قرائت اول - سال زوج حزقيال نبي ۹/ ۱-7 و۱۰/ ۱۸-22
(بر پيشاني كساني كه به سبب همه رجاساتي كه در آن كرده ميشود آه و ناله ميكنند نشاني بگذار.)
بخشي از كتاب حزقيال نبي
آوازی بلند به گوش من ندا كرده، گفت: «وكلاي شهر را نزديك بياور و هركس آلت خراب كننده خود را در دست خود بدارد.» و اينك شش مرد از راه دروازه بالايي كه به طرف شمال متوجه است آمدند و هركس تبر خود را در دستش داشت. و در ميان ايشان يك مرد ملبس شده به كتان بود و دوات كاتب در كمرش. و ايشان داخل شده، نزد مذبح برنجين ايستادند. و جلال خداي اسرائيل از روي آن كروبي كه بالاي آن بود به آستانه خانه برآمد و به آن مردي كه به كتان ملبس بود و دوات كاتب را در كمر داشت خطاب كرد. و خداوند به او گفت: «از ميان شهر يعني از ميان اورشليم بگذر و بر پيشاني كساني كه به سبب همه رجاساتي كه در آن كرده ميشود آه و ناله ميكنند نشاني بگذار. و به آنان به سمع من گفت كه در عقب او از شهر بگذريد و هلاك سازيد و چشمان شما شفقت نكند و ترحم منماييد. پيران و جوانان و دختران و اطفال و زنان را تماماً به قتل رسانيد، اما به هر كسي كه اين نشان را دارد نزديك مشويد و از قُدس من شروع كنيد.» پس از مردان پيري كه پيش خانه بودند شروع كردند. و به ايشان فرمود: «خانه را نجس سازيد و صحن¬ها را از كشتگان پر ساخته، بيرون آييد.» پس بيرون آمدند و در شهر به كُشتن شروع كردند. و جلال خداوند از بالاي آستانه خانه بيرون آمد و بر زبرِ كروبيان قرار گرفت. و چون كروبيان بيرون رفتند، بال¬هاي خود را برافراشته، به نظر من از زمين صعود نمودند. و چرخ¬ها پيش روي ايشان بود و نزد دهنه دروازه شرقي خانه خداوند ايستادند. و جلال خداي اسرائيل از طرف بالا بر ايشان قرار گرفت. اين همان حيوان است كه زير خداي اسرائيل نزد نهر خابُور ديده بودم، پس فهميدم كه اينان كروبيانند. هر يك را چهار روي و هر يك را چهار بال بود و زير بال¬هاي ايشان شبيه دست¬هاي انسان بود. و اما شبيه روي¬هاي ايشان چنين بود. همان روي¬ها بود كه نزد نهر خابُور ديده بودم. هم نمايش ايشان و هم خود ايشان چنان بودند و هر يك به راه مستقيم ميرفت.
اين است سخن خدا. - خدا را سپاس باد.
مزمور برگردان مزمور 113
- ستایش بر تو، ای خداوند، بهر جلال عظیمت.
اي بندگان خداوند، تسبيح بخوانيد.
نام خداوند را تسبيح بخوانيد.
نام خداوند متبارك باد،
از الان تا ابدالاباد.
- ستایش بر تو، ای خداوند، بهر جلال عظیمت.
از مطلع آفتاب تا مغرب آن،
نام خداوند را تسبيح خوانده شود.
خداوند بر جميع امت¬ها متعال است
و جلال وي فوق آسمان¬ها.
- ستایش بر تو، ای خداوند، بهر جلال عظیمت.
كيست مانند يهوه خداي ما
كه بر اعلي عليين نشسته است؟
و متواضع ميشود تا نظر نمايد
بر آسمان¬ها و بر زمين.
- ستایش بر تو، ای خداوند، بهر جلال عظیمت.
سرود قبل از انجيل دوم قرنتيان ۵/ ۱۹
هللويا- خدا در مسيح جهان را با خود آشتي ¬داد
و كلام آشتي را به ما سپرد - هللويا.
انجيل متي ۱۸/ ۱۵-20
(اگر به تو گوش دهد، برادر خود را بدست آوردهاي.)
بخشي از انجيل متي - درود بر تو اي خداوند.
در آن ایام، عیسی به شاگردانش گفت: "هرگاه برادرت مرتكب گناهي شود، برو و ميان خود و او تنها، وي را ملامت كن. اگر به تو گوش دهد، برادر خود را به دست آوردهاي. ولي اگر گوش ندهد، يك يا دو نفر ديگر را با خود ببر تا هر امري از زبان دو يا سه شاهد ثابت شود. و اگر به آنان گوش ندهد، به كليسا بگو و اگر به كليسا هم گوش ندهد، براي تو مانند بتپرست و باجگير باشد". "به راستي به شما ميگويم، هرآنچه بر زمين ببنديد در آسمان بسته و هرآنچه بر زمين بگشایيد در آسمان گشوده خواهد شد. و باز به راستي به شما ميگويم، هرگاه دو تن از شما روي زمين درباره هرچه كه بخواهند توافق كنند، به وسيله پدر من كه در آسمان است براي ايشان بجا آورده خواهد شد. زيرا هرجا كه دو يا سه تن به نام من جمع شوند، من آنجا در ميان آنان هستم".
اين است سخن خدا. - ستايش بر تو، اي مسيح.
تعمق
مسيحي بودن يك موضوع صرفاً شخصي و فردي نيست، بلكه تعلق به جماعت ايمانداران يعني كليسا نيز هست. از آنجايي كه عامل اين اتحاد برادرانه نژاد و زبان و مليت نيست، بلكه محبت يك پدر آسماني، زيستن در تفاهم و گفتگو با يكديگر و در نتيجه اتحاد و گردهم آمدن براي دعا در نام مسيح كه عامل آشتي و اتحاد ما با اوست، حائز اهميت بسياري است.
از اين رو ما نبايد نسبت به خطاها و گناهان يكديگر بي¬تفاوت باشيم، بلكه موظف به اصلاح برادرانه و پذيرفتن اصلاحات برادرانهاي هستيم كه ديگران به ما پيشنهاد ميكنند. بديهي است كه اين اصلاح نبايد جنبه قضاوت و مداخله نادرست در زندگي و آزادي ديگران را داشته باشد، بلكه طبق تعليم مسيح بايد در صفا و صميميت برادرانه و با نيت باز يافتن برادر گناهكار خود صورت گيرد.
٭ عكس¬العمل شما در مقابل رفتار نادرست ديگران چيست؟ آيا با بيتفاوتي و فاصله گرفتن از آن شخص با مسئله روبرو ميشويد و اتحاد جماعت ايمانداران را به مخاطره مياندازيد، يا راه دشوار ولي سازنده اصلاح برادرانه را در پيش ميگيريد؟
٭ آيا حاضريد اقدام ديگران را به اصلاح خودتان با فروتني بپذيريد و در راه رشد روحاني خود بكوشيد، يا آنقدر از خود سرسختي و عدم انعطاف نشان ميدهيد كه كسي جرأت نداشته باشد عيوبتان را به شما گوشزد كند؟
٭ چگونه به دعوت عيسي به دعا با اشخاص ديگر پاسخ ميگوييد؟ به اين نياز ديگران كه احتياجاتشان را در اتحاد با دعاي شما به نام مسيح بطلبند، چگونه جواب ميدهيد؟
