مسيحيان با محبت خود، به مسيح رستاخيز كرده شهادت ميدهند
قرائت اول اعمال رسولان 5:8-8 و 14-17
(بر ايشان دست نهادند و آنان روح القدس را دريافت داشتند)
بخشي از كتاب اعمال رسولان
در آن ايّام فيليپس كه به يكي از شهرهاي سامره رفته بود، مسيح را به آنان موعظه مينمود. جمعيت مردم به يك دل به سخنان فيليپس روي ميآوردند، زيرا آياتي را كه بجاي ميآورد ميشنيدند و ميديدند. چون ارواح پليد از بسياري كه در سلطة آنان بودند، در حالي كه فريادهاي بلند بر ميآوردند، خارج ميشدند و مفلوجان و لنگان بسياري شفا مييافتند. و در آن شهر شادي عظيمي به وجود آمد.
هنگامي كه رسولان در اورشليم شنيدند كه سامره كلام خداوند را پذيرفته است، پطرس و يوحنا را نزد آنان فرستادند. ايشان چون به آنجا رسيدند براي آنان دعا كردند تا روح القدس را دريافت دارند، زيرا هنوز بر هيچ يك از ايشان نازل نشده بود، آنان فقط به نام خداوند عيسي تعميد يافته بودند. پس بر ايشان دست نهادند و آنان روح القدس را دريافت داشتند.
اين است سخن خدا. - خدا را سپاس باد.
مزمور برگردان مزمور 1:66-7 و 16 و 20
- اي تماي زمين، براي خدا بانگ شادماني بزنيد.
اي تمامي زمين، براي خدا بانگ شادماني بزنيد
جلال نام او را بسراييد، با ستايش نمودنش او را جلال دهيد
و خدا را بگوييد: چه مهيب است كارهاي تو.
- اي تماي زمين، براي خدا بانگ شادماني بزنيد.
در پيشگاه تو تمام زمين سجده نمايد
براي تو بسرايند، نام تو را بسرايند.
بياييد و اعمال خداوند را ببينيد
كارهاي او براي بني آدم مهيب است.
- اي تماي زمين، براي خدا بانگ شادماني بزنيد.
او دريا را به زمين خشك مبدل نمود
و آنان از ميان نهر پياده عبور كردند,
پس در او شادي نماييم
او با قدرت خويش تا ابد سلطنت ميكند.
- اي تماي زمين، براي خدا بانگ شادماني بزنيد.
اي جميع كسانيكه از خداوند ميترسيد، بياييد و بشنويد
و آنچه را كه وي براي جان من انجام داده است، به شما خواهم گفت.
متبارك باد خدا كه دعاي مرا از خود برنگردانيده
و رحمت خويش را از من دريغ ننموده است.
- اي تماي زمين، براي خدا بانگ شادماني بزنيد.
قرائت دوم اول پطرس 15:3-18
(او در جسم كشته شد، اما در روح زنده گرديد)
بخشي از رساله اول پطرس رسول
اي برادران، خداوند مسيح را در قلب خود تقديس نماييد و هميشه حاضر باشيد تا هر كس دليل سبب را كه در خود داريد بپرسد، او را پاسخ دهيد، امّا با ملايمت و ترس. ضميري نيكو داشته باشيد، تا آناني كه به رفتار نيكوي شما در مسيح تهمت نادرست ميزنند، در همان موردي كه از شما بدگويي ميكنند، خجل گردند. زيرا بهتر است اگر ارادة خدا اينچنين باشد كه براي نيكويي كردن رنج بكشيد تا براي بدي كردن.
زيرا مسيح نيز يك بار به جهت گناهان مرد، يعني آن عادل براي ظالمان، تا شما را نزد خدا آورد، كه بر حسب جسم كشته شد و در روح زنده گرديد.
اين است سخن خدا. - خدا را سپاس باد.
سرود قبل از انجيل يوحنا 23:14
هللويا - اگر كسي مرا دوست ميدارد، كلام مرا نگاه خواهد داشت
و پدر من او را دوست خواهد داشت و ما نزد او خواهيم آمد. - هللويا.
انجيل يوحنا 15:14-21
(من از پدر خواهم طلبيد و او مدافع ديگري به شما خواهد داد)
بخشي از انجيل يوحنا - درود بر تو اي خداوند.
عيسي به شاگردانش گفت: "اگر مرا دوست ميداريد، فرامين مرا نگاه خواهيد داشت. و من از پدر خواهم طلبيد و او مدافع ديگري به شما خواهد داد تا براي هميشه با شما باشد، آن روح راستي كه جهان نمي تواند بپذيرد زيرا نه او را ميبيند و نه ميشناسد، ولي شما او را ميشناسيد، زيرا كه او نزد شما ميماند و در شما خواهد بود. شما را يتيم نخواهم گذارد، نزد شما ميآيم. باز اندك زماني و جهان ديگر مرا نخواهد ديد، ولي شما مرا خواهيد ديد چرا كه من زندهام و شما نيز خواهيد زيست. در آن روز خواهيد دانست كه من در پدر خود هستم و شما در من و من در شما.
