، زيرا خانه من خانه عبادت براي جميع ملت ها ناميده خواهد شد."
اين است سخن خدا. - خدا را سپاس باد.
مزمور برگردان مزمور 1:67-2 و 4-5 و 7
- اي جميع امت ها، خداوند را بستاييد.
باشد كه خدا بر ما رحم كند و ما را بركت دهد
و چهره خود را بر ما تابان سازد
تا طريق تو در زمين شناخته شود
و جميع امت ها نجات تو را بياموزند.
- اي جميع امت ها، خداوند را بستاييد.
امت ها به وجد آيند و فرياد شادي برآورند
زيرا كه تو امت ها را با عدالت داوري ميكني
و ملت هاي جهان را هدايت ميفرمايي.
- اي جميع امت ها، خداوند را بستاييد.
اقوام تو را ستايش كنند، اي خدا.
جميع امت ها تو را ستايش كنند.
باشد كه خدا ما را بركت دهد
و تمامي اقصاي زمين از او بترسند.
- اي جميع امت ها، خداوند را بستاييد.
قرائت دوم روميان13:11-15 و 29-32
(عطاياي خدا و دعوت او از قوم اسرائيل بازگشت ناپذيرند)
بخشي از رساله پولس رسول به روميان
اي برادران، اين را به شما امت ها ميگويم، از آنجايي كه رسول امت ها هستم، به خدمت خود افتخار ميكنم، به اميد اين كه شايد حسادت آناني را كه تن من هستند، برانگيزم و عدهاي از آنان را نجات دهم. زيرا اگر رد كردن آنان موجب آشتي امت ها گرديد، پذيرفتن آنان چه به بار خواهد آورد، مگر حيات از ميان مردگان؟ زيرا عطايا و دعوت خدا بازگشت ناپذيرند.
همان گونه كه در گذشته از خدا سرپيچي نموديد و اكنون بخاطر سرپيچي ايشان رحمت يافتهايد، آنان نيز اكنون نافرماني نمودهاند، در نتيجه رحمتي كه به شما شده است، تا آنان نيز به نوبه خود رحمت يابند. زيرا خدا همه انسان ها را گرفتار نافرماني ساخته است تا بر همه آنان رحمت نمايد.
اين است سخن خدا. - خدا را سپاس باد.
سرود قبل از انجيل متي 23:4
هللويا - عيسي بشارت ملكوت را اعلام ميكرد
و تمام بيماري ها و ناخوشيها را در ميان قوم شفا ميبخشيد. - هللويا.
انجيل متي 21:15-28
(اي زن، عظيم است ايمان تو)
بخشي از انجيل متي - درود بر تو اي خداوند.
در آن ايام عيسي آن محل را ترك گفت، به نواحي صور و صيدون رفت و زني كنعاني، اهل آن ناحيه، فريادكنان ميگفت: "خداوندا، پسر داود، بر من رحم كن. دختر من از ديوي سخت در عذاب است. "ولي او كلمهاي در جواب وي نگفت و شاگردانش نزد او آمدند و از او خواهش كردند وگفتند: "او را اجابت نما، چرا كه از پي ما فرياد ميكند."
عيسي در جواب گفت: "من جز براي گوسفندان گمشده خانه اسرائيل فرستاده نشدهام." اما آن زن آمد و بر پاي او افتاد وگفت: "خداوندا، مرا ياري نما."
وي در پاسخ گفت: "خوب نيست كه غذاي فرزندان را بردارند و نزد توله سگان اندازند. "اما او گفت: "آري، خداوندا، ولي توله سگان نيز خردههايي را كه از سفره صاحبانشان ميافتد، ميخورند." آنگاه عيسي در جواب او گفت: "اي زن، عظيم است ايمان تو، بر حسب خواست تو بر تو واقع شود." و از همان دم دختر شفا يافت.
اين است سخن خداوند. - ستايش بر تو، اي مسيح.
تعمق
در برخورد اول با اين متن ممكن است از نحوه رفتار عيسي تعجب كنيم، اما با در نظر گرفتن چند مطلب، فهم آن روشنتر ميگردد. در وحله اول، عيسي در سرزمين بت¬پرستان با اين زن كنعاني كه از نظر يهوديان نجس و غيرقابل معاشرت بودند، برخورد ميكند. در وحله دوم، در آن زمان مرسوم نبود كه زنان و مردان غريبه در ملاء عام با يكديگر صحبت كنند و در انجيل يوحنا ۴/ ۲۷ نيز ميخوانيم كه شاگردان از اينكه ميبينند عيسي با زني سخن ميگويد، تعجب ميكنند. البته عيسي هميشه با رفتار خود نشان ميدهد كه اين آداب و رسوم انساني، آزادي او را محدود نميكند و او براي نجات همه انسانها، صرفنظر از مذهب، نژاد، مليت و جنسيت، آمده است.
ولي به هر حال در رسالت او يك سلسله مراتب زماني وجود دارد و همانگونه كه خودش ميگويد، او در درجه اول "براي گوسفندان گمشده خاندان اسرائيل فرستاده شده است." اما عيسي در اواخر رسالت علنياش و به خصوص پس از مرگ و رستاخيز خود، به وضوح بر جنبه جهاني و عالمگير مژده نجاتش تاكيد ميكند: "اينچنين سزاوار بود كه مسيح زحمت كشد و روز سوم از مردگان برخيزد و از اورشليم شروع كرده، موعظه به توبه و آمرزش گناهان در همه امتها به نام او كرده شود" (لوقا ۲۴/ ۴۶-47). عيسي درست قبل از صعودش به آسمان اين رسالت را به شاگردان خود واگذار ميكند: "رفته همه امت¬ها را شاگرد سازيد و ايشان را به اسم پدر و پسر و روح¬القدس تعميد دهيد" (متي ۲۸/ ۱۹). علاوه بر اين شايد اگر عيسي به فوريت خواسته اين زن بت¬پرست را انجام ميداد، چنين اقرار ايمان زيبايي از وي شنيده نميشد و اين آرزوي امت¬هاي بت¬پرست كه از نظر خداپرستان آن زمان "سگ¬هايي" بيش تلقي نميشدند، با اين فروتني شگفت بيان نميشد كه آنان نيز مايلند از سفره فرزندان ملكوت خدا تغذيه شوند.
عيسي با تأخير در انجام خواسته اين زن بت¬پرست، عظمت ايمان او را به همه حاضرين نشان ميدهد و آنان را براي پذيرفتن اين واقعيت آماده ميسازد كه "از مشرِق و مغرب و شمال و جنوب آمده، در ملكوت خدا خواهند نشست" (لوقا ۱۳/ ۲۹). به عبارت ديگر همانگونه كه در ملاقاتش با زن سامري، شاگردانش را دعوت ميكند كه "چشمان خود را بالا بيافكنيد و مزرعه¬ها را ببينيد، زيرا كه الان به جهت درو سفيد شده است" (يوحنا ۴/ ۳۵)، اكنون نيز ميخواهد بگويد: ايمان عظيم اين زن را بنگريد، آيا وقت آن نيست كه بت-پرستان نيز بشارت داده شوند و با فرزندان ملكوت خدا بر سر يك سفره بنشينند؟
٭ آيا اشخاصي هستند كه به خاطر مذهب، نژاد، مليت و يا طرز فكرشان، با ديده حقارت به آنها نگاه ميكنيد؟ براي اين فيض دعا كنيد كه نور روح-القدس شما را از هرگونه تعصب آزاد كند و همه انسانها را فرزندان يك پدر آسماني و خواهران و برادران خود بدانيد.
