قرائت اول دوم پادشاهان 8:4 -11و14-16
(اين شخص مرد مقدس خداست، پس اينجا بماند)
بخشي از كتاب دوم پادشاهان
روزي واقع شد كه اليشع به شونيم رفت. در آنجا زني ثروتمند بود كه با اصرار او را براي غذا خوردن دعوت نمود و هرگاه از آنجا عبور ميكرد، براي غذا خوردن نزد او ميماند. آن زن به شوهر خود گفت:" اينك فهميدهام كه اين مرد مقدس خدا است كه هميشه از نزد ما ميگذرد. پس براي او بالاخانه كوچكي بر ديوار بسازيم و بستر و ميز و صندلي و چراغي براي او بگذاريم تا وقتي نزد ما ميآيد، در آنجا بماند."
پس روزي آنجا آمد و به آن بالاخانه رفت و در آنجا خوابيد. اليشع به خادم خود گفت:" براي اين زن چه بايد كرد؟" و خادم جواب داد:" متأسفانه او پسري ندارد و شوهرش سالخورده است." آنگاه اليشع گفت:"او را بخوان." پس وي را خواند و او دم در ايستاد. اليشع گفت:" سال آينده در همين زمان پسري در آغوش خواهي گرفت."
اين است سخن خدا. - خدا را سپاس باد.
مزمور برگردان مزمور 1:89-2 و 15-17
- اي خداوند، تا به ابد رحمت هاي تو را خواهم سراييد.
رحمت هاي خداوند را تا ابد خواهم خواند
نسل بعد از نسل امانت تو را به دهان خود اعلام خواهم كرد
زيرا كه گفتي:"رحمت من تا ابدالاباد است.
امانت تو بر آسمان ها پايدار است.
- اي خداوند، تا به ابد رحمت هاي تو را خواهم سراييد.
خوشا به حال قومي كه آواز ستايش تو را ميداند
و در نور روي تو، اي خداوند، گام برميدارد
همواره در نام تو شادمان خواهد شد و عدالت تو سرافراز خواهد گرديد.
- اي خداوند، تا به ابد رحمت هاي تو را خواهم سراييد.
چرا كه تو فخر قوت ايشان هستي و در لطف خود ما را سرافراز مي گرداني
زيرا سپر ما از آن خداوند است و پادشاه ما از آن قدوس اسرائيل.
- اي خداوند، تا به ابد رحمت هاي تو را خواهم سراييد.
قرائت دوم روميان 3:6ـ4 و 8-11
(توسط تعميد همه ما به همراه مسيح در مرگش مدفون گشتيم تا در حياتي نوين زيست نماييم)
بخشي از رساله پولس رسول به روميان
اي برادران، آيا نميدانيد كه همه ما كه در مسيح عيسي تعميد يافتيم، در مرگ او تعميد يافتيم؟ پس توسط تعميد همه ما به همراه او در مرگش مدفون گشتيم تا همان گونه كه مسيح توسط جلال پدر از مردگان برخاست، ما نيز در حياتي نوين زيست نماييم. اما اگر با مسيح بميريم، ايمان داريم كه با او نيز زيست خواهيم كرد، زيرا به خوبي ميدانيم مسيح كه از مردگان برخاسته است، ديگر نخواهد مرد و از اين پس مرگ بر او تسلطي ندارد. مرگ او يك بار و براي هميشه مرگي براي گناه بود، اما حيات او حياتي براي خدا است. همچنين شما نيز خود را براي گناه مرده انگاريد، اما براي خدا در مسيح عيسي زنده.
اين است سخن خدا. - خدا را سپاس باد.
سرود قبل از انجيل اول پطرس 9:2
هللويا - شما قبيله برگزيده و كهانت ملوكانه و امت مقدس هستيد
تا عظمت خدا را اعلام نماييد
كه شما را از ظلمت، به نور شگفت خود فرا خوانده است. - هللويا.
