قرائت اول - سال زوج ناحوم نبي 2، 3: 3، 1-3 و6-7
بخشي از كتاب ناحوم نبي
خراب كننده در مقابل تو برميآيد. حصار را حفظ كن، راه را ديدباني نما، كمر خود را قوّي گردان و قوّت خويش را بسيار زياد كن. سپر جبّاران او سرخ شده و مردان جنگي به قرمز ملبّس و ارابهها در روز تهيّه او از فولادْ لامع است و نيزهها متحرّك ميباشد. واي بر شهر خونريز كه تمامش از دروغ و قتل مملّو است و غارت از آن دور نميشود! آواز تازيانهها و صداي غرغر چرخها و جهيدن اسبان و جستن ارابهها. سواران هجوم ميآورند و شمشيرها برّاق و نيزهها لامع ميباشد و كثرت مجروحان و فراواني مقتولان و لاشها را انتها نيست. بر لاشهاي يكديگر ميافتند. و نجاسات بر تو ريخته تو را ذليل خواهم ساخت و تو را عبرت خواهم گردانيد. و واقع خواهد شد كه هر كه تو را بيند از تو فرار كرده، خواهد گفت: نينوا ويران شده است! كيست كه براي وي ماتم گيرد و از كجا براي تو تعزيه كنندگان بطلبم؟
اين است سخن خدا. - خدا را سپاس باد.
مزمور برگردان تثنيه ۳۲/ ۳۵-41
روز هلاكت ايشان نزديك است
و قضاي ايشان ميشتابد.
زيرا خداوند، قوم خود را داوري خواهد نمود.
و بر بندگان خويش شفقت خواهد كرد.
الان ببينيد كه من خود، او هستم.
و با من خداي ديگري نيست.
من ميميرانم و زنده ميكنم.
مجروح ميكنم و شفا ميدهم.
اگر شمشير براق خود را تيز كنم.
و قصاص را به دست خود گيرم.
آنگاه از دشمنان خود انتقام خواهم كشيد.
و به خصمان خود مكافات خواهم رسانيد.
سرود قبل از انجيل فيلپيان ۱/ ۲۹
هللويا- زيرا به خاطر مسيح به شما عطا شده است كه نه تنها به او ايمان داشته باشيد، بلكه براي از متحمل رنج شويد - هللويا.
انجيل متي ۱۶/ ۲۴-28
بخشي از انجيل متي - درود بر تو اي خداوند.
آنگاه عيسي به شاگردان خود گفت: "اگر كسي ميخواهد از من پيروي كند، خود را انكار نموده، صليبش را بردارد و از پي من آيد. زيرا آنكه بخواهد جان خود را نجات بخشد، آن را از دست خواهد داد و آن كه جان خود را بخاطر من از دست دهد، آن را خواهد يافت. پس انسان را چه سود، اگر تمام دنيا را ببرد و جان خود را ببازد؟با اينكه آدمي در ازاي جان خود چه ميتواند بدهد؟ چرا كه پسر انسان در جلال پدر خويش همراه با فرشتگانش خواهد آمد و آنگاه، هركه را مطابق رفتارش پاداش خواهد داد. براستي به شما ميگويم كه بعضي در اينجا حاضرند كه تا پسر انسان را نبينند كه در ملكوت خود ميآيد، مرگ را نخواهند چشيد".
اين است سخن خدا. - ستايش بر تو، اي مسيح.
تعمق
انجيل امروز به ما ميگويد كه بايد نسبت به خود بميريم تا حيات واقعي داشته باشيم. منظور مسيح چيست؟ عيسي از ما نميخواهد كه از خود نفرت داشته باشيم و نه حتي اينكه رؤياها و هدف¬هاي شخصي خود را انكار كنيم (مگر اينكه ما را به سوي گناه و هلاكت سوق دهند). آنچه كه مسيح ميخواهد ما انكار كنيم، تمايل شديدي است كه در هر يك از ما براي خودخواهي و عدم ارتباط با ديگران وجود دارد. همه ما اين اشتياق را داريم كه تابع غرايز و اميال خود باشيم و نه راستي و محبت.
دعوت عيسي به اينكه خود را انكار كنيم و صليب خود را برداشته به دنبال او برويم، فدا كردن آن "من" خودخواه و سلطهجو ميباشد تا توسط صليب آنچه كه در ما به شباهت مسيح آفريده شده است، رشد نمايد و "به انسان كامل، به اندازه قامت پري مسيح برسيم" (افسسيان ۴/ ۱۳).
٭ به رفتار و تصميمات خود در چند روز گذشته فكر كنيد و ببينيد تا چه اندازه محرك شما خودخواهي بوده است و تا چه اندازه محبت و از خود گذشتگي؟
٭ مسيح از ما ميپرسد: "انسان را چه سود، اگر تمام دنيا را ببرد و جان خود را ببازد؟ يا اينكه آدمي در ازاي جان خود چه ميتواند بدهد؟" اين حقيقت در مورد لزوم مردن نسبت به خود يا حمل صليب به دنبال مسيح، به ما چه ميگويد؟
