قرائت اول يونس نبي 3/ 1-10
بخشي از كتاب يونس نبي
پس كلام خداوند بار دوّم بر يونس نازل شده، گفت: «برخيز و به نينوا شهر بزرگ برو و آن وعظ را كه من به تو خواهم گفت به ايشان ندا كن.» آنگاه يونس برخاسته، برحسب فرمان خداوند به نينوا رفت و نينوا شهر بزرگ بود كه مسافت سه روز داشت. و يونس به مسافت يك روز داخل شهر شده، به ندا كردن شروع نمود و گفت بعد از چهل روز نينوا سرنگون خواهد شد. و مردمان نينوا به خدا ايمان آوردند و روزه را ندا كرده، از بزرگ تا كوچك پلاس پوشيدند. و چون پادشاه نينوا از اين امر اطّلاع يافت، از كرسي خود برخاسته، رداي خود را از بركند و پلاس پوشيده، بر خاكستر نشست. و پادشاه و اكابرش فرمان دادند تا در نينوا ندا در دادند وامر فرموده، گفتند كه «مردمان و بهايم و گاوان و گوسفندان چيزي نخورند و نچرند و آب ننوشند. و مردمان و بهايم به پلاس پوشيده شوند و نزد خدا بشدّت استغاثه نمايند و هركس از راه بد خود و از ظلمي كه در دست او است بازگشت نمايد. كيست بداند كه شايد خدا برگشته، پشيمان شود و از حدّت خشم خود رجوع نمايد تا هلاك نشويم.» پس چون خدا اعمال ايشان را ديد كه از راه زشت خود بازگشت نمودند، آنگاه خدا از بلايي كه گفته بود كه به ايشان برساند پشيمان گرديد و آن را به عمل نياورد.
اين است سخن خدا. - خدا را سپاس باد.
مزمور برگردان مزمور 51
اي خدا به حسب رحمت خود بر من رحم فرما.
به حسب كثرت رأفت خويش گناهانم را محو ساز.
مرا از عصيانم به كلي شست و شو ده
و از گناهم مرا طاهر كن.
اي خدا دل طاهر در من بيافرين
و روح مستقيم در باطنم تازه بساز.
مرا از حضور خود مينداز،
و روح قدوس خود را از من مگير.
زيرا قرباني را دوست نداشتي والا ميدادم.
قربانيِ سوختني را پسند نكردي.
قربانيهاي خدا روح شكسته است.
خدايا دل شكسته و كوبيده را خوار نخواهي شمرد.
سرود قبل از انجيل يوئيل نبي 2/ 12-13
هللويا- خداوند ميگويد با تمامي دل به سوي من بازگشت نماييد،
زيرا كه او رئوف و رحيم است. - هللويا.
انجيل لوقا 11/ 29-32
بخشي از انجيل لوقا - درود بر تو اي خداوند.
چون مردم بر او ازدحام نمودند، ايشان را مخاطب قرار داد و گفت: اين نسل نسلي شرير است و آيتي ميطلبد، ولي آيتي به آن داده نخواهد شد مگر آيت يونس. زيرا همانگونه كه يونس آيتي براي اهل نينوا شد، همچنين پسر انسان نيز براي اين نسل آيتي خواهد بود. در روز داروي، ملكه جنوب با مردمان اين نسل برخواهد خاست و آنان را محكوم خواهد نمود، زيرا وي از اقصاي زمين آمد تا حكمت سليمان را بشنود و حال آنكه اينجا كسي بزرگتر از سليمان است. در روز داوري، مردم نينوا به اين نسل برخواهند خاست و آن را محكوم خواهند نمود، زيرا بر اثر موعظه يونس، ايشان توبه كردند و حال آنكه اينجا شخصي بزرگتر از يونس است.
اين است سخن خدا. - ستايش بر تو، اي مسيح.
تعمق
قرائتهاي امروز از ما دعوت ميكنند كه هرگز درباره ديگران قضاوت نكنيم و آنان را هر قدر هم كه از ديدگاه ما گناهكار باشند، غيرقابل نجات تلقي ننماييم و در عين حال هرگز به تقوي و دينداري خود فخر نكنيم، بلكه هميشه با فروتني جوياي توبه و دگرگوني قلب خود باشيم.
در قرائت اول ميخوانيم كه يونس از جانب خداوند مأمور ميشود كه مردم نينوي را به توبه دعوت كند. از آنجايي كه مردم آن سرزمين دشمنان سنگدل و منفور قوم اسرائيل تلقي ميشدند، يونس با بيميلي بسيار و پس از شكست در اقدام به فرار از اين مأموريت(ر. ك. به يونس بابهاي 1 و 2)، سرانجام اين رسالت را ميپذيرد، در حاليكه قلباً ترجيح ميدهد كه خداوند توبه آنان را نپذيرد و ايشان را به سزاي اعمال بدشان برساند(يونس باب 4).
اين طرز فكر منحصر به يونس نيست و خيلي از اوقات ما نيز فاقد گذشت و بخشايش مسيحي نسبت به كساني هستيم كه آنان را "دشمن" تلقي مينماييم. به غلط چنين فكر ميكنيم كه آنان قادر به توبه و دگرگوني زندگي و سزاوار دريافت بخشايش خداوند نميباشند. كلام خدا از ما دعوت ميكند كه اين طرز فكر خصمانه و به دور از اميد و رحمت مسيحي را از خود برانيم و براي توبه و دگرگوني بدترين، گناهكارترين و شريرترين افراد، تلاش و يا لااقل دعا نماييم.
از طرف ديگر، قرائت انجيل امروز از ما دعوت ميكند كه در مورد انگيزه واقعي پيرويمان از مسيح بيانديشيم. آيا به خاطر سودجويي به دنبال مسيح ميرويم و از روي كنجكاوي جوياي "آيات" ديگر بوده، خود را چنان با تقوي و كامل ميدانيم كه نيازي به توبه و دگرگوني زندگي در خود نمييابيم، يا به راستي جوياي بهرهمند شدن از تعاليم سرشار از حكمت مسيح هستيم و با ديدن اين آيت كه او به خاطر نجات ما مرد و رستاخيز نمود، به او ايمان ميآوريم و توبه ميكنيم؟
٭ امروز چه كساني را دشمنان خود و يا گناهكاران و شريران اصلاح ناپذير تلقي ميكنيم؟ آيا ايمان داريم كه "خداي كريم و رحيم و دير غضب و كثيرالاحسان كه از بلا پشيمان ميشود"(ر.ك. به يونس4/ 2)، آنان را نيز دوست ميدارد و خواهان نجات ايشان است؟ چگونه ميتوانيم با شهادت محبت و دعاي خود در راه توبه آنان با خدا همكاري نماييم؟
٭ ما كه در مسيح آيتي بس شگفتتر از يونس و حكمتي بس بزرگتر از سليمان داريم، چگونه سعي ميكنيم مثل مردم نينوي دعوت خداوند را به توبه جدي بگيريم و با روزه و دعا و تغيير زندگي، به سوي او بازگرديم؟
