قرائت اول تثنيه 26/ 16-19
بخشي از كتاب تثنيه
امروز يهوه، خدايت، تو را امر ميفرمايد كه اين فرايض و احكام را بجا آوري، پس آنها را به تمامي دل و تمامي جان خود نگاه داشته، بجا آور. امروز به يهوه اقرار نمودي كه خداي توست، و اينكه به طريق¬هاي او سلوك خواهي نمود، و فرايض و اوامر و احكام او را نگاه داشته، آواز او را خواهي شنيد. و خداوند امروز به تو اقرار كرده است كه تو قوم خاص او هستي، چنانكه به تو وعده داده است، و تا تمامي اوامر او را نگاه داري. و تا تو را در ستايش و نام و اكرام از جميع امتهايي كه ساخته است، بلند گرداند، و تا براي يهوه، خدايت، قوم مقدس باشي، چنانكه وعده داده است.
اين است سخن خدا. - خدا را سپاس باد.
مزمور برگردان مزمور 119
خوشا به حال كاملان طريق
كه به شريعت خداوند سالكند.
خوشا به حال آناني كه شهادات او را حفظ ميكنند
و به تماميِ دل او را ميطلبند.
تو وصاياي خود را امر فرمودهاي
تا آنها را تماماً نگاه داريم.
كاش كه راههاي من مستحكم شود
تا فرايض تو را حفظ كنم.
تو را به راستي دل حمد خواهم گفت
چون داوريهاي عدالت تو را آموخته شوم.
فرايض تو را نگاه ميدارم.
مرا بالكلّيه ترك منما.
سرود قبل از انجيل لوقا 8/ 15
هللويا- خوشا به حال كساني كه كلام را به دل راست و نيكو شنيده،
آن را نگاه ميدارند و با صبرشان ثمر ميآورند. - هللويا.
انجيل متي 5/ 43-48
بخشي از انجيل متي - درود بر تو اي خداوند.
شنيدهايد كه گفته شد: «همسايه خود را دوست بدار و دشمن خود را منفور». ولي من به شما ميگويم: دشمنان خود رادوست بداريد و براي آنان كه به شما جفا ميكنند، دعا كنيد تا فرزندان پدر خود شويد كه درآسمان است، او كه خورشيدش را بر بدان و نيكان ميتاباند و باران را بر عادلان و خطا كاران ميباراند. زيرا اگر آناني رامحبت نماييد كه شما رامحبت مينمايند، چه اجري داريد؟ مگر باج گيران نيز چنين نميكنند؟ و اگر فقط برادران خود را سلام گوئيد چه كار فوق العادهاي انجام ميدهيد؟ مگر بتپرستان نيز چنين نميكنند؟ بنابراين كامل باشيد همانگونه كه پدر آسماني شما كامل است.
اين است سخن خدا. - ستايش بر تو، اي مسيح.
تعمق
اگر ميخواهيم به راستي قلب خود را دگرگون ساخته، به سوي خداوند بازگرديم، نميتوانيم خود را با بجا آوردن حداقل فرمان¬هاي خدا قانع سازيم. از اين رو مسيح كه در قرائت انجيل ديروز از ما ميخواست كه صرفاً به رعايت فرمان "قتل مكن" اكتفا نكنيم، بلكه از خشم و كينه بپرهيزيم، در انجيل امروز به ما ميگويد كه به رعايت فرمان "همسايه خود را محبت نما"، اكتفا ننماييم، بلكه دشمنان خود را نيز دوست بداريم: "من به شما ميگويم: دشمنان خود را دوست بداريد و براي آنان كه به شما جفا ميكنند، دعا كنيد تا فرزندان پدر خود شويد كه در آسمان است، او كه خورشيد را بر بدان و نيكان ميتاباند و باران را بر عادلان و خطاكاران ميباراند." در قرائت انجيل ديروز مسيح به ما ميگفت كه "اگر عدالت شما از عدالت كاتبان و فريسيان بيشتر نگردد، به ملكوت آسمان وارد نخواهيد گشت"(متي 5/ 20). به عبارت ديگر اگر صرفاً به رعايت قانون اكتفا كنيم و در تقدس كه لازمه آن محبت است، گام برنداريم، چه كار مهمي انجام دادهايم: "زيرا اگر آناني را محبت نماييد كه شما را محبت مينمايند، چه اجري داريد؟ مگر باجگيران نيز چنين نميكنند؟... بنابراين كامل باشيد همانگونه كه پدر آسماني شما كامل است" (انجيل امروز).
اين درست همان چيزي است كه قرائت اول با بياني ديگر به ما ميگويد: اگر احكام و فرمان¬هاي خداوند را به تمامي دل و تمامي جان بجا آوري..." تو قوم خاص او هستي، چنانكه به تو وعده داده است... و تا براي يهوه خدايت قوم مقدس باشي...". فقط از طريق محبت به نيك و بد است كه ميتوانيم در تقدس رشد نموده، به سوي كمال پدر آسمانيمان گام برداريم.
شايد همچون آن عالم شريعت كه از مسيح پرسيد "همسايه من كيست؟" (ر. ك. به لوقا 10/ 29)، ما نيز سوال كنيم "دشمن من كيست تا او را دوست بدارم؟" دوست داشتن دشمناني كه در آن سوي مرزها و اقيانوسها هستند و تماسي با آنان نداريم، لااقل لفظاً كار مشكلي نيست. اما "دشمناني" كه بايد دوستشان بداريم كساني هستند كه چون از لحاظ اجتماعي، فرهنگي، نژادي يا مذهبي با ما متفاوتند، از آنان فاصله ميگيريم و با تعصب و بدبيني با آنان برخورد ميكنيم... و آناني كه بر ما جفا ميكنند كيستند؟ شخصي كه در حضور ما با تعارف¬هاي شيرين از ما تمجيد مينمايد و در پشت سر، از ما بدگويي ميكند... آن كسي كه از دوستي صادقانه ما به خاطر اهداف و نيت¬هاي بد سوءاستفاده ميكند... فردي كه با حسادت خود، تمام كارهاي خوب ما را بد جلوه ميدهد و اگر بتواند آنچه را كه بنا كردهايم، ويران ميكند... كساني كه با تمسخر به ما اهانت ميكنند، عيوب ما را با بيرحمي به رخمان ميكشند و براي آنكه از ما جلو بزنند، ما را له ميكنند... آيا تمام اين افراد كساني نيستند كه مسيح از ما ميخواهد برايشان دعا كنيم و به پيروي از پدر آسماني كه آفتاب و باران خود را به نيكان و بدان عطا ميكند، دوستشان بداريم؟
٭ براي اينكه در اين ايام به رسالت خود به عنوان قوم خاص خدا بيشتر پي ببريم و در تقدس گام برداريم، چه تصميمات عملي ميتوانيم بگيريم؟
٭ آيا ميتوانيم به خصوص در اين ايام با يك يا چند نفر كه آنان را "دشمن" تلقي ميكنيم، جوياي مصالحه و آشتي شويم و يا لااقل براي آنان دعا كنيم؟
