قرائت اول خروج 2:19-۶
(برای من مملكت كاهنان و امت مقدس خواهید بود)
بخشی از كتاب خروج
در آن ایام قوم اسرائیل از رفیدیم كوچ كرد، به صحرای سینا رسید و در بیابان اردو زد و اسرائیل در آنجا مقابل كوه اردو زدند. و موسی نزد خدا بالا رفت و خداوند از كوه او را ندا در داد و گفت: «به خاندان یعقوب چنین بگو و به بنیاسرائیل اعلام نما: شما آنچه را كه من به مصریان كردم دیدهاید كه چگونه شما را بربال های عقاب برداشته نزد خود آوردهام. اكنون اگر آواز مرا واقعاً بشنوید و عهد مرا نگاه دارید، از میان تمام اقوام، خاص من خواهید بود. زیرا كه تمامی جهان از آن من است و شما برای من، مملكت كاهنان و امت مقدس خواهید بود».
این است سخن خدا. - خدا را سپاس باد.
مزمور برگردان مزمور 100
- ما قوم او و گوسفندان مرتع وی هستیم.
ای تمامی زمین، خداوند را آواز شادمانی دهید.
خداوند را باشادی عبادت نمایید
و به حضور او با ترنم بیایید.
- ما قوم او و گوسفندان مرتع وی هستیم.
بدانید كه خداوند، خدا است
او ما را آفرید و ما از آن وی هستیم،
قوم او و گوسفندان مرتع وی.
- ما قوم او و گوسفندان مرتع وی هستیم.
خداوند را حمد گویید، زیرا كه نیكوست
رحمت او تا ابدالاباد است
و امانت وی از نسلی به نسلی.
- ما قوم او و گوسفندان مرتع وی هستیم.
قرائت دوم رومیان ۶:۵-11
(اگر توسط مرگ پسرش با خدا آشتی داده شدیم، چقدر بیشتر توسط حیات او نجات خواهیم یافت)
بخشی از رساله پولس رسول به رومیان
ای برادران، در حالی كه ما هنوز ضعیف بودیم، در زمان مقرر، مسیح برای گناهكاران مرد. به سختی ممكن است كه شخصی بخواهد برای فرد عادلی بمیرد، شاید برای شخصی نیكو كسی قبول كند كه بمیرد. اما خدا محبتش را نسبت به ما در این ثابت كرد كه در حالی كه ما هنوز گناهكار بودیم، مسیح برای ما مرد. پس چقدر بیشتر اكنون كه توسط خون او عادل گشتهایم، به وسیله او از غضب نجات خواهیم یافت. اگر هنگامی كه دشمن بودیم، با خدا توسط مرگ پسرش آشتی داده شدیم، چقدر بیشتر اكنون كه آشتی داده شدهایم، توسط حیات او نجات خواهیم یافت. و نه فقط این، بلكه در خدا فخر میكنیم، توسط خداوند ما عیسای مسیح كه از طریق او اكنون به آشتی دست یافتهایم.
این است سخن خدا. - خدا را سپاس باد.
سرود قبل از انجیل مرقس 1۵:1
هللویا - ملكوت خدا نزدیك است،
توبه كنید و به انجیل ایمان آورید. - هللویا.
انجیل متی 36:9 الی 8:10
(دوازده شاگرد خود را فرا خواند، ایشان را فرستاد)
بخشی از انجیل متی - درود بر تو ای خداوند.
در آن هنگام عیسی چون جمعیت ها را دید دلش بر ایشان به رحم آمد چرا كه افسرده و درمانده بودند، همچون گوسفندان بیشبان. آنگاه به شاگردانش گفت: «محصول فراوان است ولی كارگر كم. پس از خداوند محصول بخواهید تا برای محصول خود كارگر بفرستد».
او دوازده شاگرد خود را فراخواند، به ایشان قدرت داد تا ارواح پلیدرا بیرون رانند و هر بیماری و ناخوشی را شفا دهند.
و این است نام دوازده رسول: اول شمعون كه پطرس خوانده میشود و برادرش اندریاس، یعقوب پسر زبدی و برادرش یوحنا، فیلیپس، برتولما، توما و متای باجگیر، یعقوب پسر حلفی و تدی، شمعون قانوی و یهودای اسخریوطی كه او را تسلیم نمود.
