قرائت اول - سال زوج ميكاه نبي ۶/ ۱-4 و6-8
(از آنچه نيكو است تو را اخبار نموده، دانستی که خداوند از تو چه ميطلبد.)
بخشي از كتاب ميكاه نبي
آنچه خداوند ميگويد بشنويد! برخيز و نزد كوه¬ها مخاصمه نما و تلها آواز تو را بشنوند. اي كوه¬ها مخاصمه خداوند را بشنويد و اي اساس¬هاي جاوداني زمين! زيرا خداوند را با قوم خود مخاصمهاي است و با اسرائيل محاكمه خواهد كرد. اي قوم من به تو چه كردهام و به چه چيز تو را خسته ساختهام؟ مرا پاسخ ده. زيرا كه تو را از زمين مصر برآوردم و تو را از خانه بندگي فديه دادم و موسي و هارون و مريم را پيش روي تو ارسال نمودم. با چه چيز به حضور خداوند بيايم و نزد خداي تعالي ركوع نمايم؟ آيا با قربانيهاي سوختني و با گوسالههاي يك ساله به حضور وي بيايم؟ آيا خداوند از هزارها قوچ و از ده هزارها نهر روغن راضي خواهد شد؟ آيا نخستزاده خود را به عوض معصيتم و ثمره بدن خويش را به عوض گناه جانم بدهم؟ اي مرد از آنچه نيكو است تو را اخبار نموده است؛ و خداوند از تو چه چيز را ميطلبد غير از اينكه انصاف را بجا آوري و رحمت را دوست بداري و در حضور خداي خويش با فروتني سلوك نمايي؟
اين است سخن خدا. - خدا را سپاس باد.
مزمور برگردان مزمور 50
- قربانی ستایش ما را بپذیر، ای خداوند.
مقدسان مرا نزد من جمع كنيد،
كه عهد را با من به قرباني بستهاند.
و آسمان¬ها از انصاف او خبر خواهند داد.
زيرا خدا خود داور است
- قربانی ستایش ما را بپذیر، ای خداوند.
درباره قربانيهايت تو را توبيخ نميكنم
و قربانيهاي سوختني تو دائماً در نظر من است.
گوسالهاي از خانه تو نميگيرم
و نه بزي از آغل تو.
- قربانی ستایش ما را بپذیر، ای خداوند.
تو را چه كار است كه فرايض مرا بيان كني
و عهد مرا به زبان خود بياوري؟
چونكه تو از تأديب نفرت داشتهاي
و كلام مرا پشتسر خود انداختهاي.
- قربانی ستایش ما را بپذیر، ای خداوند.
اين را كردي و من سكوت نمودم.
پس گمان بردي كه من مثل تو هستم.
هر كه قرباني تشكر را گذراند مرا تمجيد ميكند.
و آنكه طريق خود را راست سازد،
نجات خدا را به وي نشان خواهم داد.
- قربانی ستایش ما را بپذیر، ای خداوند.
سرود قبل از انجيل مزمور ۹۵/ ۸
هللويا- دل خود را سخت مسازيد،
امروز كاش آواز او را ميشنيديد! - هللويا.
انجيل متي ۱۲/ ۳۸-42
(در روز داوری، ملكه جنوب بر اين نسل برخاسته ايشان را محكوم خواهد نمود.)
بخشي از انجيل متي - درود بر تو اي خداوند.
در آن ایام، برخي كاتبان و فريسيان در جواب عیسی گفتند: "استاد، ميخواهيم آيتي از تو ببينيم". او پاسخ داد: "نسل شرير و زناكار آيتي ميطلبد ولي به ايشان آيتي جز آيت يونس نبي داده نخواهد شد. زيرا همانگونه كه يونس سه شبانهروز در شكم ماهي بود، پسر انسان نيز سه شبانهروز در دل زمين خواهد بود. در روز داوري، مردم نينوا برخواهند خواست و مردم اين زمانه را محكوم خواهند ساخت، چرا كه به موعظه يونس توبه كردند، و اينك بزرگ¬تري از يونس اينجاست. در روز داوري، ملكه جنوب بر اين نسل برخاسته، ايشان را محكوم خواهد نمود، چراكه از اقصاي زمين آمد تا حكمت سليمان را بشنود و اينك بزرگتري از سليمان اينجاست".
اين است سخن خدا. - ستايش بر تو، اي مسيح.
تعمق
آناني كه مثل بعضي از فريسيان در غرور و تكبر ميافتند و تمام آيات خداوند و نشانههاي محبت او را ناديده گرفته، چون خود را بالاتر از سايرين ميدانند، نشانه ها، آيات و معجزات خاصي از مسيح ميخواهند، سخت در اشتباهند. اگر موعظه يونس براي توبه مردم نينوا و حكمت سليمان براي ملكه جنوب كافي بود، چرا بايد محبت عظيم مسيح نسبت به يكايك ما كه باعث شد براي گناهان هر يك از ما مصلوب گردد و سه روز در شكم زمين مانده، بر مرگ و نيروي شرير پيروز شود، كافي نباشد و آيت ديگري از او بخواهيم؟ اگر ما به راستي جوياي حقيقت باشيم و چشمان خود را به اعمال شگفت خدا در زندگي خود باز كنيم، خود مسيح بزرگترين آيت محبت خدا ميباشد و نيازي به هيچ دليل و مدرك ديگر نخواهيم داشت.
* يك نويسنده معروف به نام جان پاول مينويسد: به مردمي كه به عيسي ميگويند: "آيت نشان ده تا ايمان آوريم!"، او در پاسخ ميگويد: "ايمان آوريد و خواهيد ديد!" آيا ما نيز براي پيشرفت روحاني و وفاداري بيشتر به خداوند به اصطلاح با او چانه ميزنيم و نشانههائي ميخواهيم؟ يا سعي ميكنيم توسط ايمان در معرفت خدا رشد نمائيم؟
* دنياي امروز براي ايمان به حضور خداوند به چه نشانههائي نياز دارد؟ چگونه سعي ميكنيد با شهادت خود، براي ديگران، آيت و نشانهاي از حضور زنده خدا در زندگيتان باشيد؟
