📚قرائت ـ سه شنبه ۲۴ مارس ۲۰۲۶ - ۴ فروردین ماه ۱۴۰۵
قرائت اول اعداد ۲۱/ ۴-9
(هر گزيده شدهاي كه بر مار آتشين نظر كند، خواهد زيست.)
بخشي از كتاب اعداد
در آن ایام، اسرائیلیان از كوه هور به راه بحر قُلزم كوچ كردند تا زمين ادوم را دور زنند، و دل قوم به سبب راه، تنگ شد. و قوم بر خدا و موسي شكايت آورده، گفتند: «كه ما را از مصر چرا برآورديد تا در بيابان بميريم؟ زيرا كه نان نيست و آب هم نيست! و دل ما از اين خوراكِ سخيف كراهت دارد!» پس خداوند، مارهاي آتشي در ميان قوم فرستاده، قوم را گزيدند، و گروهي كثير از اسرائيل مردند. و قوم نزد موسي آمده، گفتند: «گناه كردهايم زيرا كه بر خداوند و بر تو شكايت آوردهايم، نزد خداوند دعا كن تا مارها را از ما دور كند.» و موسي به جهت قوم استغاثه نمود. و خداوند به موسي گفت: «مار آتشيني بساز و آن را بر نيزهاي بردار، و هرگزيده شدهاي كه بر آن نظر كند، خواهد زيست.» پس موسي مار برنجيني ساخته، و بر سر نيزهاي بلند كرد، و چنين شد كه اگر مار كسي را گزيده بود، به مجرد نگاه كردن بر آن مار برنجين، زنده ميشد.
اين است سخن خدا. - خدا را سپاس باد.
مزمور برگردان مزمور 102
- خداوندا، به ناله فقیر گوش فرا ده.
اي خداوند دعاي مرا بشنو، و فرياد من نزد تو برسد.
در روز تنگيام، روي خود را از من مپوشان.
گوش خود را به من فراگير،
و روزي كه بخوانم مرا به زودي اجابت فرما.
- خداوندا، به ناله فقیر گوش فرا ده.
پس امت¬ها از نام خداوند خواهند ترسيد
و جميع پادشاهان جهان از كبريايي تو.
زيرا خداوند صهيون را بنا نموده، و در جلال خود ظهور فرموده است.
به دعاي مسكينان توجه نموده، و دعاي ايشان را خوار نشمرده است.
- خداوندا، به ناله فقیر گوش فرا ده.
اين براي نسل آينده نوشته ميشود
تا قومي كه آفريده خواهند شد خداوند را تسبيح بخوانند.
زيرا كه از بلندي قدس خود نگريسته،
خداوند از آسمان بر زمين نظر افكنده است.
- خداوندا، به ناله فقیر گوش فرا ده.
سرود قبل از انجيل يوحنا ۳/ ۱۶
- جلال و ستایش بر تو، ای عیسی خداوند!
خدا جهان را آنقدر محبت نمود كه پسر يگانه خود را داد
تا هر آنكه به او ايمان آورد، حيات جاودان داشته باشد
- جلال و ستایش بر تو، ای عیسی خداوند!
انجيل يوحنا ۸/ ۲۱-30
(وقتي كه پسرانسان را بلند كرديد، آنگاه خواهيد دانست كه "من هستم".)
بخشي از انجيل يوحنا - درود بر تو اي خداوند.
در آن ایام، عيسي به فریسیان گفت: "من مي¬روم و مرا خواهيد جست ولي در گناه خود خواهيد مرد. جايي كه من ميروم، شما نتوانيد آمد". آنگاه يهوديان ميگفتند: "آيا خود را خواهد كشت كه ميگويد: جايي كه من مي¬روم شما نتوانيد آمد؟" او به ايشان گفت: "شما از پایين هستيد، من از بالا هستم: شما از اين جهان هستيد، من از اين جهان نيستم. از اين رو به شما گفتم: شما در گناهان خود خواهيد مرد، در واقع اگر ايمان نياوريد كه "من هستم"، در گناهان خود خواهيد مرد. پس به او گفتند: "تو كه هستي؟" عيسي به ايشان گفت: "همانم كه از ابتدا به شما ميگويم. چيزهاي بسيار دارم كه درباره شما بگويم و داوري كنم، ولي آنكه مرا فرستاد راست است و آنچه از او شنيدم همان را به جهان ميگويم". آنان درك نكردند كه با ايشان راجع به پدر سخن ميگويد. پس عيسي گفت: "وقتي كه پسرانسان را بلند كرديد، آنگاه خواهيد دانست كه "من هستم" و از خود كاري نميكنم بلكه آنچه كه پدر مرا آموخت، همان را ميگويم. آنكه مرا فرستاد با من است، او مرا تنها نگذاشته است، زيرا من همواره آنچه كه وي را خشنود ميسازد بجاي ميآورم". چون اين چيزها را ميگفت، بسياري به او ايمان آوردند.