آنكه فرامين مرا دارد و آنها را نگاه ميدارد، اوست كه مرا دوست ميدارد، پدر من او را دوست خواهد داشت و من او را دوست خواهم داشت و خود را بر او آشكار خواهم ساخت".
اين است سخن خداوند. - ستايش بر تو، اي مسيح.
تعمق
كتاب اعمال رسولان كه به خصوص در ايام عيد فصح در كليسا قرائت ميشود، تولد و رشد كليسا را از زمان نزول روحالقدس بر شاگردان در روز پنطيكاست نشان ميدهد. مسيح قبل از صعود خود وعده داده بود كه "چون روحالقدس بر شما ميآيد، قوت خواهيد يافت و شاهدان من خواهيد بود، در اورشليم و تمامي يهوديه و سامره و تا اقصاي جهان" (ر.ك. به اعمال رسولان ۱/ ۸). شاگردان و پيروان مسيح كه در آغاز كار كليسا هنوز كاملاً از تعصبات قومي و ديني خود آزاد نشده بودند، به فعاليتي محدود در اورشليم و در ميان افراد قوم خود راضي بودند و شايد اگر بر اثر آغاز جفا بر كليسا مجبور نميشدند اورشليم را ترك كنند و در ساير نقاط پراكنده شوند، هرگز آنگونه كه بايد به دعوت مسيح به بشارت انجيل در تمامي "يهوديه و سامره و تا اقصاي جهان، پاسخ مثبت نميدادند. اما از آنجايي كه "خدا ميخواهد جميع مردم نجات يابند و به معرفت راستي گرايند" (ر.ك. به دوم تيموتائوس ۲/ ۴)، حتي از جفا كه اقدامي خصمانه از سوي سران يهود براي نابودي مسيحيت بود، در جهت رشد كليسا و رسانيدن پيام انجيل به سراسر دنياي آن زمان استفاده كرد. خدا از تعقيب و آزار مسيحيان اوليه و پراكندگي و رنج و مرگ پيروان صادق و شاهدان امين خود، يعني از وقايعي كه به ظاهر و از ديدگاه انساني به منزله شكست و نابودي كليسا بود، در راه بنا، گسترش و جهاني شدن آن استفاده كرد. آري، در اينجا اين گفته كتاب مقدس مصداق پيدا كرد كه "به جهت آناني كه خدا را دوست ميدارند و به حسب اراده او خوانده شدهاند، همه چيز براي خيريت ايشان با هم در كار ميباشند" (ر.ك. به روميان ۸/ ۲۸).
اگر چند آيه قبل از قرائت اول امروز را بخوانيم ميبينيم كه درست پس از سنگسار شدن استيفان، اولين شهيد مسيحي، "جفاي شديدي بر كليساي اورشليم عارض گرديد، به حدي كه همه، جز رسولان، به نواحي يهوديه و سامره پراكنده شدند. و مردان صالح استيفان را دفن كرده، براي وي ماتم عظيمي بر پا داشتند. اما سولس (كه بعدها پولس رسول گرديد) كليسا را معذب مي¬ساخت و خانه به خانه گشته، مردان و زنان را بركشيده به زندان ميافكند. پس آناني كه متفرق شدند، به هر جايي كه ميرسيدند، به كلام بشارت ميدادند" (ر.ك. به اعمال رسولان ۸/ ۱-4). همانگونه كه در قرائت اول ميبينيم، فيليپس كه يكي از اين پراكندگان بود، به سامره ميرود و از طريق موعظه و انجام آيات و معجزات، بسياري را به فيض شناخت مسيح و تعميد به نام او نائل ميگرداند. كليساي مادر در اورشليم با فرستادن پطرس و يوحنا بر اقدامات فيليپس مهر تأييد ميزند و طبق گفته مسيح، رسولان در جايي نكاشتهاند، درو ميكنند (ر.ك. به يوحنا ۴/ ۳۷-38). عطيه روحالقدس كه با دست نهادن رسولان بر تازه تعميديافتگان صورت ميگيرد، كار ورود آنان را به عضويت در بدن مسيح يعني كليسا به كمال ميرساند. يوحنا كه قبلاً به همراه برادرش يعقوب ميخواست براي عدم پذيرش مسيح از سوي اهالي سامره از آسمان بر آنها آتش خشم بباراند (ر.ك. به لوقا ۹/ ۵۴-55)، اكنون با درك مرگ نجاتبخش مسيح بر صليب و جهاني بودن پيام انجيل، با دست نهادن بر تعميديافتگان سامري، آتش رحمت روحالقدس را بر آنان نازل ميكند و آغوش محبت كليسا را به روي آنان ميگشايد.
