قرائت اول - سال زوج ارمياء نبي ۳۰/ ۱-2،12-15 و18-22
بخشي از كتاب ارمياء نبي
كلامي كه از جانب خداوند بر ارميا نازل شده، گفت: «يهوه خداي اسرائيل تكلّم نموده، چنين ميگويد: تمامي سخناني را كه من به تو گفتهام، در طوماري بنويس. زيرا خداوند چنين ميگويد: جراحت تو علاجناپذير و ضربت تو مهلك ميباشد. كسي نيست كه دعوي تو را فيصل دهد تا التيام يابي و برايت دواهاي شفابخشندهاي نيست. جميع دوستانت تو را فراموش كرده، درباره تو احوالپرسي نمينمايند زيرا كه تو را به صدمهدشمن و به تأديب بيرحمي به سبب كثرت عصيانت و زيادتي گناهانت مبتلا ساختهام. چرا درباره جراحت خود فرياد مينمايي؟ درد تو علاجناپذير است. به سبب زيادتي عصيانت و كثرت گناهانت اين كارها را به تو كردهام. خداوند چنين ميگويد: اينك خيمههاي اسيري يعقوب را باز خواهم آورد و به مسكنهايش ترحّم خواهم نمود و شهر بر تلّش بنا شده، قصرش برحسب عادت خود مسكون خواهد شد. و تسبيح و آواز مطربان از آنها بيرون خواهد آمد و ايشان را خواهم افزود و كم نخواهند شد و ايشان را معزّز خواهم ساخت و پست نخواهند گرديد. و پسرانش مانند ايّام پيشين شده، جماعتش در حضور من برقرار خواهند ماند و بر جميع ستمگرانش عقوبت خواهم رسانيد. و حاكم ايشان از خود ايشان بوده، سلطان ايشان از ميان ايشان بيرون خواهد آمد و او را مقرّب ميگردانم تا نزديك من بيايد زيرا خداوند ميگويد: كيست كه جرأت كند نزد من آيد؟ و شما قوم من خواهيد بود و من خداي شما خواهم بود.
اين است سخن خدا. - خدا را سپاس باد.
مزمور برگردان مزمور 102
پس امّتها از نام خداوند خواهند ترسيد
و جميع پادشاهان جهان از كبريايي تو.
زيرا خداوند صهيون را بنا نموده،
و در جلال خود ظهور فرموده است.
به دعاي مسكينان توجه نموده،
و دعاي ايشان را خوار نشمرده است.
اين براي نسل آينده نوشته ميشود
تا قومي كه آفريده خواهند شد خداوند را تسبيح بخوانند.
زيرا كه از بلندي قدس خود نگريسته،
خداوند از آسمان بر زمين نظر افكنده است.
تا ناله اسيران را بشنود
و آناني را كه به موت سپرده شدهاند آزاد نمايد.
فرزندان بندگانت باقي خواهند ماند
و ذرّيت ايشان در حضور تو پايدار خواهند بود.
تا نام خداوند را در صيهون ذكر نمايند
و تسبيح او را در اورشليم،
هنگاميكه قومها با هم جمع شوند
و ممالك نيز تا خداوند را عبادت نمايند.
سرود قبل از انجيل اعمال رسولان ۱۶/ ۱۴
هللويا- زني به نام ليديد كه يك تاجر ارغوان از شهر طياطيرا و خدا ترس بود، گوش ميداد. خداوند قلب او را گشود تا به آنچه پولس ميگفت توجه نمايد - هللويا.
انجيل متي ۱۵/ ۱-3 و10-14
بخشي از انجيل متي - درود بر تو اي خداوند.
آنگاه فريسيان و برخي از كاتبان اورشليم نزد عيسي آمده گفتند: "چرا شاگردانت از سنت پيشينيان جدايي ميجويند و با دستان ناپاك غذا ميخورند؟" وي جواب داد: "چه خوب فرمان خدا را باطل ميكنيد تا سنت خود را حفظ نمائيد! آنگاه جمعيت را دوباره نزد خود خواند و به ايشان گفت:"همه شما به من گوش دهيد و بفهميد! هيچ چيز نيست كه از خارج به درون انسان داخل گشته، بتواند وي را ناپاك گرداند، بلكه آن چيز كه از درون انسان خارج ميگردد، انسان را ناپاك ميسازد". آنگاه شاگردان نزد وي آمدند و گفتند: "ميداني كه فريسيان چون اين سخن را شنيدند، لغزش خوردند؟" وي پاسخ داد و گفت: "هر نهالي كه پدر آسماني من نكاشته است، از ريشه كنده خواهد شد. ايشان را به حال خود بگذاريد، كور ديگري را راهنمايي كند، هر دو به گودال خواهند افتاد".
اين است سخن خدا. - ستايش بر تو، اي مسيح.