انجيل متي 37:10-42
(آنكه صليب خود را برندارد و به دنبال من نيايد، لايق من نيست. آنكه شما را ميپذيرد، مرا ميپذيرد)
بخشي از انجيل متي - درود بر تو اي خداوند.
در آن هنگام عيسي به شاگردان خود گفت:"آنكه پدر يا مادر خود را بيش از من دوست بدارد، لايق من نيست. آنكه دختر يا پسر خود را بيش از من دوست بدارد، لايق من نيست. آنكه صليب خود را برندارد و به دنبال من نيايد، لايق من نيست. آنكه جان خود را يابد، آن را از دست خواهد داد و آنكه جان خود را بخاطر من از دست دهد، آن را خواهد يافت. آنكه شما را مي پذيرد، مرا ميپذيرد و آنكه مرا مي پذيرد، او را ميپذيرد كه مرا فرستاد. آنكه پيامبري را به عنوان پيامبر بپذيرد، اجر يك پيامبر را خواهد يافت و آنكه عادلي را به عنوان عادل بپذيرد، اجر يك عادل را خواهد يافت.
و آنكه حتي كاسهاي آب خنك به يكي از اين كوچكان به عنوان شاگرد دهد، براستي به شما ميگويم، اجر خود را از دست نخواهد داد."
اين است سخن خداوند. - ستايش بر تو، اي مسيح.
تعمق
تعليم عيسي در قرائت انجيل امروز در مورد اجر كساني كه پيامبران، عادلان و حتي كوچكترين شاگردان مسيح را بپذيرند و از آنها مهمان نوازي نموده ايشان را ياري دهند، در قرائت اول عملاً نشان داده ميشود. زني كه اليشع نبي را در خانه خود ميپذيرد و از او پذيرائي ميكند به خاطر اينكه مرد مقدس خداست، به عنوان پاداش اين كار خيرخواهانهاش با اينكه فرزندي ندارد و شوهرش سالخورده است، اين وعده را از اليشع ميشنود كه "سال آينده در همين زمان پسري در آغوش خواهي گرفت."
مطلب مهمتري كه بويژه در قرائت انجيل و قرائت دوم به ما تعليم داده ميشود لزوم پيروي مطلق از مسيح است: ترك كردن عزيزترين كسان خود و حتي از دست دادن جان خود. اين مردن نسبت به خود كه در راز تعميد به صورت نمادي صورت ميگيرد، براي آن نيست كه مرگ به خودي خود چيز خوبي است، بلكه بدليل آن است كه "اگر با مسيح بميريم، ايمان داريم كه با او نيز زيست خواهيم كرد" (قرائت اول). پيرو راستين مسيح بايد صليب خود را بردارد و بدنبال او برود و اين مستلزم عدم دلبستگي به اين جهان و حتي عدم دلبستگي به عزيزترين افراد خانواده است. بديهي است كه منظور مسيح آن نيست كه افراد خانواده خود را دوست نداشته باشيم و يا الزاماً آنها را ترك كنيم، هر چند كه در بعضي موارد ممكنست براي پيروي نزديك تر از وي دعوت شويم كه اين كار را بكنيم، همانگونه كه روحانيون ميكنند. بلكه منظور عيسي اين است كه هيچ كس و هيچ چيز محور و هدف زندگي ما نباشد و جاي خداوند را نگيرد.
* آيا حاضرم بخاطر پيروي از مسيح همه كس و همه چيز را پشت سرگذارم و حتي جان خود را بخاطر او از دست دهم؟ دلبستگي به چه چيزهائي مانع آن ميشود كه بهتر از مسيح پيروي نمايم؟
* مسيح در مورد شاگردان خود ميگويد: "آن كه شما را ميپذيرد، مرا ميپذيرد و آنكه مرا ميپذيرد، او را ميپذيرد كه مرا فرستاد. "چگونه سعي ميكنم كساني را كه امروز جانشينان رسولان مسيح ميباشند، بپذيرم و در انجام رسالتشان به آنان ياري كنم؟
