قرائت اول پيدايش ۱۷/ ۳-9
(تو پدر امتهاي بسيار خواهي بود.)
بخشي از كتاب پيدايش
آنگاه ابرام به روي در افتاد و خدا به وي خطاب كرده، گفت: «اما من اينك عهد من با توست و تو پدر امتهاي بسيار خواهي بود. و نام تو بعد از اين ابرام خوانده نشود بلكه نام تو ابراهيم خواهد بود، زيرا كه تو را پدر امتهاي بسيار گردانيدم. و تو را بسيار بارور نمايم و امتها از تو پديد آورم و پادشاهان از تو به وجود آيند. و عهد خويش را در ميان خود و تو، و ذريتت بعد از تو، استوار گردانم كه نسل اندر نسل عهد جاوداني باشد، تا تو را و بعد از تو ذريت تو را خدا باشم. و زمين غربت تو، يعني تمام زمين كنعان را، به تو و بعد از تو به ذريت تو به مِلكيتِ ابدي دهم، و خداي ايشان خواهم بود.» پس خدا به ابراهيم گفت: و اما تو عهد مرا نگاه دار، تو و بعد از تو ذريت تو در نسل¬هاي ايشان.
اين است سخن خدا. - خدا را سپاس باد.
مزمور برگردان مزمور 105
- خداوند تا به ابد امین است.
خداوند و قوت او را بطلبيد.
روي او را پيوسته طالب باشيد.
كارهاي عجيب را كه او كرده است به ياد آوريد.
آيات او و داوريهاي دهان او را.
- خداوند تا به ابد امین است.
اي ذريت بنده او ابراهيم!
اي فرزندان يعقوب، برگزيده او!
يهوه خداي ماست.
داوري¬هاي او در تمامي جهان است.
- خداوند تا به ابد امین است.
عهد خود را ياد ميدارد تا ابدالاباد
و كلامي را كه بر هزاران پشت فرموده است.
آن عهدي را كه با ابراهيم بسته
و قسمي را كه براي اسحاق خورده است.
- خداوند تا به ابد امین است.
سرود قبل از انجيل دوم قرنتيان ۶/ ۲
- جلال و ستایش بر تو، ای عیسی مسیح!
اينك الان زمان مقبول است
و همينك است روز نجات.
- جلال و ستایش بر تو، ای عیسی مسیح!
انجيل يوحنا ۸/ ۵۱-59
(پدر شما ابراهيم به اميد اينكه روز مرا ببيند، به وجد آمد و آن را ديد و شادي نمود.)
بخشي از انجيل يوحنا - درود بر تو اي خداوند.
در آن ایام، عیسی به یهودیان گفت: به راستي، به راستي به شما ميگويم اگر كسي كلام مرا نگاه دارد، هرگز مرگ را نخواهد ديد". يهوديان به او گفتند: "حال ميدانيم كه ديو داري. ابراهيم مرده است و پيامبران نيز، و با اين حال تو ميگویي: اگر كسي كلام مرا نگاه دارد، هرگز طعم مرگ را نخواهد چشيد؟ آيا تو از ابراهيم پدر ما كه مرده است، بزرگ¬تري؟ و پيامبران نيز مردهاند. خود را كه ميداني؟" عيسي جواب داد: "اگر خود را جلال دهم، جلال من هيچ نيست. پدر من است كه مرا جلال ميهد. آنكه شما دربارهاش ميگوييد: او خداي ماست" و شما او را نميشناسيد. ولي من او را ميشناسم و اگر بگويم او را نميشناسم، همانند شما دروغگو ميباشم. ولي من او را ميشناسم و كلامش را نگاه ميدارم. پدر شما ابراهيم به اميد اينكه روز مرا ببيند، به وجد آمد و آن را ديد و شادي نمود". آنگاه يهوديان به او گفتند: "تو هنوز پنجاه سال نداري و ابراهيم را ديدهاي؟" عيسي به ايشان گفت "به راستي به راستي به شما مي¬گويم، قبل از اينكه ابراهيم بوده باشد، من هستم". پس آنان سنگ برداشتند تا بر او اندازند ولي عيسي خود را مخفي نموده، از معبد بيرون رفت.
اين است سخن خدا. - خدا را سپاس باد.
تعمق
بخاطر ایمان عظیم ابراهیم و اطاعت بی چون و چرای او، خدا به وی چنین وعده میدهد: "تو را پدر امتهای بسیار گردانیدم و تو را بسیار بارور نمایم... عهد خویش را در میان خود و تو و ذریتت بعد از تو استوار گردانم كه نسلاً بعد نسل عهد جاودانی باشد" (قرائت اول). هنگامی كه خدا این وعده را به ابراهیم میدهد، از پیش روزی را اعلام میدارد كه تمام ملتها در مسیح كه این عهد در وی به كمال میرسد، از نجات و حیات جاویدان برخوردار میگردند: "پدر شما ابراهیم به امید اینكه روز مرا ببیند، به وجد آمد و آن را دید و شادی نمود" (انجیل امروز).
عیسی در مقابل كسانی كه با ناباوری و بیحرمتی با او مواجه میشوند با صراحت میگوید: "قبل از اینكه ابراهیم بوده باشد، من هستم." مفهوم "من هستم"، برای یهودیان خیلی روشن بود، زیرا به نام یهوه اشاره میكند (ر. ك. به خروج ۳/ ۱۳-14) و بهمین دلیل "سنگ برداشتند تا بر او اندازند، ولی عیسی خود را مخفی نموده، از معبد بیرون رفت" (انجیل امروز). در حالی كه ابراهیم در ایمان و امید از دور به "روز مسیح" نگاه میكرد، پسر یگانهای كه در آغوش پدر است و از ازل نزد خدا بود و همه چیز از طریق او هستی یافت (ر. ك. به یوحنا ۱/ ۱۸ و 2-3)، خداوند تاریخ است و در اوست كه وعده خدا به ابراهیم به گونهای بس شگفتتر تحقق مییابد. نجات مسیح تنها شامل كسانی كه از نظر نژاد فرزندان ابراهیم باشند نیست، بلكه در برگیرنده تمام كسانی است كه با ایمان خود به خداوند نشان دهند كه ابراهیم پدر آنان در ایمان است. بلی، مسیح بس بزرگتر از ابراهیم است و او كه با مرگ و رستاخیز خود ثابت كرد كه میتواند ادعا كند "من هستم"، به ما میگوید: "اگر كسی كلام مرا نگاه دارد، هرگز مرگ را نخواهد دید" (انجیل امروز).
* در این روزهای مقدس با گوش دادن به كلام مسیح و تعمق در رنج و مرگ و رستاخیز نجاتبخش او، ایمانمان را به الوهیتش تحكیم نمائیم و در شب رستاخیز وقتی كشیش بهنگام آماده كردن شمع فصح میگوید: "مسیح، دیروز و امروز، آغاز و اتمام، الف و یا. زمان و قرون، جلال و قدرت تا ابدالاباد ازآن وی است"، با ایمانی راسخ در قلب خود بگوئیم: آمین.
* آیا براستی ایمان داریم كه اگر كسی كلام مسیح را نگاه دارد، هرگز مرگ را نخواهد دید؟ این ایمان چگونه در رفتار ما منعكس میشود و كلام مسیح در زندگی ما چه جائی دارد؟ برای كوتاهیهای خود در شناخت و نگاه داشتن كلام مسیح طلب بخشش نمائیم و تصمیمی قاطع بگیریم كه در این زمینه بیشتر رشد كنیم.
