قرائت اول اشعياء ۵۰/ ۴-9
(روي خود را از رسوايي و آب دهان پنهان نكردم.)
بخشي از كتاب اشعياء نبي
خداوند يهوه زبان تلاميذ را به من داده است تا بدانم كه چگونه خستگان را به كلام تقويت دهم. هر بامداد بيدار ميكند. گوش مرا بيدار ميكند تا مثل تلاميذ بشنوم. خداوند يهوه گوش مرا گشود و مخالفت نكردم و به عقب برنگشتم. پشت خود را به زنندگان و رخسار خود را به موكنان دادم و روي خود را از رسوايي و آب دهان پنهان نكردم. چونكه خداوند يهوه مرا اعانت ميكند پس رسوا نخواهم شد از اين جهت روي خود را مثل سنگ خارا ساختم و ميدانم كه خجل نخواهم گرديد. آنكه مرا تصديق ميكند نزديك است. پس كيست كه با من مخاصمه نمايد تا با هم بايستيم و كيست كه بر من دعوي نمايد پس او نزديك من بيايد. اينك خداوند يهوه مرا اعانت ميكند پس كيست مرا ملزم سازد.
اين است سخن خدا. - خدا را سپاس باد.
مزمور برگردان مزمور 69
- خداوندا، در امانت خود مرا یاری ده!
به خاطر تو متحمل عار گرديدهام
و رسوايي روي من، مرا پوشيده است.
نزد برادرانم اجنبي شدهام
و نزد پسران مادر خود غريب.
زيرا غيرت خانه تو مرا خورده است
و ملامتهاي ملامتكنندگان تو بر من طاري گرديده.
- خداوندا، در امانت خود مرا یاری ده!
عار، دلِ مرا شكسته است و به شدت بيمار شدهام.
انتظار مشفقي كشيدم، ولي نبود
و براي تسليدهندگان، اما نيافتم.
مرا براي خوراك زردآب دادند
و چون تشنه بودم مرا سركه نوشانيدند.
- خداوندا، در امانت خود مرا یاری ده!
نام خدا را با سرود تسبيح خواهم خواند
و او را با حمد تعظيم خواهم نمود.
حليمان اين را ديده، شادمان شوند.
اي طالبان خدا دل شما زنده گردد،
زيرا خداوند فقيران را مستجاب ميكند
و اسيران خود را حقير نميشمارد.
- خداوندا، در امانت خود مرا یاری ده!
سرود قبل از انجيل
- جلال بر تو ای مسیح، ای کلمه خدا!
سلام، ای پادشاه ما، ای مطیع پدر،
تو را به صلیب بردند، همچون بره¬ای به مذبح خود.
- جلال بر تو ای مسیح، ای کلمه خدا!
انجيل متی ۲۶/ ۱۴-25
(پسر انسان همان طور كه در باره او مكتوب است، ميرود، ولي واي بر آن كسي كه پسر انسان به دست او تسليم ميگردد.)
بخشي از انجيل متي - درود بر تو اي خداوند.
در آن ایام، يكي از دوازده تنكه يهوداي اسخريوطي نام داشت، نزد سران كاهنان رفت و گفت: "مرا چه ميخواهيد بدهيد تا او را به شما تسليم كنم؟" آنان با وي سي سكه نقره قرارگذاشتند. و ازآن لحظه وي به دنبال فرصت مناسبي بود تا او را تسليم نمايد. حال در اولين روز عيد فطير، شاگردان نزد عيسي آمدند تا بگويند: "كجا ميخواهي تدارك ببينيم تا فصح بخوري؟" عيسي جواب داد: "به شهر نزد فلان كس برويد و به او بگویيد: استاد ميگويد: وقت من نزديك است. فصح را در خانه تو با شاگردان خود صرف ميكنم". شاگردان آنچه را عيسي به ايشان گفت ، كردند و فصح را آماده ساختند. وقتي شب شد عيسي با دوازده شاگرد خود بر سر سفره نشست. در ضمن شام گفت: "بدانيدكه يكي از شما مرا تسليم دشمن خواهد كرد." ايشان عميقاً غمگين شدند و هر يك شروع به پرسيدن از ويكردندكه: "خداوندا، آيا من هستم؟" وي در جواب گفت: "كسي كه با من دست در ظرف فرو برده است، او مرا تسليم خواهد نمود. پسر انسان همان طوركه در باره او مكتوب است، ميرود، ولي واي برآنكسيكه پسر انسان به دست او تسليم ميگردد. آن شخص را بهتر ميبودكه زاده نميشد". آنگاه يهوداي خائن در پاسخ گفت: "اي استاد، آيا آن شخص من هستم؟" عيسي جواب داد: "همانطور است كه ميگويي".
اين است سخن خدا. - ستايش بر تو، اي مسيح.
تعمق
در فكر یهودا چه میگذشت؟ آیا از این ناراحت بود كه عیسی امكان كسب قدرت را رد میكرد؟ آیا از این عصبانی بود كه شخص خودش مورد قدرشناسی قرار نمیگرفت و ثروت و مقامی در حكومت نمییافت؟ با صداقت به مسائل نگاه كنیم: چه كسی مایل است در فقر بماند و یا به خاطر وفاداری به شخصی كه هر موقعیتی را برای كسب قدرت و حتی سلطنت از دست میدهد، به سوی سقوط برود؟ از دیدگاه انسانی، عیسی یك فرد شكست خورده بود كه به سوی رنج و مرگ پیش میرفت. یهودا با خود میاندیشید، چرا حال كه عیسی دچار گرفتاری میشود، در كنار او باشم؟ چرا در این میان سودی نبرم، حتی اگر فقط سی سكه باشد؟
اگر صادق باشیم میبینیم كه معیارهای ما نیز آنقدرها هم با معیارهای یهودا متفاوت نیست. آیا همه ما در زندگی كم و بیش حسابگر نیستیم؟ آیا ما نیز به خاطر كسب موفقیت و قدرت، ارزش¬ها را پایمال نمیكنیم؟ آیا زمانیكه پیروی از مسیح مستلزم فداكاری و پذیرفتن رنج و سختی است، كنار نمیكشیم و راه آسانتری را انتخاب نمیكنیم؟
٭ برای این فیض دعا كنیم كه ما نیز مثل عیسی به خداوند وفادار باشیم و هیچ چیز باعث نگردد از پیشروی به سوی هدفی كه خدا برای ما معین نموده، به خاطر حسابگری¬های انسانی و دنیوی باز ایستیم.
