قرائت اول لاويان 19/ 1-2 و11-18
بخشي از كتاب لاويان
خداوند موسي را خطاب كرده، گفت: تمامي جماعت بنياسرائيل را خطاب كرده، به ايشان بگو: مقدس باشيد، زيرا كه من يهوه خداي شما قدوس هستم. دزدي مكنيد، و مكر منماييد، و با يكديگر دروغ مگوييد. و به نام من قسم دروغ مخوريد، كه نام خداي خود را بيحرمت نموده باشي، من يهوه هستم. مال همسايه خود را غصب منما، و ستم مكن، و مزد مزدور نزد تو تا صبح نماند. كر را لعنت مكن، و پيش روي كور سنگ لغزش مگذار، و از خداي خود بترس، من يهوه هستم. در داوري بيانصافي مكن، و فقير را طرفداري منما، و بزرگ را محترم مدار، و درباره همسايه خود به انصاف داوري بكن؛ در ميان قوم خود براي سخنچيني گردش مكن، و بر خون همسايه خود مايست. من يهوه هستم. برادر خود را در دل خود بغض منما، البته همسايه خود را تنبيه كن، و به سبب او متحمل گناه مباش. از ابناي قوم خود انتقام مگير، و كينه مورز، و همسايه خود را مثل خويشتن محبت نما. من يهوه هستم.
اين است سخن خدا. - خدا را سپاس باد.
مزمور برگردان مزمور 19
شريعت خداوند كامل است
و جان را برميگرداند؛
شهادات خداوند امين است
و جاهل را حكيم ميگرداند.
فرايض خداوند راست است
و دل را شاد ميسازد.
امر خداوند پاك است
و چشم را روشن ميكند.
ترس خداوند طاهر است و ثابت تا ابدالاباد.
احكام خداوند حق و تماماً عدل است.
و از طلا مرغوبتر.
سخنان زبانم و تفكر دلم
منظور نظر تو باشد،
اي خداوند كه صخره من و نجاتدهنده من هستي!
سرود قبل از انجيل دوم قرنتيان 6/ 2
هللويا-. اينك الان زمان مقبول است و همينك است روز نجات.- هللويا.
انجيل متي 25/ 31-46
بخشي از انجيل متي - درود بر تو اي خداوند.
"هنگامي كه پسر انسان در جلال خود، همراه با همه فرشتگان خود آيد، آنگاه بر تخت جلال خود خواهد نشست و جميع امت¬ها در حضور او جمع خواهند شد، و او مردمان را از يكديگر جدا خواهد نمود، همانگونه كه شبان گوسفندان را از بزها جدا ميكند. گوسفندان را بر دست راست خود و بزها را بر دست چپش قرار خواهد داد. آنگاه پادشاه به آناني كه بردست راستش هستند، خواهد گفت: بياييد، اي كساني كه از پدر من بركت يافتهايد، ملكوتي را كه از بنيان جهان براي شما آماده شده، به ميراث گيريد. چرا كه گرسنه بودم و مرا غذا داديد، تشنه بودم و مرا سيرآب نموديد، غريب بودم و مرا پذيرفتيد، برهنه بودم و مرا پوشانديد، بيمار بودم و عيادتم كرديد، در حبس بودم و نزدم آمديد". آنگاه عادلان در پاسخ وي خواهند گفت: "خداوندا، كي ترا گرسنه ديديم و غذا داديم؟ يا تشنه ديديم و سيرآب نموديم؟ كي ترا غريب ديديم و پذيرفتيم، برهنه ديديم و پوشانديم، كي تو را بيمار يا در حبس ديديم و نزدت آمديم؟" و پادشاه در جواب ايشان خواهد گفت: "براستي به شما ميگويم، هر آنچه به يكي از اين كوچكترين برادران من كرديد، به من كردهايد". سپس به آناني كه در دست چپ او هستند، خواهد گفت: از من دور شويد، اي نفرين شدگان، در آتش ابدي كه براي ابليس و فرشتگانش آماده شده است، چرا كه گرسنه بودم و مرا غذا نداديد، تشنه بودم و مرا سيرآب ننموديد، غريب بودم و مرا نپذيرفتيد، برهنه بودم و مرا نپوشانديد، بيمار و در حبس بودم و بديدارم نيامديد". آنگاه آنان نيز در پاسخ خواهند گفت: "خداوندا، كي ترا گرسنه يا تشنه، غريب يا برهنه، بيمار يا محبوس ديديم و به تو خدمت نكرديم؟" آنگاه در جواب ايشان خواهد گفت: "به راستي، به شما ميگويم، هر آنچه به يكي از اين كوچكترين نكرديد، به من نكردهايد". و ايشان به عذاب جاودان خواهند رفت و عادلان به حيات جاودان".