عیسی دوازده تن را فرستاد، این دستورات را به ایشان داد و گفت: «در راه بتپرستان نروید و به شهری سامری داخل نشوید، بلكه نزد گوسفندان گمشده خانه اسرائیل بروید. و در حالی كه میروید، اعلام كنید كه ملكوت آسمان نزدیك است. بیماران را شفا دهید، مردگان را برخیزانید، جذامیان را پاك گردانید، دیوها را بیرون رانید، به رایگان یافتهاید، به رایگان بدهید».
این است سخن خداوند. - ستایش برتو، ای مسیح.
تعمق
قرائت¬هاي امروز بيانگر محبت نجاتبخش خدا ميباشد و اينكه چگونه رفتار پرمهر خدا نسبت به ما، ما را دگرگون كرده، ملزم ميسازد كه شاهدان و مبشرين محبت او براي ساير انسانها باشيم. در قرائت اول خدا محبت خود را نسبت به قوم اسرائيل يادآوري ميكند، اينكه چگونه آنان را با اعمال شگفت از اسارت مصر نجات داد و چگونه همچون عقابي كه جوجههاي خود را بر بالهاي خود ميگيرد تا پرواز را به آنان ياد دهد، آنان را بر بال¬هاي محبت خود در تمام تجربيات سخت حمل نمود و به سوي سرزمين موعود رهنمون گشت. اما همانگونه كه گفتيم محبت خدا يك تجربه موقتي و زودگذر نيست، بلكه به انسان هويت و رسالت ميبخشد، به گونهاي كه انسان نجات يافته با آنچه كه در پيش بود كاملاً متفاوت است و از آن پس به خدا تعلق دارد.
اين تعلق به خدا، انسان را در قبال او و ساير انسانها متعهد ميسازد و همين تعهد است كه هويت و رسالت او را شكل ميبخشد: "اكنون اگر آواز مرا واقعاً بشنويد و عهد مرا نگاه داريد، از ميان تمام اقوام خزانه خاص من خواهيد بود، زيرا كه تمامي جهان از آن من است و شما براي من مملكت كاهنان و امت مقدس خواهيد بود" (قرائت اول امروز). پس قوم اسرائيل كه اسراي مظلومي بيش در سرزميني غريب نبودند، با تجربه نجات خداوند، هويت نوين مييابند و آن اين است كه از ميان تمام اقوام، قوم خاص خدا باشند. اين هويت جديد آنان را ملزم ميسازد كه رابطه خاصي با خدا و همنوعانشان برقرار نمايند. از اين پس آنان اين رسالت را دارند كه براي خدا "مملكت كاهنان" باشند و "امت مقدس"، تا اينچنين شاهدان قدوسيت الهي در ميان ساير انسانها باشند.
اگر چه اسارت مصر تجربه قومي خاص، در زماني معين بود، در الهيات كتاب مقدس نمونه و نماد اسارت گناه است كه همه انسانها آن را تجربه ميكنند. همانگونه كه قوم اسرائيل توسط دخالت مستقيم خدا از اسارت مصر نجات مييابند، همه انسانها از طريق دخالت مستقيم خدا، يعني توسط مرگ پسرش، از اسارت گناه نجات يافته، به آشتي با خدا كه ثمره آن حيات و نجات است، نائل ميگردند. اين همان واقعيتي است كه پولس رسول در قرائت دوم امروز براي ما بيان ميكند: "خدا محبتش را نسبت به ما در اين ثابت كرد كه در حاليكه ما هنوز گناهكار بوديم، مسيح براي ما مرد. پس چقدر بيشتر اكنون كه توسط خون او عادل گشتهايم، به وسيله او از غضب نجات خواهيم يافت. اگر هنگامي كه دشمن بوديم، با خدا توسط پسرش آشتي داده شديم، چقدر بيشتر اكنون كه آشتي داده شدهايم، توسط حيات او نجات خواهيم يافت."