رسولان مسيح و شاگردان و پيروان او نظير استيفان و فيليپس در روبرو شدن با دشمني و مخالفت سران يهود، از نيروي خارق¬العاده و شكست¬ناپذير روحالقدس برخوردار بودند. در انجيل امروز ميخوانيم كه مسيح قبلاً ياري اين مدافع پر قدرت را كه جهان ياراي مقاومت در برابر آن را ندارد، به شاگردانش وعده داده بود: "من از پدر خواهم طلبيد و او مدافع ديگري به شما خواهد داد تا براي هميشه با شما باشد، آن روح راستي كه جهان نميتواند بپذيرد زيرا نه او را ميبيند و نه ميشناسد، ولي شما او را ميشناسيد، زيرا كه او نزد شما ميماند و در شما خواهد بود" (انجيل امروز).
اما از آنجايي كه مسيح با قرباني ساختن خود در راه نجات جهان بر آن پيروز ميگردد و نه از راه جنگ و خشونت، او به پيروان خود ميگويد كه تنها از طريق اطاعت از تعاليم او، يعني نگاه داشتن فرمان محبتش، قادر خواهند بود از نيروي روح مدافع برخوردار شوند: "اگر مرا دوست ميداريد، فرامين مرا نگاه خواهيد داشت و من از پدر خواهم طلبيد و او مدافع ديگري به شما خواهد داد تا براي هميشه با شما باشد." به همين دليل پطرس در قرائت دوم امروز به ما ميگويد: "اي برادران، خداوند عيسي را در قلب خود تقديس نماييد و هميشه حاضر باشيد تا هر¬كس دليل اميدي را كه در خود داريد بپرسد، او را پاسخ دهيد، اما با ملايمت و ترس. ضميري نيكو داشته باشيد، تا آناني كه به رفتار نيكوي شما در مسيح تهمت نادرست ميزنند، در همان موردي كه از شما بدگويي ميكنند، خجل گردند. زيرا بهتر است، اگر اراده خدا اينچنين باشد، كه براي نيكويي كردن رنج بكشيد تا براي بدي كردن." پيروزي محبت، بسيار قاطعتر و پايدارتر از پيروزي ظاهري و موقتي حاصل از زور و قدرت انساني و يا حتي بحث و مجادله مجاب كننده ولي عاري از فروتني و احترام نسبت به وجدان طرف مقابل است. به همين دليل در شهادت دادن به مسيح، حتي اگر لازم باشد در اين راه متحمل رنج و جفا گرديم، تنها روش ممكن، محبت، ملايمت و احترام به وجدان و عقايد سايرين است. شايد بحث و مجادلهاي كه در آن توسل به پرخاشگري و يا حتي سخنان مجاب كنندهاي كه موجب خاموش شدن طرف ما از طريق تحقير و به اصطلاح شكست و بيجواب ماندن او گردد، حقانيت ما را به اثبات رساند، اما باعث تسخير قلب طرف گفتگوي ما براي مسيح نميگردد، زيرا اين امر فقط از طريق محبت ممكن است.
در قرائت كوتاه انجيل امروز، مسيح دو بار از ما دعوت ميكند كه فرامين او را نگاه داريم. اطاعت از فرمان محبت مسيح، شرط برخورداري از دفاع روحالقدس و دوستي و همراهي خود مسيح است. تنها در اين صورت است كه اميدي كه در قلب ما است موجب ميشود كه در شادي زندگي كنيم و به تمام مشكلات و سختي¬هاي روزمره و حتي مرگ، با ديد ديگري نگاه كنيم. ايمان به اينكه هيچ چيز نميتواند ما را از محبت مسيح جدا سازد (ر.ك به روميان ۸/ ۳۹-38)، چنان دگرگوني در زندگي ما به وجود ميآورد كه خود بهترين شهادت به غيرايمانداران است. آنان دير يا زود در مورد علت شادي و اميد در زندگي ما كنجكاو ميگردند و خواستار ملاقات با مسيح زنده و تسليم زندگي خود به او ميشوند.