اين است سخن خدا. - خدا را سپاس باد.
تعمق
همانگونه كه میدانیم ایام چله توبه و روزه بگونهای خاص یادآور تجربه خروج قوم اسرائیل از مصر و گذر از صحرا به مدت چهل سال برای رسیدن به سرزمین موعود است. قرائت اول امروز به ما یادآوری میكند كه چگونه علیرغم تمام اعمال شگفت و نجاتبخش خدا، قوم باز به قدرت او شك نموده، در بیایمانی بر خدا و موسی شكایت میكنند. خدا با فرستادن مارهای آتشین، بیایمانی آنان را تنبیه مینماید، اما بخاطر اعتراف قوم به گناه خود و استغاثه موسی، به او میگوید: "مار آتشینی بساز و آنرا بر نیزهای بردار و هر گزیده شدهای كه بر آن نظر كند، خواهد زیست." این چنین از طریق یك عمل ایمان یعنی نگریستن به مار آتشین بالا برده شده، شخصی كه بر اثر بیایمانی محكوم به مرگ بود، شفا مییافت.
عیسی این واقعه را با صراحت اعلامگر راز نجاتبخش مرگ و رستاخیز خود دانسته میگوید: "همانگونه كه موسی در بیابان مار را بالا برد، پسر انسان نیز باید بالا برده شود، تا هر آنكه به او ایمان آورد، حیات جاودان داشته باشد" (یوحنا ۳/ ۱۴-15). همانگونه كه حضرت پولس میگوید: "خدا او (مسیح) را كه گناه نشناخت، در راه ما گناه ساخت تا ما در وی عدالت خدا شویم" (دوم قرنتیان ۵/ ۲۱). در واقع مسیح بر روی صلیب، جای ما را میگیرد: "گناهان ما را در بدن خویش بردار متحمل شد" (ر. ك. به اول پطرس ۲/ ۲۴) و خود را در راه ما فدا ساخت (ر. ك. به تیطس ۲/ ۱۴). بر صلیب است كه او راز محبت خدا و هویت واقعی خود را آشكار میسازد: "وقتی كه پسر انسان را بلند كردید، آنگاه خواهید دانست كه "«من هستم»" (انجیل امروز - "هستم" اشاره به نام یهوه است، ر. ك. به خروج ۳/ ۱۳-14). همانگونه كه بی¬ایمانی قوم یهود موجب مرگ آنان میشد، مسیح به ما نیز میگوید: "در واقع اگر ایمان نیاورید كه «من هستم»، در گناهان خود خواهید مرد" (انجیل امروز). اما چنانچه با ایمان به صلیب مسیح نگاه كنیم و نجات خود را در راز مرگ و رستاخیز او بجوئیم، از نیش گناه كه مرگ است (اول قرنتیان ۱۵/ ۵۶)، نجات خواهیم یافت.
در این ایام توبه، به عمق گناهان و بی وفائیهای خود نسبت به خدا كه باعث مرگ عیسی بر صلیب شدند، بیاندیشیم و با ایمان و ابراز پشیمانی، به مسیح مصلوب نگاه كنیم و رحمت و بخشایش خداوند را بطلبیم. خداوند را برای محبت و نجات رایگانش سپاسگزاری كنیم.
* حضرت پولس میگوید: "صلیب برای آنانی كه به سوی هلاكت میروند حماقت است، اما برای ما كه نجات مییابیم، قدرت خدا است" (اول قرنتیان ۱/ ۱۸). در روز جمعه مقدس كه در آئین ستایش صلیب شركت میكنیم، مسیح مصلوب را كه تجسم محبت نجاتبخش خداست، با تمام وجود ستایش كنیم و از او بخواهیم كه گناهان ما را با خون خود بشوید و به ما یاد دهد كه هرچه بیشتر شبیه او گردیم (ر. ك. به اول پطرس ۲/ ۲۱-24).
* سعی كنیم عادت شكایت كردن از مشكلات زندگی را، حتی بهنگام تجربیات سخت كه نوعی گذر از صحرای ایمان است، از خود دور كنیم و نگذاریم كه این عادت منفی به گناه بزرگ عدم اعتماد به خدا و نقشه نجاتبخش او برای ما تبدیل گردد و از ما انسانهائی فاقد ایمان به خدا و بدبین به همه كس و همه چیز بسازد. همچون قوم اسرائیل بجای شكایت از خدا، به گناه و بیایمانی خود معترف شویم و با فروتنی به صلیب مسیح نگاه كرده، شفا و نجات بطلبیم.