هر چند نجات عطيهاي رايگان است يعني نتيجه فيض و رحمت خدا است و نه لياقت و تلاش ما، ولي همانگونه كه در مورد قوم اسرائيل ديديم، به ما هويت و رسالتي خاص ميبخشد. ما كه توسط خون مسيح عادل گشتهايم و با خدا آشتي يافته، به برخورداري از حيات و نجات دعوت شدهايم، نميتوانيم اين عطيه گرانبها را صرفاً براي خود نگاه داريم و چنان زندگي كنيم كه گوئي محبت نجاتبخش خدا را تجربه نكردهايم. در نتيجه ما نيز دعوت شدهايم كه هويت خود را در تعلق به خدا و رسالت خاص خود را در اعلام نجات او به ساير انسانها متجلي سازيم: "شما كهانتي ملوكانه، ملتي مقدس و قومي خاص ميباشيد كه او از آن خود ساخته است تا اعجاز آن كسي را اعلام نمائيد كه شما را از ظلمت به نور شگفت خود فراخوانده است" (اول پطرس 2/9).
همان رحمت و دلسوزي خدا كه با ديدن رنج و مصيبت قوم خود در مصر (ر.ك. به خروج 3/7-8)، با بازوي قوي و در عين حال با لطافت عقابي كه جوجههاي خود را بر بالهايش حمل ميكند، به نجات آنان شتافت، در قرائت انجيل امروز در مسيح ديده ميشود: "عيسي چون جمعيتها را ديد لش بر ايشان به رحم آمد چرا كه افسرده و درمانده بودند، همچون گوسفندان بيشبان." او دوازده رسول خود را كه پايههاي قوم نوين خدا يعني كليسا ميباشند، دعوت ميكند تا فرارسيدن ملكوت آسمان يعني همان آزادي راستين از اسارت گناه و برخورداري از نجات و حيات او را با بجا آوردن شفاها و معجزاتي كه اعلامگر آن ميباشند، بشارت دهند. اين مأموريت كه مسيح آن را به "گوسفندان گمشده خانه اسرائيل" محدود ميسازد، پس از مرگ و رستاخيز او و با نزول روحالقدس بر شاگردان، به رسالتي بيحد و مرز براي اعلام نجات او به تمام امتها تبديل ميگردد (ر.ك. به متي 28/19 و اعمال رسولان 1/8).
همه ما كه از طريق تعميد در مرگ و رستاخيز مسيح سهيم گشته، از اسارت گناه آزاد شدهايم (ر.ك. به روميان 2/2-6) و توسط خون او عادل گشته به آشتي با خدا و حيات و نجات نائل شدهايم (ر.ك. به قرائت دوم)، به عنوان شاگردان مسيح دعوت ميشويم كه قوم كاهنان و امت مقدس او باشيم و با شهادت زندگي خود بشارت دهيم كه ملكوت او نزديك است. همه ما بايد با زيستن در تقدس، نشانههاي مرئي ملكوت خدا باشيم و آنچه را كه به رايگان يافتهايم، به رايگان در اختيار همنوعان خود قرار دهيم تا آنان نيز از فيض محبت نجاتبخش خدا برخوردار گردند و به اعضاء زنده و فعال قوم كاهنان و امت مقدس او تبديل شوند.
* آيا خود را عضوي از "قوم كاهنان" و "امت مقدس خدا" ميدانيم؟ اين هويت شگفت چه رسالتي را بر دوش ما ميگذارد و چگونه سعي ميكنيم در زندگي خود به آن عمل كنيم؟
* خدا محبت خود را با فدا كردن مسيح براي يكايك ما گناهكاران ثابت كرده است (ر.ك. به قرائت دوم امروز). به اين محبت چگونه پاسخ ميگوئيم و چگونه سعي ميكنيم ما نيز متقابلاً محبت خود را به خدا نمايان سازيم؟
* آيا ايمان داريم كه مسيح يكايك ما را به عنوان شاگرد خود ميفرستد تا با زيستن در تقدس و محبت، آمدن ملكوت او را اعلام كنيم و نجات او را به همه انسانها بشارت دهيم؟ آيا از اين رسالت آگاهيم و آن را جدي ميگيريم؟ آيا آگاهيم كه كوتاهي ما در انجام رسالتمان چه عواقبي دارد و عدم بخشيدن آنچه كه به رايگان يافتهايم، همنوعان ما را از چه فيض عظيمي محروم ميسازد؟ دعا كنيم كه هر روز شاگردان شايستهتري براي مسيح باشيم.