شادي و اميد براي يك مسيحي، كلماتي سطحي و تو خالي نميباشند، بلكه نتيجه حضور مسيح زنده در زندگي وي هستند، زيرا همانگونه كه عيسي در انجيل امروز به ما ميگويد: "شما را يتيم نخواهم گذارد، نزد شما ميآيم (...) در آن روز خواهيد دانست كه من در پدر هستم و شما در من و من در شما (...) آن كه فرامين مرا دارد و آنها را نگاه ميدارد، او است كه مرا دوست ميدارد، پدر من او را دوست خواهد داشت و من او را دوست خواهم داشت و خود را بر او آشكار خواهم ساخت." باشد تا اميد ناشي از ايمان تزلزلناپذيرمان به مسيح رستاخيز كرده همواره بر صورت يكايك ما بدرخشد و اشتياق تقسيم اين شادي با ساير انسانها باعث گردد كه هميشه به فرمان محبت مسيح وفادار بوده، زندگي ما همچون سرود شاد و دلنشيني باشد كه سايرين را به سوي خداي اميد فرا ميخواند: "اي تمامي زمين، براي خدا بانگ شادماني بزنيد!... اي تمامي كساني كه از خداوند ميترسيد، بياييد و بشنويد و آنچه را كه وي براي جان من انجام داده است، به شما خواهم گفت!" (مزمور امروز: ۶۶/ ۱ و 16 و 20).
"شما مرا خواهيد ديد، چرا كه من زندهام و شما نيز خواهيد زيست" (انجيل امروز: يوحنا ۱۴/ ۱۹)
به راستي كه سخناني مهمتر و حياتيتر از اين سخنان نميتوان شنيد و دريافت نمود. توسط اين سخنان، همه چيز به ما داده ميشود، زندگي به ما داده ميشود، تضمين ميگردد و اعلام ميشود: "شما مرا خواهيد ديد، چرا كه من زندهام و شما نيز خواهيد زيست." اي همه كساني كه كتاب مقدس خطاب به شما ميگويد: "خواهيد مرد!" (ر.ك. به پيدايش ۳/ ۱۹ و ۶/ ۱۷)، آدم دوم كه براي شما لعنت اين مرگ را متحمل گشت به شما ميگويد: "خواهيد زيست!" اي سالخوردگان، اي بيماران، اي كساني كه حيات جسماني¬تان از هم پاشيده ميشود، اي كساني كه به خاك بازگشتهايد و ديگر سخنان انسانها را نميشنويد، بدانيد كه از آنجايي كه مسيح زنده است، شما نيز خواهيد زيست! آزاد شده از محدوديت زمان، بيماري و نيستي، خواهيد زيست. هنگامي كه عيساي مسيح شما را فراخواند، از نو خواهيد زيست. صداي او به شما گوش خواهد داد تا او را بشنويد و شما آن صدا را چنان به قدرت خواهيد شنيد كه هيچ خوابي مانع شما نخواهد گشت. "ساعتي ميآيد و هماكنون است كه مردگان، صداي پسر خدا را خواهند شنيد و آناني كه بشنوند، خواهند زيست" (ر.ك. به يوحنا ۵/ ۲۵). آنان همچون ايلعازر خواهند زيست. مرگ كلام آخر نيست، نام شما كه من آن را صدا ميزنم آخرين و در عين حال اولين كلام خواهد بود. (از كتاب شيپورهاي اريحا- اثر ريبل).
٭ آيا عليرغم تمام سختي¬ها و مشكلاتي كه ممكن است در زندگي با آنها دست و پنجه نرم كنيم، اين واقعيت را تجربه مينماييم كه هيچ¬كس و هيچ چيز نميتواند شادي و اميد دروني ما را از ما بگيرد؟ اگر چنين نيست، چه تغييراتي بايد در زندگي ايماني خود به وجود آوريم تا همچون مسيحيان اوليه، در هر شرايطي، خود را شاهدان مسيح رستاخيز كرده و مبشرين انجيل نجات او بدانيم؟
٭ آيا زندگي ما با كساني كه به مسيح رستاخيز كرده ايمان ندارند و حضور روح مدافع او را در زندگي خود تجربه نميكنند، تفاوتي دارد؟ آيا تا به حال كسي دليل اميدي را كه در خود داريم، از ما پرسيده است؟ اگر چنين نيست، بايد از خود بپرسيم كه آيا شراكت و صميميت لازم را با مسيح رستاخيز كرده داريم تا آن را از طريق آرامشي كه بر چهره ما ميدرخشد و شادمانياي كه در قلب ما ميطپد، به سايرين منتقل سازيم؟
٭ آيا حضور روحالقدس يعني آن روح راستي را كه مدافع ما است، در درون خود تجربه ميكنيم يا اغلب احساس ميكنيم كه "يتيم" و درماندهايم؟ انجيل امروز را دوباره در روح دعا و اطاعت بخوانيم و از خداوند بخواهيم تا ما را در انجام فرمان¬هايش كه شرط برخورداري از نيروي روحالقدس است، ياري دهد.