اين است سخن خدا. - ستايش بر تو، اي مسيح.
تعمق
همانگونه كه در قرائت اول ميبينيم، خداوند از ما چنين دعوت ميكند: "مقدس باشيد، زيرا كه من يهوه خداي شما، قدوس هستم." كتاب لاويان كه قرائت اول امروز از آن گرفته شده، براي تقدس اهميت بسياري قائل است و به همين دليل حاوي مقررات بيشماري در مورد پاكي و طهارت كه نمايانگر اشتياق انسان براي تقدس است، ميباشد. اما نبايد فراموش كنيم كه تقدس، يك ويژگي خاص خدا است كه سرچشمه تقدس ميباشد، تقدسي كه ما فراخوانده شدهايم آن را تقليد نماييم.
اما اين خطر وجود دارد كه تقدس را نتيجه بجا آوردن آيينها و آداب و رسوم ديني و يا تلاش انساني براي رسيدن به كمال بدانيم. همه ما ممكن است در اين وسوسه بيافتيم كه تقدس قبل از هر چيز بستگي به خود ما دارد، به زندگي اخلاقي ما و تقواي ما. حال آنكه تقدس فقط ازآن خدا است و تقدس ما ابداع ما نيست، بلكه در واقع شريك شدن در تقدس خدا از طريق ياري فيض اوست. خدا است كه ما را از سيرت باطلي كه داشتيم با خون گرانبهاي مسيح بازخريد نمود تا ما نيز مثل آن قدوس كه ما را خوانده است، در هر سيرت مقدس باشيم (ر. ك. به اول پطرس 1/ 15 و 18- 20).
از آنجايي كه خدا محبت است، سهيم شدن در تقدس او جز از راه محبت ممكن نميباشد. به همين دليل همانگونه كه در قرائت انجيل امروز ميبينيم، معيار داوري در آخرت، بجا آوردن آداب و رسوم مذهبي و قوانين مربوط به طهارت بيروني و جسماني نيست، بلكه محبت نمودن و توجه نشان دادن به همنوعان، به ويژه به فقيران و دردمندان است كه بايد چهره مسيح را در آنان ببينيم.
٭ اگر مسيح امروز براي داوري جهان ميآمد، به نظر خودتان جاي شما در بين عادلان بود يا نفرينشدگان؟ براي اين فيض دعا كنيد كه هميشه به فرمان محبت وفادار بمانيد تا از روز داوريترسي نداشته باشيد.
٭ براي اينكه اين ايام به راستي زمان تجديد زندگي مسيحي شما باشد تا طبق قرائت انجيل امروز، محبت خود را به مسيح كه در اشخاص فقير، بيمار، رنجديده و رانده شده حضور دارد، نشان دهيد، چه كارهايي ميتوانيد انجام دهيد؟ آيا ميتوانيد ترتيبي دهيد كه به خصوص در اين ايام وقت بيشتري را صرف عيادت و دلجويي از اشخاص بيمار، تنها و درمانده بنماييد؟
