قرائت اول اعمال رسولان ۱۸/ ۹-18
(من در اين شهر مردمي بسيار دارم.)
بخشي از كتاب اعمال رسولان
در آن روزها، در حالی که پولس در قُرنتس بود، شبي خداوند در رويايي به وی گفت: "نترس، بلكه سخن بگو و خاموش نباش، زيرا من با تو هستم و هيچكس بر تو دست نخواهد نهاد كه تو را آزار رساند، زيرا من در اين شهر مردمي بسيار دارم". او يك سال و شش ماه در آنجا مانده، كلام خدا را در ميان آنان تعليم داد. هنگامي كه گاليون والي اخايه بود، يهوديان بهاتفاق عليه پولس برخاستند و او را به مقابل دادگاه برده، گفتند: "اين مرد مردم را فريب ميدهد كه خدا را بر خلاف شريعت عبادت كنند". هنگامي كه پولس ميخواست دهانش را باز كند، گاليون به يهوديان گفت: "اگر ظلم يا جنايتي مطرح بود، اي يهوديان حق ميبود كه از شما حمايت نمايم. اما چون موضوع كلمات و نام¬ها و شريعتي مطرح است كه از آن شماست، شما خود به آن رسيدگي كنيد، من نميخواهم در اين امور قاضي باشم". و آنان را از دادگاه بيرون راند. پس همه، سوستانيس، رئيس كنيسه را گرفته، در مقابل دادگاه زدند. و از تمام این امور گاليون هيچ پروايي نداشت. پولس ايام بسيار ديگري آنجا ماند، آنگاه پس از وداع با برادران، با كشتي عازم سوريه شد و و پرسكله و اكيلا همراه او رفتند. پس از اينكه در كنخريه سرخود را تراشيد، زيرا نذركرده بود.
اين است سخن خدا. - خدا را سپاس باد.
مزمور برگردان مزمور 47
- تو را جلال باد، ای خدا، پادشاه عالم!
اي جميع امتها دستك زنيد.
نزد خدا به آواز شادي بانگ برآوريد.
زيرا خداوند متعال و مهيب است
و بر تمامي جهان خداي بزرگ.
- تو را جلال باد، ای خدا، پادشاه عالم!
قومها را در زير ما مغلوب خواهد ساخت
و طايفهها را در زير پاهاي ما.
ميراث ما را براي ما خواهد برگزيد
يعني جلالت يعقوب را كه دوست ميدارد
- تو را جلال باد، ای خدا، پادشاه عالم!
خدا به آواز بلند صعود نموده است.
خداوند به آواز كرنا.
تسبيح بخوانيد، خدا را تسبيح بخوانيد.
تسبيح بخوانيد، پادشاه ما را تسبيح بخوانيد.
- تو را جلال باد، ای خدا، پادشاه عالم!
سرود قبل از انجيل لوقا ۲۴/ ۲۶
هللويا- مسيح ميبايست رنج بكشد
و از ميان مردگان برخيزد تا وارد جلال خود شود - هللويا.
انجيل يوحنا ۱۶/ ۲۰-22
(هيچكس شادي شما را از شما نخواهد گرفت.)
بخشي از انجيل يوحنا - درود بر تو اي خداوند.
در آن ایام، عیسی به شاگردانش گفت: به راستي، به راستي به شما ميگويم: شما گريه خواهيد كرد و ماتم خواهيد گرفت، درحاليكه جهان شادي خواهد كرد. شما غمزده خواهيد بود، ولي غم شما به شادي مبدل خواهد گشت. زن به هنگام زايمان در غم است، زيرا كه ساعت او رسيده است. ولي چون طفل را زایيد، ديگر رنج¬ها را به ياد نميآورد، از شادي اين كه انساني به دنيا آمده است. اكنون شما نيز در غم هستيد، ولي باز شما را خواهم ديد و دل شما شادي خواهد كرد و هيچكس شادي شما را از شما نخواهد گرفت.
اين است سخن خدا. - ستايش بر تو، اي مسيح.
تعمق
آن شادي واقعي و كاملي كه عيسي به شاگردانش وعده ميدهد چون تنها در صورت سهيم گشتن در مرگ و رستاخيز وي ميسر ميگردد، مانند تولد يك طفل در بردارنده پذيرفتن درد و رنج زايمان است. يك مسيحي تنها زماني ميتواند از شادي واقعي حيات نوين مسيح برخوردار گردد كه گذر از صليب و مرگ را به پيروي از خداوند خود بپذيرد و در فصح او سهيم گردد. "ميدانيم كه تمام خلقت تا الان با هم در آه كشيدن و درد زايمان ميباشند و نه اين فقط، بلكه ما نيز كه نوبر روح را يافتهايم در خود آه ميكشيم در انتظار پسر خواندگي يعني خلاصي جسم خود" (روميان ۸/ ۲۲- 23).
٭ آيا در مقابل تجربه درد و رنج در زندگي خود، خدا را به عنوان عامل آن محكوم ميكنيد يا سعي مينماييد آن را به عنوان بخشي از درد و رنج زايماني كه منجر به تولد شما به كمال حيات و شادي ميگردد، بپذيريد و در فراسوي آن اميد شادي ملاقات مسيح را ببينيد كه هيچ¬كس نميتواند آن را از شما بگيرد؟
٭ توماس مرتون ميگويد: "رنج¬هاي ما بذرهاي شادماني ما ميباشند." اين واقعيت را چگونه در زندگي خود تجربه ميكنيد؟
