بخشي از كتاب هوشع نبي
بياييد نزد خداوند بازگشت نماييم زيرا كه او دريده است و ما را شفا خواهد داد؛ او زده است و ما را شكستهبندي خواهد نمود. بعد از دو روز ما را زنده خواهد كرد. در روز سوّم ما را خواهد برخيزانيد و در حضور او زيست خواهيم نمود. پس خداوند را بشناسيم و به جدّ و جهد معرفت او را تعاقب نماييم. طلوع او مثل فجر يقين است و بر ما مثل باران و مانند باران آخر كه زمين را سيراب ميكند خواهد آمد. اي افرايم با تو چه كنم؟ اي يهودا با تو چه كنم؟ زيرا نيكويي تو مثل ابرهاي صبح و مانند شبنم است كه بزودي ميگذرد. بنابراين من ايشان را بوسيله انبيا قطع نمودم و به سخنان دهان خود ايشان را كُشتم و داوري من مثل نور ساطع ميشود. زيرا كه رحمت را پسند كردم و نه قرباني را و معرفت خدا را بيشتر از قربانيهاي سوختني.
اين است سخن خدا. - خدا را سپاس باد.
مزمور برگردان مزمور 51
اي خدا به حسب رحمت خود بر من رحم فرما.
به حسب كثرت رأفت خويش گناهانم را محو ساز.
مرا از عصيانم به كلي شست و شو ده
و از گناهم مرا طاهر كن.
زيرا قرباني را دوست نداشتي والا ميدادم.
قربانيِ سوختني را پسند نكردي.
قربانيهاي خدا روح شكسته است.
خدايا دل شكسته و كوبيده را خوار نخواهي شمرد.
به رضامنديِ خود بر صهيون احسان فرما
و حصارهاي اورشليم را بنا نما.
آنگاه از قربانيهاي عدالت
و قربانيهاي سوختنيِ تمام راضي خواهي شد
سرود قبل از انجيل حزقيال ۱۸/ ۳۱
هللويا - خداوند يهوه ميگويد:
تمامي تقصيرهاي خويش را كه مرتكب آنها شدهايد از خود دور اندازيد و دل تازه و روح تازهاي براي خود ايجاد كنيد - هللويا.
انجيل لوقا ۱۸/ ۹-14
بخشي از انجيل لوقا - درود بر تو اي خداوند.
پس اين مثل را آورد براي برخي كه يقين داشتند عادلند و ديگران راحقير ميشمردند: دو تن به معبد رفتند تا دعا كنند، يكي فريسي بود و ديگري باجگير. فريسي ايستاده و اين چنين با خود دعا كرد: خدايا، از تو سپاسگزارم به خاطر اينكه مانند ساير مردمان دزد، بي انصاف، زناكار و يا مثل اين باجگير نيستم. هفتهاي دو بار روزه ميگيرم و ده يك از هر آنچه بدست آورم، ميپردازم. اما باجگير دور ايستاده حتي نميخواست چشمانش را بسوي آسمان بلند كند، بلكه به سينه خود ميزد و ميگفت: «خدايا، بر من گناهكار رحم نما! به شما ميگويم، اين مرد برعكس آن ديگري عادل گردانيده شده به خانه رفت. زيرا هر آنكه خود را سرافراز سازد، خوار خواهد شد و آنكه خويشتن را فروتن سازد، سرافراز خواهد گشت.
اين است سخن خدا. - ستايش بر تو، اي مسيح.
تعمق
در حاليكه در ايام چله دعوت شدهايم كه بيشتر به دعا، روزه و اعمال محبت بپردازيم، قرائت¬هاي امروز به ما اخطار ميكنند كه بجا آوردن اين اعمال بايد نشانه آگاهي¬مان از ضعف¬ها و گناهان ما بوده، بيانگر اشتياقي صادق براي توبه و بازگشت به سوي خدا باشند و نه اينكه گناه تكبر و خود را عادل و از سايرين بهتر دانستن را بر ساير گناهان ما بيافزايند.
هوشع نبي در قرائت اول امروز (آيات 1-3) قطعهاي را ميآورد كه احتمالاً از يك آيين توبه گرفته شده و برخي آن را بدون نيت راستين توبه، صرفاً تكرار ميكردند و انتظار داشتند خدا به زودي ("در روز سوم") ايشان را اجابت نمايد. با اين حال، حتي چنين دعاي زيبايي چون بر مبناي يك تقواي ظاهري، رياكارانه و بياساس است، مورد قبول خداوند نيست و او در جواب ميگويد: "اي افرايم، با تو چه كنم؟ اي يهودا، با تو چه كنم؟ زيرا نيكويي تو مثل ابرهاي صبح و مانند شبنم است كه به زودي ميگذرد... رحمت را پسند كردم و نه قرباني را و معرفت خدا را بيشتر از قرباني¬هاي سوختني."
اين درست همان واقعيتي است كه مسيح توسط مُثَل فريسي و باجگير در انجيل امروز به ما ميگويد. مرد فريسي با اينكه به راستي از گناه اجتناب ميكرد، روزه ميگرفت و ده يك از اموالش را به معبد ميداد، چون به خاطر تقواي خود دچار تكبر گشته، فضيلت-هايش را به خود نسبت ميدهد و نه به فيض الهي، دعايش مورد قبول خدا واقع نميشود و از ديدگاه او عادل نميگردد. حال آنكه باجگير كه آنقدر از ضعف و گناه خود و نياز بيكرانش به رحمت و بخشايش خدا آگاه بود كه حتي جرأت نميكرد چشمانش را به سوي آسمان بلند كند، برعكس آن فريسي، عادل گردانيده شده به خانه رفت. "هر آنكه خود را سرافراز سازد، خوار خواهد شد و آنكه خويشتن را فروتن سازد، سرافراز خواهد گشت."
٭ مراقب باشيم كه نيت ما از داشتن يك زندگي روحاني متعهدتر، بر مبناي آگاهي از نيازمان به رحمت و فيض خدا باشد و دعا كنيم كه خداوند قلب ما را از هر گونه تكبر و رياكاري تطهير نمايد.
٭ با دعاي سرشار از فروتني آن باجگير، به درگاه خدايي كه در رحمت خود، روح شكسته و دل كوفته شده ما را به عنوان قرباني مقبول ميپذيرد، بياييم و به گناهان خود اعتراف نموده، از او بخواهيم تا دلي طاهر به ما عطا كند و شادي نجات را به ما بازگرداند (ر. ك. به مزمور 51).
