قرائت اول اشعياء 55/ 10-11
بخشي از كتاب اشعياء نبي
چنانكه باران و برف از آسمان ميبارد و به آنجا برنميگردد بلكه زمين را سيراب كرده، آن را بارور و برومند ميسازد و برزگر را تخم و خورنده را نان ميبخشد، همچنان كلام من كه از دهانم صادر گردد خواهد بود. نزد من بيثمر نخواهد برگشت بلكه آنچه را كه خواستم بجا خواهد آورد و براي آنچه آن را فرستادم كامران خواهد گرديد.
اين است سخن خدا. - خدا را سپاس باد.
مزمور برگردان مزمور 34
خداوند را در هر وقت متبارك خواهم گفت.
تسبيح او دائماً بر زبان من خواهد بود.
چون خداوند را طلبيدم مرا مستجاب فرمود
و مرا از جميع ترسهايم خلاصي بخشيد.
بسوي او نظر كردند و منور گرديدند
و رويهاي ايشان خجل نشد.
اين مسكين فرياد كرد و خداوند او را شنيد
و او را از تماميِ تنگيهايش رهايي بخشيد.
چشمان خداوند به سوي صالحان است
و گوشهاي وي به سوي فرياد ايشان.
روي خداوند به سوي بدكاران است
تا ذكر ايشان را از زمين منقطع سازد.
چون (صالحان) فرياد برآوردند خداوند ايشان را شنيد
و ايشان را از همه تنگي¬هاي ايشان رهايي بخشيد.
خداوند نزديك شكستهدلان است
و روح كوفتگان را نجات خواهد داد.
سرود قبل از انجيل متي 4/4
هللويا- آدمي نه تنها به نان بلكه با هر كلامي كه از دهان خدا ميآيد، زندگي ميكند. - هللويا.
انجيل متي 6/ 7-15
بخشي از انجيل متي - درود بر تو اي خداوند.
چون دعا ميكنيد مانند بت¬پرستان پرگويي مكنيد. آنان ميپندارند كه به خاطر پر گفتن خود مستجاب ميشوند. بنابراين مانند آنان نباشيد زيرا پدر شما پيش از آنكه از او بخواهيد، ميداند كه به چه چيز نياز داريد. پس شما چنين دعا كنيد:
اي پدر ما كه در آسماني
مقدس باد نام تو
برسد ملكوت تو
انجام شود اراده تو روي زمين، چنان كه در آسمان
امروز به ما ده نان روزانه ما را
ببخشاي دين هاي ما را
چنانكه ما نيز بخشودهايم مديونان خود را
و ما را در وسوسه مياور
بلكه ما را از شرير رهايي ده
زيرا ملكوت و قدرت و جلال تا به ابد از آن تو است. آمين
زيرا اگر تقصيرات مردم را ببخشاييد، پدر آسماني شما نيز شما را خواهد بخشيد. ولي اگر مردم را نبخشاييد، پدر شما نيز تقصيرات شما را نخواهد بخشيد.
اين است سخن خدا. - ستايش بر تو، اي مسيح.
تعمق
در اين ايام به مطالعه و تعمق بيشتر در كلام خدا دعوت شدهايم تا همچون مسيح به وسوسهگر كه ميخواهد ما را در دنياي ماديات غرق نمايد، پاسخ دهيم: "آدمي نه تنها به نان، بلكه با هر كلامي كه از دهان خدا ميآيد، زندگي ميكند" (ر. ك. به متي 4/4). از اين رو قرائت اول به ما يادآور ميگردد كه كلام خدا براي رشد زندگي روحاني يك ايماندار همانقدر حياتي است كه باران و برف براي رشد بذر ضروري ميباشد.
تنها در صورت تغذيه شدن با كلام حياتبخش خدا قادر خواهيم بود دعايي شايسته فرزندان پدر آسمانيمان خطاب به وي ادا كنيم. دعاي يك ايماندار نميتواند مثل دعاي امتهاي بتپرست يا كساني كه خداي راستين را نميشناسند، تكرار وردهاي بيمفهوم و خواندن فرمولهاي ثابت باشد. بدون تلاش و تعهدي شخصي براي گوش دادن به هر كلامي كه از دهان خدا صادر ميگردد(ر. ك. به قرائت اول) و پاسخ گفتن به او با تمام دل و وجود، تحت الهام روحالقدس كه در ما دعا ميكند (ر. ك. به روميان 8/ 26-27)، دعا فاقد مفهوم و ارزش راستين است.
هيچ¬كس نميتواند بهتر از مسيح، "پسر يگانهاي كه در آغوش پدر است" (ر. ك. به يوحنا 1/ 18)، دعا كردن يعني گفتگو كردن با پدر آسماني را به ما بياموزد. تنها با تغذيه شدن از باران حيات¬بخش كلام خدا و تحت الهام روح فرزند خواندگي (ر. ك.به روميان 8/ 14-17)، قادريم دعايي را كه مسيح به ما ياد داده، نه صرفاً از روي عادت تكرار كنيم، بلكه با تمام وجود ادا نموده بگوييم: "اي پدر ما كه در آسماني..." (انجيل امروز).
٭ متعهد شويم كه بگذاريم در اين ايام باران حياتبخش كلام خدا، روح تشنه و قلب خشك و باير ما را سيراب نمايد تا آن ثمري را كه خدا از ما ميخواهد بياوريم.
٭ متعهد شويم كه دعاي روزانه خود را دگرگون نماييم تا مبادا به عادتي تكراري و مرده تبديل شود، بلكه گفتگويي فعال با خداي زنده باشد.
٭ سعي كنيم به خصوص در اين ايام دعاي "اي پدر ما" را با تأمل و تعمق در مورد مفهوم كلمات آن و نه صرفاً به سرعت و از روي عادت بخوانيم.
