قرائت اول - سال زوج اول پادشاهان 19/19-21
(اليشع برخاسته، از عقب ايليا رفت.)
بخشي از كتاب اول پادشاهان
پس از آنجا روانه شده، اليشع بن شافاط را يافت كه شيار ميكرد و دوازده جفت گاو پيش وي و خودش با جفت دوازدهم بود. و چون ايليا از او ميگذشت، رداي خود را بر وي انداخت. و او گاوها را ترك كرده، از عقب ايليا دويد و گفت: «بگذار كه پدر و مادر خود را ببوسم و بعد از آن در عقب تو آيم.» او وي را گفت: «برو و برگرد، زيرا به تو چه كردهام؟ پس از عقب او برگشته، يك جفت گاو را گرفت و آنها را ذبح كرده، گوشت را با آلات گاوان پخت، و به كسان خود داد كه خوردند و برخاسته، از عقب ايليا رفت و به خدمت او مشغول شد.
اين است سخن خدا. - خدا را سپاس باد.
مزمور برگردان مزمور 16
- تنها به تو، ای خداوند، جان خود را می¬سپارم.
اي خدا مرا محافظت فرما، زيرا برتو توكل ميدارم.
خداوند را گفتم: «تو خداوند من هستي.
نيكويي من نيست غير از تو.»
خداوند نصيبِ قسمت و كاسه من است.
تو قرعه مرا نگاه ميداري.
- تنها به تو، ای خداوند، جان خود را می¬سپارم.
خداوند را كه مرا نصيحت نمود، متبارك ميخوانم.
شبانگاه نيز قلبم مرا تنبيه ميكند.
خداوند را هميشه پيش روي خود ميدارم.
چونكه به دست راست من است، جنبش نخواهم خورد.
- تنها به تو، ای خداوند، جان خود را می¬سپارم.
از اين رو دلم شادي ميكند و جلالم به وجد ميآيد؛
جسدم نيز در اطمينان ساكن خواهد شد.
زيرا جانم را در عالم اموات ترك نخواهي كرد،
و قدوس خود را نخواهي گذاشت كه فساد را بيند.
- تنها به تو، ای خداوند، جان خود را می¬سپارم.
سرود قبل از انجيل مزمور ۱۴۵/ ۱۷
هللويا- خداوند عادل است در جميع طريقهاي خود
و رحيم در كل اعمال خويش - هللويا.
انجيل متي ۵/ ۳۳-37
(من به شما ميگويم: ابداً سوگند مخوريد.)
بخشي از انجيل متي - درود بر تو اي خداوند.
در آن ایام، عیسی به شاگردانش گفت: "شنيدهايد كه به پيشينيان گفته شده: «سوگند دروغ مخور، بلكه سوگندهاي خود به خداوند را بجاي آور». ولي من به شما ميگويم: ابداً سوگند مخوريد، نه به آسمان چراكه عرش خدا است، نه به زمين چرا كه پايانداز او است و نه به اورشليم چرا كه شهر پادشاه عظيم است. به سر خود نيز سوگند مخور چرا كه قادر نيستي حتي يك موي آن را سفيد يا سياه گرداني. بلكه سخن شما اين باشد: آري آري، خير خير، زياده بر اين از شرير است".
اين است سخن خدا. - ستايش بر تو، اي مسيح.
تعمق
ممكن است گاهي اوقات به خود بگوييم فرمان¬هاي عيسي با سرشت ضعيف و گناهكار ما سازگار نيست. چه كسي ميتواند به برادر خود خشم نگيرد، سخنان تند و ناشايست نگويد، با همه در دوستي بسر برد، همچون معبد روح¬القدس تمام ابعاد وجود خود را از گناه پاك نگاه دارد و چنان با صداقت و راستگويي اعتماد ديگران را كسب كند كه نيازي به سوگند خوردن نداشته باشد؟ بله، درست است، اگر فيض مسيح نبود هيچ¬يك از ما نميتوانست با نيروي انساني خود اينچنين بر سرشت ضعيف و گناهكار خويش مسلط شود.
٭ آيا تسليم ضعف و گناه و يا صرفاً عادات ناپسندي نظير نام خدا را بيهوده بردن و سوگند خوردن هستيم يا واقعاً سعي ميكنيم آن خلقت تازهاي باشيم كه مسيح با فيض تعميد ما را بهآن دعوت كرده است؟
٭ براي اين فيض دعا كنيد كه چيزهاي كهنه هر چه زودتر از قلب و دنياي ما درگذرد وملكوت سرشار از محبت و صداقت مسيح همه خلقت را تازه گرداند.
