قرائت اول - اول قرنتيان ۱/ ۲۶-31
(آنچه را كه در مورد تحقير است، خدا آن را برگزيد.)
بخشي از رساله اول پولس رسول به قرنتيان
اي برادران، دعوت خود را در نظر گيريد: در ميان شما عده زيادي برحسب جسم حكيم نبودند، عده زيادي قدرتمند نبودند و عده زيادي اشرافزاده نبودند. اما خدا آنچه را كه در جهان احمقانه است برگزيد تا حكيمان را خجل سازد و آنچه را كه در جهان ضعيف است برگزيد تا قدرتمندان را خجل گرداند و آنچه را كه در جهان فرومايه و مورد تحقير است، خدا آن را برگزيد، حتي آنچه را كه نيست برگزيد تا آنچه را كه هست باطل سازد، تا اينكه هيچ مخلوقي در مقابل خدا فخر نكند. زيرا به خاطر اوست كه شما در مسيح عيسي هستيد كه توسط خدا براي ما حكمت، عدالت، تقدس و فديه گرديد، تا همانگونه كه مكتوب است، آنكه فخر مي¬كند به خداوند فخر نمايد.
اين است سخن خدا. - خدا را سپاس باد.
مزمور برگردان مزمور 33
- تو ما را برگزیده¬ای، ای خداوند، که از نیکی¬هایت سرشار نمایی.
خوشا به حال امتي كه يهوه خداي ايشان است
و قومي كه ايشان را براي ميراث خود برگزيده است.
از آسمان خداوند نظر افكند
و جميع بنيآدم را نگريست.
- تو ما را برگزیده¬ای، ای خداوند، که از نیکی¬هایت سرشار نمایی.
اينك چشم خداوند بـر آناني است كه از او ميترسند،
بر آناني كه انتظار رحمـت او را ميكشنـد.
تا جـان ايشان را از موت رهايي بخشد
و ايشان را در قحـطی زنده نگاه دارد.
- تو ما را برگزیده¬ای، ای خداوند، که از نیکی¬هایت سرشار نمایی.
جان ما منتظر خداوند ميباشـد.
او اعانت و سپر ما است.
زيرا كه دل مـا در او شـادي ميكنـد
و در نـام قدوس او توكل ميداريم.
- تو ما را برگزیده¬ای، ای خداوند، که از نیکی¬هایت سرشار نمایی.
سرود قبل از انجيل مكاشفه ۲/ ۲۳
هللويا- من هستم آنكه گروه¬ها و قلب¬ها را امتحان مي¬كند،
و بر هر يك از شما برحسب اعمالش خواهم داد - هللويا.
انجيل متي ۲۵/ ۱۴-30
(در چيزهاي اندك امين بودهاي، به شادي خداوند خود داخل شو.)
بخشي از انجيل متي - درود بر تو اي خداوند.
در آن ایام عیسی مثلی برای شاگردانش آورده، گفت: "در واقع مانند مردي است كه چون عازم سفر بود، خادمانش را احضار نمود و مايملك خود را به ايشان سپرد. به يكي پنج قنطار داد، به ديگري دو و به سومي يكي، هر كدام به نسبت استعدادش، آنگاه به سفر رفت. آن كه پنج قنطار يافته بود، آناً رفت و با آن تجارت نموده، پنج قنطار ديگر به دست آورد. به همين نحو آن كه دو قنطار يافته بود نيز دو قنطار ديگر به دست آورد. ولي آن كه يك قنطار يافته بود، رفته گودالي در زمين كند و پول آقايش را در آنجا مخفي نمود. پس از مدت مديدي، آقاي آن خادمان بازگشت و با آنان به حساب¬هاي خود رسيدگي كرد. آن كه پنج قنطار گرفته بود، پيش آمد و پنج قنطار ديگر آورده، گفت: "آقا، تو پنج قنطار به من سپردي، اينك پنج قنطار ديگر به دست آوردهام". آقايش به او گفت: "آفرين، خادم خوب و امين! چون در چيزهاي اندك امين بودهاي، تو را بر چيزهاي بسيار خواهم گمارد، به شادي خداوند خود داخل شو". سپس آن كه دو قنطار گرفته بود جلو آمده، گفت: "آقا، تو به من دو قنطار سپردي، اينك دو قنطار ديگر به دست آوردهام". آقايش به او گفت: "آفرين، خادم خوب و امين! چون در چيزهاي اندك امين بودهاي، تو را بر چيزهاي بسيار خواهم گمارد. به شادي خداوند خود داخل شو. سپس، آن كه يك قنطار گرفته بود نيز جلو آمده، گفت: "آقا، ميدانستم كه مرد سختگيري هستي، از جایي كه نكاشتهاي درو ميكني و از جایي كه نيافشاندهاي، جمع ميكني. پس ترسيدم و رفته، قنطارت را در زمين مخفي نمودم. اينك مال خود را پس بگير". ولي آقايش در جواب او گفت: "اي خادم شرير و تنبل! ميدانستي از جایي كه نكاشتهام، درو ميكنم و از جایي كه نيافشاندهام، جمع ميكنم. پس بايد پول مرا نزد صرافان ميگذاشتي و در بازگشتم مال خود را با بهرهاش دريافت ميكردم. بنابراين قنطار را از او بگيريد و به آن كه ده قنطار دارد بدهيد. زيرا به هر آن كه دارد، داده خواهد شد و در وفور خواهد بود. ولي از آن كه ندارد، حتي آنچه كه دارد نيز گرفته خواهد شد. و اين خادم بيهوده را در ظلمت بيرون اندازيد، جایي كه گريه و سایيدن دندان خواهد بود".
اين است سخن خدا. - ستايش بر تو، اي مسيح.
تعمق
مثل انجيل امروز، بيانگر انتظاري است كه خدا در قبال امكانات و استعدادهايي كه به هر يك از ما عطا ميكند، از ما دارد. مهم نيست كه ميزان اين امكانات و استعدادها چقدر باشد، آنچه اهميت دارد آن است كه با بكار انداختنش در راه رشد ملكوت خدا، از آن همچون سرمايهاي استفاده نمائيم. هنگام بازگشت خداوند، در مورد نحوه استفاده از اين سرمايه مورد داوري قرار خواهيم گرفت و بزرگترين گناهي كه ميتوانيم مرتكب شويم شايد اين باشد كه از اين امكانات و نيروهاي شگفت و استعدادهاي خاصي كه خدا به هر يك از ما عطا كرده است، به درستي استفاده نكنيم. خدا به هر يك از ما عطاياي رايگاني داده است و از ما انتظار دارد كه آنها را بارور سازيم. اجتناب از اين كار نشانه عدم حق شناسي نسبت به اعتماد خدا به ما و عدم همكاري ما با محبت خلاِ اوست كه از ما انتظار دارد با استعدادهائي كه به هر يك از ما ميدهد در به كمال رساندن آفرينش او، با وي همكاري نمائيم.
* اگر با انديشيدن به عدم استفاده درست از نعمتها و استعدادهائي كه خداوند به ما داده است پي ميبريم كه از آن خادم بيهوده نيز بدتريم، مأيوس نگرديم بلكه از خدا بخواهيم تا ما را ياري دهد كه از هم اكنون عطايايش را بارور سازيم و شايسته آن گرديم كه روزي به شادي خداوند خود داخل شويم.
* به نظر شما خدا چه عطاياي خاصي به شما بخشيده است؟ چگونه از اين عطايا براي رشد روحاني خود و بناي ملكوت خدا استفاده ميكنيد؟
